Kabanata 1519

Kabanata 1519 Naintindihan ni Avery ang ibig sabihin ni Jun, at agad na sinabi kay Tammy: “Huwag kang pumunta dito sa hapon. Ibalik mo si Jun sa pahinga, at kapag nagising na siya, makakapag-usap na kayo ng maayos. Hindi lang masama para sa iyo na ipagpatuloy ang malamig na digmaan tulad nito at hindi ito mabuti para sa mga bata. Nag-iisip pa ako ng mga paraan para masolusyunan ang mga problemang kinakaharap mo.”

“Sa madaling salita, maaari itong malutas sa pamamagitan ng paglutas nito.” Walang pigil na sinabi ni Tammy, “maliban na lang kung mamatay ang biyenan ko.”

Pagkatapos ay umubo ng marahas si Jun.

Napatingin agad si Tammy sa kanya.

Agad na sinandal ni Jun ang ulo sa balikat ng security guard na parang gusto na niyang mamatay.

“Ha! Kahit lasing ka alam mong sh*t ang sinasabi ko. Anong mabuting anak!” Ngumisi si Tammy.

Alam ni Avery na noon pa man ay matigas ang ulo niya, kaya nagpatuloy siya sa pagpapaliwanag:

“Kung hindi anak si Jun, hindi mo siya pababayaan. Dapat may solusyon. Bumalik ka muna at huminahon ka.”

Tammy: “Saan ka pupunta? Ayokong pumunta sa bahay niya!”

Sabi ni Avery, “Hindi ba pumunta si Jun sa iyo sa sarili niyang initiative? Pagkatapos ay bumalik ka sa iyong bahay. Kapag naayos na niyong dalawa ang mga problema, lulutasin ko ang mga problema sa pagitan ninyo ng biyenan mo.”

“Sige. Mukhang lasing na lasing si Jun, hindi ko siya mapapansin.” Naiinis na sabi ni Tammy at pinindot ang elevator button, “Avery, huwag mo siyang paalisin. Sa tulong ng seguridad, wala akong problema dito.”

Avery: “Well, Ipaalam sa akin kapag nakauwi ka na.”

Tammy: “Okay.”

Pagkapasok ni Tammy at Jun sa elevator ay dahan-dahang sumara ang pinto ng elevator.

Nagpalit ng mukha si Tammy sa isang segundo, iniunat ang kanyang kamay at kinurot ito ng malakas sa braso ni Jun: “Lasing?”

Napabuntong hininga si Jun sa sakit, “Hoy! Masakit! Itigil ang pagkurot! Anong ginagawa mo? Kailan mo nakita?”

Ang kabanatang ito ay ibinigay ng infobagh.com. Bisitahin ang infobagh.com para sa araw-araw na update.

“Kabuuang dalawang baso ng alak ang nainom mo… Maaari ka bang malasing sa dalawang baso ng alak? Maaari mong linlangin ang mga tagalabas. Kaya mo ba akong lokohin?” Sabi ni Tammy sa natatarantang security guard.

Sabi niya, “Salamat!”

Ang security guard: “Ayos lang.”

Nakarating ang elevator sa unang palapag, at lumabas ang dalawa sa parking lot.

“Tammy, lihim mo ba akong pinagmamasdan?” Bahagyang namula ang pisngi ni Jun, at lihim siyang natuwa.

“Pinagmamasdan kita. Lumapit ka sa akin sa loob ng 20 minuto ng tanghalian, gaano karami ang maaari mong inumin sa loob ng 20 minuto?” Pinandilatan siya ni Tammy at nagpatuloy, “Bakit mo ako hinahanap? Ikaw ay walanghiya at walang balat. Hindi mo kayang lutasin ang problema ng iyong ina, kaya huwag mo na akong hanapin.”

“Binigyan ako ni Brother Ben ng solusyon, at sa palagay ko hindi ito masama.” Sumandal si Jun sa tenga niya at sinabi ang solusyon.

Biglang nagningning ang mga mata ni Tammy.

“Ang pamamaraang ito ay hindi masama.” Napangiti si Tammy at tinignan ang mukha nito, kung gaano ito kasarap sa mata, “Husband, natalo ba kita last time? Uy, bumalik ako mula sa ospital noong nakaraan, at ang aking mga kamay ay namamanhid nang mahabang panahon.”

Naalala ni Jun ang karanasan niyang masampal sa publiko sa ospital, at agad na tumigas ang ngiti sa kanyang mukha.

“Tammy, bayolente ka ba? Sabi ko wala akong ka-blind date sa babaeng yun, bakit ayaw mong maniwala? Kung ayaw mong maniwala, kalimutan mo na, binugbog mo ako sa harap ng mga tagalabas, naisip mo ako Do you feel that way?”

Agad na ibinaba ni Tammy ang kanyang ulo at inamin ang kanyang pagkakamali: “Hindi ako magagalit sa babaeng nakatitig sa akin.”

Jun: “Hindi ka pwedeng magalit sa babaeng yan. Ano ba ang hinahampas mo sa akin?”

“Napakalakas ng nanay ng babaeng iyon kaya hindi ko siya kayang talunin.” Si Tammy ay mukhang duwag, “Kung talagang nililigawan mo ang babaeng iyon, at hindi mo ako tutulungan, hindi ba’t kailangan kong magdusa ng malaking kawalan?”

Biglang tumalon ang mga templa ni Jun. Sa orihinal, galit na galit siya, ngunit pagkatapos niyang pakinggan ang paliwanag nito, nagalit siya at tumawa ng galit.

Jun: “Ang lakas ng loob mong tumayo sa harap ko.”

“Sinong nagsabi sayong maging asawa kita, kaya mo yan.” Hinawakan ni Tammy ang braso niya at humikab, “Medyo inaantok na ako, samahan mo akong bumalik sa bahay ko. “