Kabanata 1382

Kabanata 1382 Kinuha ni Avery ang checklist, tiningnan ang mga resulta at pagkatapos ay sumimangot, “Mukhang kailangang baguhin ang dati nating plano.”

Sabi ni Xander, “Oo. I was about to tell you this. Masyadong mabilis na lumala ang iyong kalagayan.

Dapat kang mag-opera sa lalong madaling panahon.”

Tumingin si Avery sa balkonahe at sinulyapan ito, pagkatapos ay itabi ang checklist: “Maghintay hanggang gabi.”

Sabi ni Xander, “Okay. Kumain ka na ba?”

Ani Avery, “Hindi pa. Pumunta ang bodyguard para bumili.”

Inilabas ni Xander ang kanyang mobile phone at sinabing, “Tatawag ako at hilingin sa kanya na magdala ng isa para sa akin.”

Naglakad si Avery patungo sa balkonahe, gustong marinig ang sasabihin ni Elliot at ng bata.

Kakarating pa lang niya sa pinto ay biglang bumukas ang pinto.

Nang matapos ang videocall ni Elliot ay ibinalik nito sa kanya ang kanyang cellphone.

“Ano ang sinabi mo sa iyong anak na babae?” Kinuha ni Avery ang phone at nagtanong.

Bahagyang namula ang gwapong pisngi ni Elliot: “Tanungin mo ang anak mo. Kailangan kong umakyat.”

“Hindi ka ba makakapunta mamayang gabi?” Nag-alinlangan si Avery at nagtanong.

Medyo namula muli ang mukha ni Elliot: “Depende. Magpapadala ako ng mensahe sa iyo mamaya.”

“Sige.” Pinaalis ni Avery si Elliot sa ward.

Pagkaalis niya, bumalik siya sa hospital bed at umupo. Nagbiro si Xander: “Nagde-date kayong dalawa sa ospital, wala pa akong nakitang pasyente na may ganoong kagandang mentality na gaya ninyo.”

“Ito ay ganap na nagpapakita na nagtitiwala ako sa iyong mga kasanayan sa medikal. Sa tingin ko ay tiyak na mapapagaling mo ako. Kaya lang nasa mood akong makipag-date.”

Umupo si Xander sa upuan sa tabi niya at sinabing, “Seeing that the relationship between the two of you has improved, I’m really relieved for you. Malaki ang ibinayad mo sa kanya, kung nagpumilit siyang manatili dito, sobrang unfair sayo.”

“Hindi patas o hindi patas. Kusa akong lumapit sa kanya. Kahit hindi ko siya mailigtas, hindi ko siya kamumuhian.” Kinuha ni Avery ang bote ng tubig at humigop, “Xander, bakit mo ako binigyan ng general anesthesia? Ito ay para lamang sa isang pagsusuri…at kailangan kong magkaroon ng pangkalahatang kawalan ng pakiramdam sa panahon ng operasyon.”

Ang sobrang anesthesia ay hindi maganda sa katawan.

Wala ring magawa si Xander.

Kinailangang bigyan ng general anesthesia si Avery para mailabas ang embryo sa kanyang katawan nang hindi niya nalalaman.

Awkward na sabi ni Xander, “Actually, hindi kita na-inject ng general anesthesia. Ang dosis ay mas mababa kaysa sa dami ng pangkalahatang kawalan ng pakiramdam. Sa sitwasyon mo ngayon, kapag isinasaalang-alang ko ang operasyon, dapat ba kitang bigyan ng mas mababang dosis?”

“Kung ang dosis ay mas kaunti at walang pangkalahatang kawalan ng pakiramdam, hindi ito papatay sa akin? Takot na takot ako sa sakit.” Sabi ni Avery, bumalik ang bodyguard na may dalang hapunan.

Sa taas.

Nagising si Kyrie, pero mas mahina siya ngayon.

Pumasok si Elliot sa ward, nakita si Lorenzo, at sinabing, “Bumalik ka para magpahinga kasama si Rebecca.”

Masamang sabi ni Lorenzo, “Hindi mo ba nakita na wala si Rebecca? Hindi maganda ang pakiramdam niya, kaya matagal na siyang umalis.”

Elliot: “Anong problema niya?”

Lorenzo: “Asawa mo siya, tinatanong mo ako?”

Agad na kinuha ni Elliot ang kanyang cellphone at tinawagan si Rebecca.

Maya-maya, naka-connect na ang phone.

“Rebecca, balita ko masama ang pakiramdam mo, ano bang problema mo?”

Nang marinig ang tanong ni Elliot, mahinang ngumiti si Rebecca: “Ayos lang ako. Medyo masakit lang ang tiyan ko. Siguro oras na para sa aking regla? Nagpapahinga ako ngayon sa bahay. Hindi mo kailangang mag-alala sa akin.”

Sinabi ni Elliot, “Kung masama ang pakiramdam mo, pumunta sa ospital para sa isang checkup.”

Rebecca: “Well, hindi naman ganoon ka-uncomfortable. Kung talagang hindi komportable, pupunta ako sa ospital. Sayang at hindi ko naasikaso si Dad sa ospital ngayon.”

Elliot: “Huwag kang mag-alala, kami ni Lorenzo ang bahala sa kanya.”

“Elliot, salamat. Salamat sa iyong pagsusumikap.” Pasasalamat na sabi ni Rebecca.

Pagkatapos ibaba ang tawag, lumakad si Elliot sa kama ng ospital at tumingin kay Kyrie: “Kumusta, ano ang pakiramdam mo ngayon?”

“Nahihilo.” Kumunot ang noo ni Kyrie, “Bakit hindi ka bumalik para samahan si Rebecca. Ako…

malamang uuwi ako bukas.”