Kabanata 1222

Kabanata 1222 Umiling si Avery: “Wala ako sa kinaroroonan niya ngayon at hindi ko alam kung saan siya hahanapin.

Shea is not completely out of danger, kaya mas nag-aalala pa rin ako sa kanya. Kakausapin ko siya kapag nakalabas na siya sa ospital.”

Wesley: “Hindi ka ba maka-log in sa account ni Elliot? Maaari mong tanungin ang kanyang mga kaibigan.”

Avery: “Hinihiling mo ba na gamitin ko ang kanyang account para tanungin ang kanyang mga kaibigan?”

Wesley: “Maaari mo ring gamitin ang iyong sariling mga pag-iisip, si Elliot ay isang buhay na tao at hindi maaaring mawala sa mundong ito nang walang hangin. Basta mag-inquire ka pa, siguradong malalaman mo ang tungkol sa kanya.”

Avery: “Actually, walang balita sa kanya na ganito, which is good news. Kung may mangyari man sa kanya, tiyak na nasa balita. Ngayon wala akong mahanap na balita tungkol sa kanya, ibig sabihin ay buhay pa siya.”

“I-comfort mo ang sarili mo.” Napangiti si Wesley ng walang magawa.

“Sobrang gusto kong hanapin siya noong una, at sabik na sabik ako na mababaliw ako. Lumalabas na kahit sobrang sabik ako, walang kwenta.” Nagkaroon ng ilang problema si Avery sa kanyang katawan kamakailan, at patuloy siyang nagpumilit nang hindi sinasabi sa sinuman. Hindi niya napigilan ang sarili. Kung hindi, kung hindi matagpuan si Elliot, ang kanyang katawan ay unang babagsak.

“Kahit na hindi mo mahanap si Elliot sa natitirang bahagi ng iyong buhay, kailangan mo pa ring mamuhay sa paraang gusto mo.” Tinapik siya ni Wesley sa balikat, “Magbabakasyon na si Hayden, paano mo inayos ang mga bata?”

“Saan nila ako ginagamit? Kaayusan.” Ngumiti si Avery, “Ang plano sa pag-aaral ni Hayden ay inayos ng kanyang guro. Malaki ang pag-asa sa kanya ng kanyang guro, na nais niyang italaga ang kanyang sarili sa pag-aaral 24 oras sa isang araw. Si Layla naman, kasama niya si Eric, hindi ko magawa. Mag-

ingat ka.”

“Miss mo na ba si Robert?” tanong ni Wesley.

Napangiti si Avery: “Labis akong nag-aalala sa kanya. Napakaraming tao sa paligid niya kanina.

Ngayon wala lahat sa kanya, sobrang nakakaawa ako.”

“Kailangan niyang kumain, maglaro at matulog ngayon at magiging napakasaya. Hindi siya nakakaawa.”

“Nakikinig ako sa iyo, mas gumaan ang pakiramdam ko.”

“Masyadong maikli ang buhay, hindi na kailangang mag-alala sa lahat ng oras. Dito ka ba saglit, o uuwi ka para magpahinga? Pupunta ako ngayon sa police station.” sabi ni Wesley.

“Nandito ako saglit kay Adrian. Medyo hindi siya pamilyar sa lugar na ito at maaaring maging mas maingat.”

“Sige.”

Pagkaalis ni Wesley, hinawakan ni Avery ang kamay ni Adrian at inakay ito para maging pamilyar sa kapaligiran dito.

“Ito ang bahay ng aking guro. Kaya kong operahan ka dahil nilinang niya ako.” Sabi ni Avery, “May maliit na bakuran sa likod. Kung mananatili ka sa bahay at naiinip, maaari kang pumunta sa bakuran upang magpahangin. Kakatapos mo lang ng operasyon, hindi ka pa nakakapunta sa matataong lugar.”

“Sige.”

Ang istasyon ng pulis.

Masyadong emosyonal si Cole at sumigaw ng malakas.

“Si Adrian ang tito ko, paano ko siya lasunin? Hindi ko nilagay doon ang kaldero ng tubig, may nagframe sa akin. Ang nagframe sa akin ay si Avery. Pumunta at arestuhin si Avery, gusto kong sabihin sa kanya ang Confrontation.”

Pagkadating ni Wesley, mas natuwa si Cole.

“Nasaan si Avery? Hindi ba siya natatakot na harapin ako?”

Lumapit si Wesley sa kanya at sinabing may malamig na mukha, “Nasa panganib si Adrian. Ngayon binibigyan kita ng dalawang pagpipilian, kung tumanggi kang aminin ito. Binoto mo ang lason, kaya magsampa tayo ng kaso. Mayroon kaming sapat na katibayan sa aming mga kamay, na sapat para sa iyo na mabilanggo sa Bridgedale. Ang pangalawang pagpipilian ay aminin mo na ginawa mo ito, dahil hindi ito nagdulot ng sakuna, Kaya’t ang parusa ay maaaring mapagaan.”

Nakaramdam ng pagkahilo si Cole. Pakiramdam niya ay sinampal siya ng malakas.

“Cole, iba ang batas ng Bridgedale sa batas ni Aryadelle. Iminumungkahi kong timbangin mong mabuti bago gumawa ng desisyon.” pagbabanta ni Wesley sa mahinang boses.

Kinagat ni Cole ang kanyang mga ngipin at nilunok iyon sa kanyang tiyan.

Ang account na ito, ni-record niya.

….

Aryadelle, katapusan ng linggo.

Si Ben Schaffer ay bumangon ng alas-diyes ng umaga at narinig ang tunog ng kutsilyo sa kusina na tumatawa ng chopping board.

Lumapit siya at nakita niya si Gwen na naka-apron, nagluluto sa kusina.

“Gwen, anong ginagawa mo?” Kumunot ang noo ni Ben Schaffer, sa pag-aakalang nagha-