Kabanata 1163

Kabanata 1163 Sinampal siya ni Cole ng napakalakas. Kung hindi tinakpan ni Avery ang sugat niya sa mukha, hindi na siya maglalakas loob na bumalik.

Dahil nakita ni Elliot na binu-bully si Avery, tiyak na aabot siya dito at ipaghihiganti siya.

Ngayong nasa kamay pa rin nina Henry at Cole si Adrian, hindi na niya mapaigting pa ang kontradiksyon sa pagitan nila.

Pagkatapos kumain, dinala ni Elliot ang dalawang bata para maglaro sa bakuran.

Dahan-dahang naglakad sina Mike at Avery sa likuran nila.

“Sinabi ko sa iyo noong araw, ano ang iniisip mo tungkol dito?” Tanong ni Mike sa mahinang boses, “Nakontak ko na ang professional killer. Nakapunta na ako sa tirahan ni Henry at ng kanyang anak noong huling pagkakataon, basta’t itango mo ang iyong ulo, Mareresolba ang usapin ngayong gabi.”

Nagulat si Avery at nagtanong: “Hindi ko pa alam kung saan nila itinago si Adrian. Kung papatayin natin ang mag-ama, paano natin mahahanap si Adrian?”

Hindi inisip ni Mike ang problemang ito. Ngunit hindi niya inakala na ito ay isang malaking problema:

“Kapag ang mag-ama ay pinatay, at pagkatapos ay hayaan si Elliot na gamitin ang kanyang kapangyarihan upang magpadala ng mga tao upang maghanap sa buong lungsod, natatakot ka ba na hindi mo mahanap si Adrian. ?

“Ano? Si Elliot ay isang tao, hindi isang diyos. Kung hindi mahanap si Adrian, mamamatay sa gutom si Adrian.” Tinanggihan ni Avery ang kanyang panukala.

Nagkibit-balikat si Mike at tumingin sa likuran ni Elliot na nasa harapan niya at sinabing, “Kung ganito ang tingin mo sa unahan, hinding-hindi malulutas ang bagay na ito. Kung gusto mong sabihin ko, maaari mo ring sabihin kay Elliot ang tungkol dito at bigyan siya ng sakit ng ulo. Ito ay mas mahusay kaysa sa iyo Ang mga tao ay tahimik na nagdurusa.”

“Pumunta ka ba dito ngayong gabi para sabihin ito sa akin?” Si Avery ay nasa masamang mood sa sandaling iyon, ngunit hindi niya ito maipakita sa kanyang mukha, “Hindi mo ako kailangang turuan.”

Alam na alam ni Avery na hindi na niya matiis. Hindi lang dahil sa sampal ngayon, kundi dahil sa sinabi ni Cole na araw-araw siyang bibigyan ng isang bag ng dugo ni Adrian.

Kahit na lumaban siya sa panggigipit ngayon, hindi siya sigurado na bukas, sa makalawa… itataas niya ang kanyang bandila at susuko.

“Tingnan mo kung ano ang hitsura mo ngayon?” Napakagat labi si Mike at walang sinabi. Ayaw niyang pilitin si Avery, pero sa nakikita niyang malungkot na lungkot, hindi niya maiwasang mag-alala.

“Mike, bumalik ka muna. Pag-iisipan ko ng mabuti. Kung talagang hindi gumana, mahahanap ko lang siya.” Walang magawang sabi ni Avery, “Hindi ko kayang panoorin si Adrian na mamatay. At hindi ko kayang panoorin si Shea na mamatay.”

“Bakit ba ang lalim ng nararamdaman mo kay Adrian? Bakit hindi mo na lang panoorin siyang mamatay? Hindi mo siya pinatay, kaya bakit mo siya pinapahalagahan?” Naguguluhan si Mike. Hindi napigilan ng boses niya ang pagtaas ng boses. Medyo, nagkataon lang na narinig ni Elliot sa harapan.

Hindi alam ang sinabi ni Avery, tumalikod si Mike at umalis.

“Anong pinag-usapan niyo ni Mike kanina?” Tanong ni Elliot pagkalapit ni Avery.

“Walang dapat pag-usapan.” Ayaw siyang kausapin ni Avery tungkol sa paksang ito, kaya inilabas niya si Robert sa kariton, “Robert, tutulungan ka ba ng nanay mo na matutong maglakad?”

Matapos maipatong si Robert sa lupa, biglang kumunot ang kanyang mga kilay. Kumunot din ang mga kilay ni Elliot.

Halatang tumatakas si Avery. Baka may nangyari na naman kay Adrian.