Kabanata 20 Ikaapat na Master Swan, Ang Aking Ina at Ako ay Hindi Ka Gusto

Bumalik sa manor ng pamilya Lawrence, muling tumawag si Jeanne pagkatapos ibaba ni Monica ang tawag sa kanya.

"Nakakagulat na tinawag mo ako." Isang mapanukso at palihim na boses ang nanggaling sa kabilang dulo ng tawag.

"Gusto ko ng ilang mga mata kay Thedus Locke at kailangan ko ng ilang mga larawan sa kanya," sabi ni Jeanne.

"Sure," sagot ng boses.

"At gusto kong madaliin mo ang paglipat sa South Hampton."

"Ang bilis naman natin mag-usap?"

"Isang linggo."

"Sobra mo akong tinantiya."

"Kakatanggap ko lang ngayon ng limang porsyento ng company shares ng pamilya Lawrence."

Wala sa mood makipagnegosasyon si Jeanne.

"Great! Good job." Hindi naman madamot ang lalaki sa kanyang papuri.

"Keep in touch."

"Teka."

Bago ibinaba ni Jeanne ang telepono ay nagpigil ang lalaki.

"Mhmm?" Huminto si Jeanne.

"Nabalitaan ko na nakilala mo ang Fourth Master Swan sa charity ball kagabi." "Nakuha mo na ba ang balita?" Patawa ni Jeanne.

"Layuan mo siya," seryosong sabi ng lalaki.

"Alam ko."

"Hindi siya mabuting tao."

"Hindi rin ikaw."

Natahimik ang lalaki sa kabilang dulo ng telepono.

"At least mabait ako sayo."

"Kaya nga nagtatrabaho pa rin ako para sa iyo."

"Jeanne, aw..." Parang gumalaw ang lalaki.

"Ayan. Alam ko na ang gusto mong sabihin." Agad namang pinigilan ni Jeanne ang lalaki.

Humalakhak ang lalaki. "Hehe, magandang babae."

Natapos ang tila walang kwentang tawag.

Tapos na si George sa kanyang "trabaho". Tumingin siya sa kanyang ina at nagtanong, "Kingsley?"

Ngumiti si Jeanne. "Kailangan ko ng kaunting pabor sa kanya."

Tumango si George na may kasamang ugong.

"Maliligo ka ba?"

"Oo."

Tumayo si Jeanne at pumili ng sariwang damit para kay George.

Si George ay masunuring gumalaw sa banyo nang mag-isa.

Napangiti si Jeanne sa cute na pigura ng katawan.

Talagang umaasa siya na magkakaroon ng normal at kasiya-siyang buhay si George.

Ang paparating na linggo ay isang mapayapang isa para sa

Pamilya Lawrence.

Baka galit si Jasmine kay Jeanne pero dahil binalaan siya ni Alexander na huwag padalus-dalos, hindi lumagpas sa linya ang dalaga. Ang tanging hiling niya lang ay pakasalan ni Jeanne ang prick, si Thedus, at makuha ang pera mula sa pamilya Locke.

Pagkatapos noon, makakaisip siya ng isang libong paraan para pahirapan si Jeanne. Malaki ang paniniwala niya na kaya niyang hilingin kay Jeanne na siya na lang ang namatay.

Bukod dito, malapit na rin ang kasal nila ni Eden. Naghahanda na sila para sa event, kaya pinilit niyang kalimutan muna si Jeanne at tumuon sa paghahanda.

Sa ika-78 na kaarawan ni Jonathan, ilang bisita ang naimbitahan sa manor para sa hapunan. Ito ay orihinal na nagsimula bilang isang maliit na pagtitipon ngunit nauwi sa lahat ng mga maharlika at asul na dugo sa kanilang pintuan.

Sinabi ng mga bisita na nandoon sila para ipagdiwang ang kaarawan ni Old Master Lawrence ngunit naroon talaga sila para manalo ng mga pabor dahil malapit nang maging biyenan ang pamilya Lawrence sa pamilyang Swan. Ang kaarawan ay nakaakit pa ng napakaraming tao sa manor. Sa kabutihang palad, ang lugar ay sapat na malaki upang paglagyan ng 100 dagdag na mga bisita, at ginawa nitong mas masigla ng kaunti ang maluwag na manor kaysa karaniwan.

Nang ibinaba ni Jeanne si George, marami nang tao sa living hall.

Ang lahat sa pamilya Lawrence ay nakikipag-usap sa mga bisita, tinatanggap sila, maliban kay Jeanne.

Hindi rin siya mahilig makihalubilo o makisalamuha, kaya inilabas niya si George sa hardin.

May mga bisita din sa garden pero walang kumakausap sa kanya kaya hindi na lang niya pinansin. Dinala niya si George sa isang tahimik na sulok.

"Jeanne""

Isang galit na boses ng isang lalaki ang umalingawngaw sa kanyang likuran.

Lumingon si Jeanne at nakita si Thedus.

He bellowed, "I came all the way here and you didn't even come to invite me into the house?""

Ngumisi si Jeanne.

"Hindi man lang kita pinanagutan sa nangyari sa nanay ko noong isang araw' Try to behave yourself today" pagbabanta ni Thedus sa kanya.

"How do you want me to behave, Second Master Locke?" tanong ni Jeanne.

"Maging matulungin, makinig sa sasabihin ko at huwag mo akong ipahiya!"

Nanatiling tahimik si Jeanne.

Lalong lumaki ang galit sa mukha ni Thedus. "Narinig mo ba ako?!"

Marahang tumango si Jeanne. "Oo."

"Ngayon, sumama ka sa akin para batiin ang iyong lolo."

Ilang sandali pa, tumingin si Jeanne kay George at sinabing, "Maglakad ka. Babalik ako kaagad."

Tumango si George.

Sinundan ni Jeanne si Thedus.

Nakita sila ni George bago niya gustong mamasyal sa hardin.

Bago pa man siya makahakbang ay may pamilyar na boses ng lalaki ang dumating mula sa likuran.

"Ang pangalan mo ay George?"

Lumingon si George at nakita niya si Fourth Master Swan na nakatayo sa pavilion sa likuran niya. Hindi niya alam kung kailan nagpakita ang lalaki.

Tinitigan niya ang lalaking mapupungay ang pisngi.

"I'm Edward, Edward Swan," pakilala ng lalaki.

Naniniwala si Teddy, na nasa tabi lang ni Edward, na kakaiba ang kinikilos ng kanyang amo kamakailan.

Sa pamamagitan ng karapatan, ang kaarawan ni Old Master Lawrence ay dapat na dumalo sa ama ni Eden. Bakit sa halip ay dadalo si Fourth Master Swan?

Kahit nakarating na siya sa mansyon ay wala siyang kausap at dumiretso sa pavilion. Parang may hinihintay siya. 'Pwede bang... Hinihintay ito ni Fourth Master Swan... bata?'

Iyon ang unang pagkakataon na nakinig si Teddy sa kanyang amo na nagpapakilala ng ganito ng taimtim ngunit halos hindi nag-react ang bata.

"Gusto mo ng candy?" Naglabas si Edward ng lollipop sa bulsa ng jacket niya.

Nataranta si Teddy sa ginawa ng kanyang amo. 'Sinisikap ba niyang... suhulan ang bata?'

Sa pagkakaalam niya, kinasusuklaman ng kanyang amo ang mga bata. Maging ang mga anak ni Third Master Swan ay hindi nangahas na lumapit sa kanilang tiyuhin.

"Tumatabo na ang ngipin ko. Sabi ng nanay ko, ang sobrang dami ng kendi ay magdudulot sa akin ng mga cavity." Tinanggihan ni George ang alok.

"Ganun ba?" Napangiti si Edward sa labi.

Ibinalik niya ang lollipop sa kanyang bulsa at sinabing, "This is my first time at your house. Can you please give me a tour around?" "Hindi ito ang bahay ko," sabi ni George.

Mukhang nagulat si Edward.

"Sabi ng nanay ko hindi namin ito bahay. Dito lang kami pansamantalang tumutuloy," paliwanag ng bata.

Tumango si Edward. "Still, you know the place better than me. Napakalaki ng lugar na ito, natatakot ako na baka maligaw ako."

"Kung naligaw ka, maaari kang magtanong sa mga katulong para sa direksyon."

"Mukhang hindi mo ako gusto," nakataas na kilay na sabi ni Edward.

Tumango si George. "Hindi talaga kita gusto."

Medyo natigilan si Edward.

Pawis na pawis si Teddy. 'Talagang matapang ang brat na ito!'

"Hindi lang ako. Hindi ka rin gusto ng mama ko," dagdag ni George.

Tinitigan ni Edward ang bata ng walang laman. Nakita niya ang pagkaseryoso sa mukha ng bata nang ipahayag nito ang kanyang pagkamuhi.

For a moment there, parang tumahimik ang mundo sa paligid ni Edward.

Maya-maya, ngumiti si Edward pero mas kumplikado ang ngiti kaysa sa maliwanag.

Si Teddy ay nasa tabi ng kanyang amo sa loob ng maraming taon at maging siya ay hindi alam kung ano ang ibig sabihin ng ngiti.

"Well then, excuse me," sabi ni Edward.

Tumalikod na siya at umalis, ganun-ganun lang.

Natigilan si Teddy sa lugar ng ilang segundo bago niya kinakabahang naabutan ang kanyang amo.

'Ano bang problema ni Fourth Master Swan kani-kanina lang?!'