Chapter 9: ម្ចាស់ក្សត្រី : វគ្គទី២ (បញ្ចប់)

‘ម្ចាស់ក្សត្រី’

/ វគ្គ២ /

ថេហ្យុង“នាងយកប្រាក់ទាំងនោះទៅនៅជាមួយគ្រួសារនាងចុះ យើងមិនបានមាននិស្ស័យជាមួយគ្នាដូចដែលនាងគិតនោះទេ គ្រប់យ៉ាងដែលកើតឡើងឲ្យយើងសុំទោស តែពេលនេះយើងមានមហេសីហើយ ទ្រង់ជាម្ចាស់ក្សត្រីដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ខ្លាំងណាស់ សង្ឃឹមថានាងនឹងយល់ហើយរស់នៅតាមជីវិតដែលនាងចង់បានចុះ”

ក្រោយពីណាត់និយាយជាមួយនាងរួចហើយថេហ្យុងក៏ទៅរកបិតារបស់ទ្រង់ដើម្បីទូលរឿងម្ចាស់ក្សត្រីរបស់ព្រះអង្គ

ថេហ្យុង “បុត្រគិតថាមហេសីរបស់បុត្រអាចនឹងចង់ក្រសាលព្រៃពឹក្សារភ្នំនៅទីនេះព្រោះនៅអាណាចក្រខាងលិចពុំមានភ្នំខ្ពស់ហើយស្រស់ស្អាតដូចទីនេះឡើយ”ថេហ្យុងដើរចូលទៅទូលបិតាព្រោះទ្រង់ចង់នាំមហេសីទៅប្ដូរបរិយាកាសម្ដង><

“នេះបុត្រគិតចង់នាំម្ចាស់ក្សត្រីទៅតែពីរនាក់ទេឬ?”

ថេហ្យុង“បិតា បុត្រចង់នាំមហេសីជិះសេះប្រព្រាតព្រៃផង ប្រសិនបើបិតាព្រួយបារម្ភនោះអាចឲ្យពនសេនាទៅតាមក៏បានតែបុត្រចង់មានពេលនៅជាមួមហេសីឲ្យបានច្រើន”គ្រាន់តែប៉ុណ្ណេះបិតាមើលធ្លុះដឹងដល់ចិត្តបាត់ទៅហើយ

“តាមចិត្តបុត្រចុះតែប្រយ័ត្នប្រយែងចំពោះម្ចាស់ក្សត្រីផងណាបុត្រ”

បន្តិចមកម្ចាស់ក្សត្រីនៃអាណាចក្រខាងលិចបានចូលថ្វាយដល់បិតារបស់ថេហ្យុងដោយភាពទន់ភ្លន់

ហើយជជែកគ្នាបែបគ្រួសារតែមួយរហូតដល់ថេហ្យុងសុំអនុញ្ញាតនាំជុងហ្គុកទៅព្រៃ

ជុងហ្គុក“នេះទ្រង់ចង់នាំខ្ញុំម្ចាស់ទៅណា?”

ថេហ្យុង“ចង់ទៅមើលធម្មជាតិទេ?នៅកំពូលភ្នំនោះបងចង់នាំម្ចាស់អូនទៅបានម្ដង”ថេហ្យុងបានចង្អុលទៅលើកំពូលភ្នំស្រួចដែលអាចឃើញបានយ៉ាងច្បាស់ព្រោះវាមានចម្ងាយមិនឆ្ងាយនោះទេ

(Cut)

មកដល់កំពូលភ្នំហើយជុងហ្គុកបានចុះពីខ្នងសេះរួចដើរទៅខាងមុខព្រោះទីនោះអាចមើលឃើញដែនដីអាណាចក្រទាំងមូលបាន

ជុងហ្គុក“មិនធ្លាប់ដឹងសោះថានៅអាណាចក្ររបស់ទ្រង់មានភ្នំខ្ពស់បែបនេះសោះ”ជុងហ្គុកពិតជាមិនអាចដកភ្នែកពីការមើលទេសភាពកម្របែបនេះបានឡើយ

ថេហ្យុង“ប្រាកដណាស់កាលនៅពីក្មេងបិតាទ្រង់តែងតែនាំមកលើកំពូលភ្នំនេះហើយនិយាយពីប្រវត្តិសាស្រ្តជាច្រើនហើយទ្រង់ក៏និយាយពីការបែកបាក់អាណាចក្រខាងលិចនិងខាងកើតដូចគ្នា”

ជុងហ្គុក“ខ្ញុំម្ចាស់ជឿថាអាណាចក្រទាំងពីរនឹងត្រឡប់មកដូចដើមវិញដោយគ្មានការបែកបាក់នោះឡើយ”

ថេហ្យុង“បងសន្យាថាបងនឹងរួបរួមអាណាចក្រទាំងពីរឲ្យដូចដើមវិញ ហើយបុត្រពួកយើងច្បាស់ជាក្លាយជាស្ដេចគ្រប់គ្រងអាណាចក្រនេះទាំងមូល”និយាយហើយថេហ្យុងក៏ដាក់ចង្ការរបស់គេលើស្មារាងតូចហើយឱបចង្កេះមួយក្ដាប់ដៃនោះយ៉ាងណែន

ជុងហ្គុក“ចុះប្រសិនបើបុត្ររបស់យើងជាក្មេងស្រីទន់ខ្សោយម្នាក់នោះ?”ជុងហ្គុកប្រលែងពីការឱបហើយបែរមុខមករកថេហ្យុងវិញ

ថេហ្យុង“បុរសជាភេទរឹងមាំតែមិនប្រាកដថាឆ្លាតនិងរហ័សក៏ថាបាន បើម្ចាស់អូនគិតថាបុត្ររបស់យើងជាក្មេងស្រីទន់ខ្សោយនោះហេតុអីក៏ម្ចាស់អូនមិនយកបុត្រឲ្យច្រើនទៅ?”ពាក្យសម្ដីលេបខាយខ្លាំងណាស់ ព្រះអង្គថេហ្យុង!!!

ជុងហ្គុក“ខ្ញុំម្ចាស់ប្រហែលជាស៊ូមិនរួចទេពរម្ចាស់”ជុងហ្គុកបែរមុខចេញយ៉ាងអឹមអៀន

ថេហ្យុងទាញដៃព្រះមហេសីជាទីស្រឡាញ់ដើរទៅដំណាក់តូចមួយដែលបិតាទ្រង់បានសាងសង់ទុកដើម្បីសម្រាកលំហែរ

ជុងហ្គុក“មានដំណាក់តូចនៅទីនេះដែរឬ?”ព្រះនាងលាន់មាត់ព្រោះមិននឹកស្មានថាទីនេះមនដំណាក់

ថេហ្យុង“ពួកយើងស្នាក់នៅទីនេះមួយយប់ព្រោះរសៀលជ្រេហើយត្រឡប់ទៅមិនទាន់ទេ”ថេហ្យុងដូចជារៀបចំផែនការរួចស្រេចហើយមុននឹងយាងមកនោះ

ជុងហ្គុកក៏មិនបានឆ្ងល់អ្វីដែរដើរពិនិត្យដំណាក់តូចនេះរួចក៏ដើរចេញមកមើលមេឃមើលស្រុកប្រទេសដោយរំភើបនៅឡើយ.....

ថេហ្យុង“នៅទីនេះយប់ឡើងគេតែងតែអុជទាននៅខាងមុខផ្ទះធ្វើយ៉ាងណាមិនឲ្យភូមិនីមួយងងឹតឈឹងឡើយ មើលចុះស្រស់ស្អាតទេ?”ព្រះអង្គមានអារម្មណ៍ថាទ្រង់រីករាយនៅពេលដែលសង្គ្រាមបានបញ្ចប់ហើយបានឃើញពន្លឺនៃក្ដីសង្ឃឹមរបស់ប្រជាជនទ្រង់បានកើតមានសារជាថ្មី

ជុងហ្គុក“ស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ មិនធ្លាប់ឃើញពីមុនមកទេ”សូម្បីតែម្ចាស់ក្សត្រីក៏សរសើរខ្លាំងណាស់ដែរ

កំពុងតែគយគន់យ៉ាងជក់ចិត្តព្រះស្វាមីដ៏ខិលខូចក៏ចាប់ផ្ដើមបំពានសារជាថ្មី......

ជុងហ្គុក“ព្រះអង្គគិតចង់ធ្វើអីទៀតហើយ?”ទោះជារៀបអភិសេកត្រឹមត្រូវ ហើយបានរួមរក្សជាមួយគ្នាពិតមែនតែក៏ត្រូវចេះលើកថ្ងៃខ្លះដែរ មិនមែនធ្វើដោយឥតលស់ថ្ងៃបែបនេះឡើយ។

ថេហ្យុង“ម្ចាស់អូន!!!បន្តិចទៀតម្ចាស់អូនត្រូវពរពោះបុត្រ៩ខែ១០ថ្ងៃដូច្នេះហើយបងត្រូវរង់ចាំយូរណាស់ដឹងទេ?”ទ្រង់ខ្សឹបក្បែរគុម្ពត្រចៀកជុងហ្គុកថែមទាំងខាំតិចៗធ្វើឲ្យជុងហ្គុកប្រញាប់ដោះខ្លួនចេញពីក្រញាំព្រះអង្គល្មោភកាមម្នាក់នេះ

ជុងហ្គុក“ខ្ញុំម្ចាស់ពិតជាមិនអាចធ្វើវាពេលនេះបានទេ ព្រះអង្គ”តើការដោះសារនេះអាចជោគជ័យទេ?

ថេហ្យុង“ម្ចាស់អូនជំទាស់បងបានទេ!”បន្ទាប់ពីឆ្លើយតបរួចថេហ្យុងក៏នាំមហេសីចូលក្នុងដំណាក់តូច ដែលសាងឡើងពីឈើក្រាស់ឃ្មឹក អ្វីៗក៏សុទ្ធតែបង្កើតឡើងពីឈើ កូនគ្រែតូចនៅក្បែរបង្អួចអាចមើលឃើញពន្លឺព្រះចន្ទនិងដួងតារាជាច្រើនកំពុងអណ្ដើតលើលំហ ប៉ុន្តែពេលនេះមើលអ្វីមិនបាននោះទេ!!!!

ជុងហ្គុក“ព្រះអង្គ!!!ទ្រង់កុំធ្វើបែបនេះអី”ន័យរបស់ជុងហ្គុកបង្កប់ដោយការសុំអង្វរពីការរុករានលើកនេះ ប៉ុន្តែថេហ្យុងមិនចាប់អារម្មណ៍មិនខ្វាយខ្វល់នោះឡើយ

ថេហ្យុង“ម្ចាស់អូនកុំបារម្ភអី បងនឹងថ្នមសន្យាថាមិនឲ្យម្ចាស់អូនឈឺនោះទេ~~~”ព្រះអង្គធ្វើការលួងលោមរហូតដល់មហេសីរបស់ទ្រង់យល់ព្រមហើយតបស្នងមកទ្រង់វិញ

“ព្រះអង្គ~~លឿនជាងនេះបន្តិច~~អ្ហាស៎~~”ឮបែបនេះហើយថេហ្យុងក៏មានកម្លាំងពេញបឹបក្នុងការវាយលុកបន្ទាយស្នេហ៍យ៉ាងពុះកញ្ជ្រោល

ថេហ្យុងបានបញ្ចេញទឹកស្នេហ៍បាចសាចពេញរាងកាយជុងហ្គុកហើយក៏ប្រថាប់ក្នុងស្រទាប់ផ្កាសើមជោកនោះរួចក៏អួសឡើងមកបបូរមាត់ដែលដកខ្យល់ចេញចេញចូលយ៉ាងញាប់នោះ!

ជុងហ្គុកឡើងជិះពីលើថេហ្យុងវិញម្ដងហើយក៏អ៊ុកមិនសន្សំសំចៃកម្លាំងដូចគ្នា បូករួមសម្លេងថ្ងួចថ្ងូរយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ផងបង្កើតបានជាបរិយាកាសថ្មីមួយនៅយប់នោះផងដែរ!!!!!!!

~~Skip~~

វេលាបានកន្លងផុតទៅប្រហែលជាមួយឆ្នាំ ទ្រង់ទាំងពីរអង្គក៏បានប្រសូតបានបុត្រីមួយអង្គ នៅពេលនេះបុត្រតូចទើបតែបាន១ខែកន្លះតែប៉ុណ្ណោះ មុខមាត់កាត់តាមបិតារបស់គេណាស់ថ្ពាល់ប៉ោងៗថែមទាំងគួរឲ្យស្រឡាញ់ទៀតផង!!!!

កំពុងតែលេងជាមួយកូនសុខៗថេហ្យុងក៏បានដើរចូលមកខាងក្នុងព្រោះទ្រង់បានចេញទៅធ្វើកិច្ចការប្រទេសពេញមួយថ្ងៃទៅហើយ

ថេហ្យុង“នេះបុត្ររបស់យើងផ្ទំហើយ?”ទ្រង់សួរខណៈដែលមហេសីទ្រង់កំពុងតែប្រលែងជាមួយកូនកណ្ដាលវាល

ជុងហ្គុក“នេះម្ចាស់បងកើតអ្វីឬអត់?បានជានិយាយមិនដឹងអីបែបនេះ?”ឃើញស្វាមីខ្លួននិយាយចម្លែកក៏បារម្ភយ៉ាងខ្លាំង

ថេហ្យុង“បងមិនកើតអីទេ~~នេះថ្មើរនេះហើយមិនឲ្យបុត្រផ្ទំទៅ???”យប់ក៏ជ្រៅដែរនៅប្រលែងជាមួយបុត្រទៀត ក៏ហៅអ្នកបម្រើនាំបុត្រចេញទៅប្រលែងលេងសិន លួងលោមហើយនាំគេទៅរកបិតាទ្រង់ព្រោះទ្រង់ចង់ក្បែរមហេសីតែ២នាក់

ថេហ្យុង“ជូនបងទៅសម្អាតខ្លួនបន្តិច”

ជុងហ្គុកយកសម្លៀកបំពាក់ថ្មីហើយក៏ដើរតាមព្រះស្វាមីទៅសម្អាតខ្លួន.....ជុងហ្គុកយកទឹកក្ដៅលាយទឹកត្រជាក់ដាក់ក្នុងកូនអាងហើយរោយផ្កាតិចៗពីលើដើម្បីឲ្យមានក្លិនក្រអូបជាប់រាងកាយ.....ជុងហ្គុកយកដៃដុះក្អែល លាងជូតខ្លួនថេហ្យុងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់រួចក៏ផ្លាស់ឈុតថ្មីឲ្យទ្រង់ស្អាតបាតទៀតផង។

គ្រាន់តែចប់ភារកិច្ចការងារក្នុងនាមជាមហេសីហើយថេហ្យុងក៏លើកបីជុងហ្គុកទៅកាន់គ្រែស្នេហ៍តែម្ដងព្រោះតែយូរហើយដែលខានមានពេលវេលាផ្អែមល្ហែមជាថ្មីនេះ

ថេហ្យុង“បងចង់បានបុត្រលើសពីមួយ ហើយក៏ច្រើនជាងពីរ”មិនរង់ចាំការឆ្លើយតបពីអ្នកម្ចាងនោះទេ ថេហ្យុងបានថើបបំបិតរួចស្រេចទៅហើយ

ដៃទាំងពីរចាប់ផ្ដើមចាត់ចែងសម្លៀកបំពាក់ទើសទាល់ចេញអស់គ្មានសល់ហើយប្រលែងគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួតស្ទើរតែក្លាយជារាងកាយតែមួយទៅហើយ.........

ជុងហ្គុក“អ្ហា៎ហ្ហាស៎!!!អ្ហឺស”សម្លេងថ្ងូររហឹងរបស់មហេសីជាទីស្រឡាញ់បានឮឡើងម្ដងទៀតហាក់ដូចជាគ្រាដំបូងដែលពួកទ្រង់ទាំងពីររួមរឹតចំណងស្នេហ៍រោលរាលនេះម្ដងទៀតអញ្ចឹង

ជុងហ្គុក“តិចៗអាស៎~~អ្ហឺស~~អ្ហា៎~~”

ថេហ្យុង“អ្ហឹក~អ្ហឺ~~អ្ហឺសស៎”

ជុងហ្គុកទ្រង់ខំប្រឹងទប់សម្លេងមិនឲ្យចេញតែក៏នៅតែភ្លាត់ចេញមកទាល់តែបាន!

ថេហ្យុងញក់ញីដើមទ្រូងហើយមិនភ្លេចបន្សល់ស្លាកស្នាមដើម្បីបង្ហាញពីសម្ព័ន្ធភាពរបស់ទ្រង់និងមហេសីនៅរាត្រីនេះ។

________________

រឿង ‘ ម្ចាស់ក្សត្រី ’ បានសម្មត់ថាចប់ស្លេស្មត្រឹមនេះហើយ អរគុណសម្រាប់ការអានរបស់អ្នកទាំងអស់គ្នា ហើយក៏ជួបគ្នានូវរឿងថ្មីៗបន្តបន្ទាប់!

ប្រសិនបើរឿងមួយនេះមានចំណុចត្រង់ណាមិនគប្បីខ្ញុំសូមទោសនិងទទួលយកការរិះគន់បែបស្ថាបនារពីអ្នករាល់គ្នាជានិច្ច។

#TAEKU

..........................