Kabanata 698

Chapter 698 “Tama ang hula mo. As long as walang ebidensya, she will never admit to it,” sarkastikong sabi ni Mike.

“Kung tutuusin, walang magandang maidudulot sa pag-amin dito.” Tiningnan ni Chad ang oras. “Bakit hindi ka pumunta at magpahinga ng kaunti?”

“Sa tingin mo makakatulog ako?” Napatingin si Mike sa ward. “Kapag nakabangon na siya, kapag hindi pa rin mahanap si Tammy, siguradong mawawala ito. Sinabi ng doktor na hindi siya maaaring masyadong mabalisa ngayon, kung hindi siya ay pupunta sa maagang panganganak. Duguan na siya.”

“Bled?” Si Chad ay 46 na natigilan.

“Oo, duguan. Sinabi ng doktor na ito ay tanda ng maagang panganganak.” Naka cross hands si Mike sa bewang niya. “Kailan babalik si Elliot?”

“Makakarating siya bukas ng alas-siyete,” sabi ni Chad, “Sana makatulog si Avery hanggang sa susunod na ika-34 ng umaga.”

“So, ano, kung matutulog siya hanggang kinaumagahan? Ang pangunahing punto ay nawawala si Tammy. Paano kung may ginawa sa kanya ang mga taong kumidnap sa kanya? Ang mga kahihinatnan ay hindi maisip. Isipin mo si Zoe. Saka isipin si Nora. Kagagawan nila ni Chelsea.” Nagnganga ang ngipin ni Mike. “Paano napagdaanan ni Tammy ang gayong pagpapahirap?”

Nanlamig ang mga mata ni Chad. “Hahanapin ko si Jun.”

Sa surveillance room ng mall. Isang buong magdamag na pagbabantay si Jun. Ilang beses na niyang tiningnan ang bawat labasan, ngunit hindi pa niya nakikitang umalis si Tammy.

Ang mall ay nawalis mula sa bawat sulok, ngunit si Tammy ay wala kahit saan upang magmakaawa.

Nang makita ni Chad si Jun, nakita niya ang namumulang mga mata ni Jun at lubos na nalungkot.

“Buntis si Tammy. She barely even had the time to tell me…” sabi ni Jun na tumutulo ang luha.” Huwag mo siyang tingnan na laging malakas magsalita, lalo siyang mahiyain. Tiyak na takot na takot siya ngayon! Gusto ko talagang tiisin ang sakit para sa kanya! Yung grupo ng mga bastos! Huwag mong hayaang mahuli ko sila, kung hindi, tadtarin ko sila ng 23 piraso!”

“Dapat nasa Avonsville pa rin si Tammy. Tinanong ko ang mga istasyon ng tren at paliparan. Walang balita kay Tammy.”

“Kung nasaan siya ngayon ay hindi ang pangunahing punto. Ang pangunahing punto ay kung binubully ba siya ng grupo ng mga bastard na iyon o hindi!” Tumalikod si Jun at pinunasan ang luha niya. “Hindi ko siya masyadong naprotektahan. Palagi akong abala sa trabaho kaya hindi ako nakakasama ng maraming oras. Dapat nag hire ako ng bodyguard para sa kanya.”

“Jun, huwag kang masyadong malungkot. Pumunta na si Ben para balaan si Chelsea. Hindi maglalakas-

loob si Chelsea na saktan si Tammy,” sabi ni Chad, ibig sabihin ay sigurado na siya na si Chelsea ang nagplano ng

kidnap

“Si Chelsea iyon?” Mariin na ikinuyom ni Jun ang kanyang mga kamao, nag-aalab ang galit sa kanya.

Sinabi ni Chad, “Naghinala si Avery na siya iyon.”

“Sa tingin ko, siya rin yun! Ang mga bagay na ginawa niya kay Avery dati, hindi ito isang bagay na gagawin ng isang normal na tao! Siguradong nabaliw siya sa selos, kaya naman patuloy niyang ginagawa ang lahat ng ito!” Galit na sabi ni Jun, “Wala siyang mahanap na ibang paraan para makitungo kay Avery, kaya pinuntahan niya ang mga tao sa paligid niya! Isa pa, sinampal siya ni Tammy kanina, siguradong nasusuklam siya sa kanya!”

Sabi ni Chad, “Mr. Malapit nang bumalik si Foster. Kapag nakabalik na siya, tiyak na tutulungan ka niyang hanapin si Tammy.”

Huminga ng malalim si Jun at pinigilan ang nadurog na damdamin. “Ayos pa ba si Avery?”

“Hindi siya masyadong magaling. Mas lalo pa niyang pinapalo ang sarili niya kesa sayo dahil sa tingin niya si Chelsea ang may gawa nito. Walang sama ng loob sina Tammy at Chelsea, dahil sa kanya nag-

away sila. Siya ay nasa ospital ngayon, nagpapakita ng mga palatandaan ng maagang panganganak.”

“Hindi siya nagkakamali! Ang taong nagkakamali ay ang baliw na babaeng iyon!” Naikuyom ni Jun ang kamao at sinuntok ang pader. “Kung may mangyari kay Tammy, papatayin ko si Chelsea!”

Alas-kuwatro ng umaga, nagising si Avery sa alarma.

Nang bumangon siya, inilibot niya ang paningin sa banyagang kapaligiran. Bumalik ang mga alaala niya

dahan dahan sa kanya. Nawala si Tammy. Hindi niya alam kung may balita na ba siya sa mga sandaling iyon.

Nagsalubong ang kilay ni Tammy. Tinanggal niya ang mga saplot at bumaba sa kama. Nag-aalala siyang naglakad papunta sa entrance at binuksan ang pinto. Lumitaw si Mike sa kanyang mga mata.

“Bakit ka wala sa kama?” gulat na sabi ni Mike. Hinawakan niya ang mga braso niya. “Bumalik ka sa kama at humiga ka. Sabi ng doktor kailangan mo ng bed rest.”

Ipinagkibit-balikat ni Avery ang kanyang kamay, ayaw makipagtulungan. “Nahanap na ba si Tammy?

Kamusta siya? “Namumula ang mga mata ni Avery. Mabilis ang kabog ng dibdib niya.