Kabanata 1911

Kabanata 1911 Elliot: “Hindi ako natatakot. Natatakot ako na natatakot ka.”

“Bakit ako matatakot? Nagkaroon ba ako ng hindi tamang relasyon sa iyo? o sasamahan mo ako? May ikakatakot ba ako?” Ipinikit ni Avery ang kanyang apricot na mata.

Namula ang mukha ni Elliot, at natakpan ang isang layer ng pamumula.

“Babanggitin mo paminsan-minsan ang boyfriend ko dahil natatakot kang makalimutan ko siya?” Busog na busog si Avery, ibinaba niya ang kanyang chopsticks, at pinunasan ang kanyang bibig ng tissue.

“Ang pagtanda ay hindi naging mature.”

Elliot: “Avery, sabi mo naive ako, paano ka?”

Avery: “Kahit gaano ako kawalang muwang, mas mature pa rin ako sa iyo. Hindi ako lantaran o palihim na nagtanong tungkol sa iyong privacy.”

“Hindi mahalaga kung ako ay walang muwang o hindi, nangangahulugan lamang na hindi mo ako mahal.” Itinama siya ni Elliot.

Kinuha ni Avery ang bote ng tubig, pinaikot ito, humigop ng tubig, at binasa ang kanyang lalamunan:

“Ilang taon ka na, at nagsasalita ka pa rin tungkol sa pag-ibig, hindi ka ba nahihiya?”

Elliot: “Ilang taon ang karapatang ituloy ang pag-ibig.”

May gustong sabihin si Elliot para sigawan siya, ngunit hindi niya ito sinabi.

Sa katunayan, gaano man katanda ang mga tao, may karapatan silang ituloy ang pag-ibig.

…….

Kinabukasan. Alas otso y media ng umaga.

Tulog pa rin si Layla. Karaniwang hindi siya natutulog ng sobrang late. Ang dahilan kung bakit hindi siya magising ngayong umaga ay dahil napuyat siya kagabi para gawin ang kanyang takdang-aralin.

Nag-ring ang telepono, ngunit walang narinig si Layla.

Nang marinig ni Robert ang bell, tumakbo siya papunta sa kwarto.

Pagtayo sa tabi ng kama, nakita niyang mahimbing na natutulog ang kanyang ate, kaya iniunat niya ang kanyang maiksing kamay, kinuha ang cellphone ng kanyang ate sa bedside table, at sinagot ang telepono.

“Hey~” sabi ni Robert sa telepono, ginagaya ang itsura ng isang matanda.

Saglit na natigilan ang nasa telepono: “Ikaw ba si Layla?”

Pinakinggan ni Robert ang magandang boses ng babae sa telepono at iginalaw ang kanyang bibig, “Kapatid niya ako, Robert. Tulog pa si ate! “

“Oh…ikaw ang nakababatang kapatid ni Layla?”

“Oo! Sino ka?” tanong ni Robert.

“Hello, anak, ako ang head teacher ng bagong semester ni Layla. Tinawagan ko ang iyong ama, ngunit hindi ako makalusot. Nakuha ko ang number ng ate mo sa ibang estudyante, kaya tumawag ako.”

Detalyadong ipinaliwanag ng guro, “Binibisita ko ang iyong bahay ngayon.”

Hindi naintindihan ni Robert ang sinabi ng guro.

Saglit na natigilan si Robert, at pagkatapos ay cute na sinabi: “Oh…oh…nagising ako kapatid ko…

Maaari mo bang sabihin sa kapatid ko?”

Hindi napigilan ng guro na matawa: “Dahil natutulog ka pa Ate, hayaan mo siyang matulog! Robert, mayroon bang mga matatanda sa iyong pamilya?”

Robert: “Oo! Maliban sa akin, lahat ay nasa hustong gulang na!”

“Pagkatapos ay ibigay ang iyong telepono sa isang may sapat na gulang, at sasama ako sa iyo.”

Nahihiyang sinabi ng guro, “Naliligaw ako, hindi ko alam kung paano makarating sa iyong bahay.”

May mga single-family villa dito, at magkalayo ang bawat villa.

Sa isang sulyap, may mga berdeng halaman at bulaklak.

Bagama’t maganda ang kapaligiran, napakagulo ng mga taong naglalakad.

Narinig ni Robert na naligaw ng landas ang guro ng kanyang kapatid, kaya agad niyang sinabing, “Guro, susunduin kita!”

Hindi nagtagal, sumakay si Robert sa kanyang scooter at sinundan ang bodyguard para kunin ang bagong head teacher ng kanyang kapatid.

Makalipas ang halos sampung minuto, nasa isang pavilion ang dalawa at tinanggap ang babaeng guro.

Nang makita ng babaeng guro si Robert na naka-scooter, agad siyang ngumiti: “Bata, salamat sa pagpunta mo para sunduin ako!”

Nahihiyang ngumiti si Robert, “Teacher, samahan mo ako, ihahatid kita sa bahay namin.”