Chapter 12: Part3:ប្រលែងស្នេហ៍

ជុងហ្គុក&ថេយ៉ុង

(រឿងនេះជាប្រភេទរឿងខ្នាតខ្លីមានតែប៉ុន្មានភាគប៉ុណ្ណោះ។)

បម្រាម:១៨+

_______

ថេយ៉ុងយកដៃងើយចង្ការជុងហ្គុកឡើងព្រមទាំងទម្លាក់បបូរមាត់ពីលើ រួចក៏ចាប់ផ្ដើមស្រវ៉ាដោះសម្លៀកបំពាក់រាងតូចចេញយ៉ាងរហ័ស ទោះជាជុងហ្គុករារាំងប៉ុណ្ណាក៏មិនអាចជម្នះកម្លាំងគេបានដែរ។

ជុងហ្គុក«ហ៊ឹកៗ~~សូមអង្វរកុំអី~~»ជុងហ្គុកលើកដៃសំពះទាំងទឹកភ្នែករហាម ឯជុងយ៉ាងកាលបើឃើញសភាពប្អូនប្រុសបែបនេះហើយគេរឹតតែឈឺចាប់និងអាណិតប្អូនកាន់តែខ្លាំង។

ជុងយ៉ាង«ឈប់ទៅយើងអង្វរឲ្យយើងធ្វើអីក៏បានតែកុំធ្វើរឿងឆ្កួតៗបែបនេះដាក់ប្អូនយើងអី យើងអង្វរឯង»ទឹកភ្នែកនិងសម្ដីបងប្រុសម្នាក់នេះធ្វើឲ្យចិត្តថេយ៉ុងទោរទន់មិនបានទេ

ជុងហ្គុក«បងប្រុសហ៊ឹកៗៗ ជួយខ្ញុំផងបងប្រុស ខ្ញុំខ្លាចណាស់ហ៊ឹកៗ»ជុងហ្គុកស្រែកឲ្យបងប្រុសជួយទាំងដឹងថាវាមិនអាចទៅរួចនោះទេ

ជុងយ៉ាង«ជុងហ្គុកបងសុំទោស បងជាបងប្រុសមិនល្អ បងសុំទោសដែលមិនអាចការពារឯងបាន»

ថេយ៉ុង«កុំបន្ទោសយើងថាយើងអាក្រក់ បងប្រុសឯងទៅវិញទេដែលអាក្រក់នោះ»ថេយ៉ុងច្របាច់មាត់ជុងហ្គុកទឹកមុខបង្ហាញពីកំហឹងរាប់អង្សារដែលកំពុងតែឆាបឆេះក្នុងខ្លួនគេ។

ថេយ៉ុង«ព្រោះយើងចង់ឲ្យបងប្រុសថោកទាបរបស់ឯងបានដឹងថា វាឈឺចាប់ប៉ុណ្ណានៅពេលដែលឃើញមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ត្រូវគេជាន់ឈ្លីបែបនេះ?»ថេយ៉ុងថារួចក៏ចាប់ទាញមុខរាងតូចហើយផ្អឹបបបូរមាត់សារជាថ្មី ថើបខ្លាំងៗស្ទើរតែស្ទះខ្យល់បាត់ទៅហើយ។

ដូចពេលមុនៗថេយ៉ុងក៏បានគ្រប់គ្រងរាងកាយមួយនេះម្ដងទៀតដោយមិនខ្វល់ថាជុងយ៉ាងកំពុងតែស្រែកបញ្ឈប់គេនោះទេ អ្វីដែលគេខ្វល់នោះគឺសម្លេងអ្នកក្រោមដែលកំពុងថ្ងូររហឹសមិនដាច់។

ជុងហ្គុក«អឺស~~អា៎ស~~»ជុងហ្គុកព្យាយាមទប់សម្លេងណាស់ដែរតែថេយ៉ុងតែងតែសាប់លឿនទៅៗធ្វើឲ្យគេពិបាកទ្រាំមិនបញ្ចេញសម្លេងមិនបាន។

ថេយ៉ុងចាប់កន្ធែកជើងរាងតូចធំជាងមុនរួចក៏ឱនទៅថើបត្រដុសត្រង់កន្លែងពិសេសយ៉ាងស្រេកឃ្លាន។

ជុងហ្គុក«អ្ហា~~ទេ~~អ្ហឺស~~»ជុងហ្គុកស្រៀវពេញខ្លួនទៅពេលថេយ៉ុងប្រើអណ្ដាតគ្រលាស់ទៅមកត្រង់តំបន់ពិសេសនោះ

ជុងយ៉ាងអស់អ្វីនិយាយគេបិទភ្នែកតាំងពីដើមទីព្រោះគេមិនហ៊ានមើលរូបភាពទាំងនោះឡើយ គេដឹងពីកំហុសខ្លួនឯង ហើយរឹតតែធ្វើឲ្យគេនឹកស្មានមិនដល់ថាប្អូនប្រុសគេបែរជាមករងទុក្ខដល់ថ្នាក់នេះសោះ។

ថេយ៉ុងងើបមកហើយរុញបញ្ជូនអាវុធគេចញលក្នុងខ្លួនជុងហ្គុកសារជាថ្មី ម្ដងនេះថេយ៉ុងបញ្ជេញកម្លាំងទ្វេរដងដែលធ្វើឲ្យជុងហ្គុកស្រែកចាចដោយភាពឈឺចាប់។

ជុងហ្គុក«អាយយ~~ឈឺណាស់~~លោកឈឺណាស់~~ដកវាចេញទៅ»ជុងហ្គុកនិយាយបានតែប៉ុណ្ណេះក៏ជំនួសដោយសម្លេងថ្ងូរមកវិញ ថេយ៉ុងក៏សស្រាកសស្រាំបែកញើញពេញខ្លួន តែគេមិនព្រមបន្ថយល្បឿននោះឡើយ។ បន្ទាប់មកថេយ៉ុងក៏ស្រាប់បញ្ឈប់សកម្មភាពក្រោយពេលឮមនុស្សម្នាក់ស្រែកខ្លាំងៗ

ជុងយ៉ាង«សម្លាប់យើងចោលក៏បានដែរតែដោះលែងជុងហ្គុកទៅ យើងសុខចិត្តស្លាប់ក៏បានសម្លាប់យើងមក»ជុងយ៉ាងពិតជាទ្រាំលែងបានហើយ គេស្រែកយ៉ាងខ្លាំងដល់ថ្នាក់ថេយ៉ុងសុខចិត្តបញ្ឈប់សកម្មភាពអម្បាញ់មិញចោល

ថេយ៉ុង«ឯងថាយ៉ាងម៉េច?ចង់ស្លាប់?បើឯងស្លាប់ក៏យើងមិនប្រាកដថាយើងដោះលែងប្អូនឯងដែរ ព្រោះពេលនេះយើងកំពុងតែចាប់ចិត្តនឹងគេខ្លាំងណាស់»ថេយ៉ុងនិយាយពីជ្រុងម្ខាងទៀត ដៃគេទាញជុងហ្គុកមកផ្អឹបលើដើមទ្រូងឌឺដងដាក់ជុងយ៉ាងទាំងមានក្ដីសុខ

ជុងយ៉ាង«សម្លាប់យើងទៅសម្លាប់យើងដោយផ្ទាល់ដៃក៏បាន យើងសុខចិត្តទាំងអស់»ជុងយ៉ាងស្រែកអង្វរទាំងយំ និយាយដដែលៗឯជុងហ្គុកស្រក់ទឹកភ្នែកអាណិតបងប្រុសតែពេលនេះគេគ្មានកម្លាំងសូម្បីតែហាមាត់និយាយ ពាក្យសម្ដីជាប់គាំងនៅបំពង់កមិនព្រមចេញមកសោះ

ថេយ៉ុងទាញកន្សែងមករុំល្វែងក្រោមដើរទៅជិតជុងយ៉ាង និងដាល់មុខគេមួយដៃយ៉ាងដំណំ។

ឌឹប!!!

ជុងហ្គុក«បងប្រុស~លោកកុំធ្វើបាបបងប្រុសខ្ញុំអី»រាងតូចស្រែកបញ្ឈប់ពេលថេយ៉ុងបម្រុងលើកដៃវាយគេម្ដងទៀត

ថេយ៉ុង«បានតើស៎ យើងមិនវាយបងឯងក៏បានតែឯងត្រូវមានលក្ខខណ្ឌ» ទឹកមុខបង្កប់ល្បិចរបស់នាយបានបង្ហាញឡើង

ជុងហ្គុក«បានខ្ញុំនឹងធ្វើវាឲ្យតែលោកយល់ព្រមដោះលែងបងប្រុសខ្ញុំ»ដល់ដំណាក់កាលនេះហើយរាងតូចសុខចិត្តប្រថុយចុះ

ជុងយ៉ាង«អត់ទេ~~កុំអីជុងហ្គុកកុំធ្វើដើម្បីបងអី»នាយដឹងថាថេយ៉ុងប្រាកដជាគ្មានបំណងល្អចំពោះជុងហ្គុកឡើយ បើជុងហ្គុកយល់ព្រមងាយយ៉ាងនេះមិនខុសពីចូលរូងខ្លានោះទេ

ជុងហ្គុកគ្រវីក្បាលបញ្ជាក់ថាគេមិនស្ដាប់តាមសម្ដីជុងយ៉ាងឡើយ គេនឹងយល់ព្រមដើម្បីឲ្យជុងយ៉ាងមានសេរីភាពព្រោះគេត្រូវដឹកនាំក្រុមមនុស្សក្នុងនាមជាលោកម្ចាស់ដែលមានអំណាចលើកូនចៅរាប់រយនាក់។

(ជុងយ៉ាងប្រៀបដូចជាអ្នកលេងចឹង តែគេមិនកាចសាហាវដូចថេយ៉ុងឡើយ និយាយរួមពួកគេជាអ្នកលេងដូចគ្នាគ្រាន់តែមួយខ្លាំងជាងប៉ុណ្ណោះ)

(+នៅភាគបន្ទាប់អ្នកទាំងអស់គ្នានឹងដឹងពីដើមហេតុនៃសាច់រឿងទាំងមូលដែលខ្ញុំនឹងបកស្រាយនៅភាគបន្ទាប់)

ងាកមើលហេតុការណ៍នៅខាងក្នុងវិញ ពេលនេះថេយ៉ុងបានគេងលើពូកទន់ៗដោយមនជុងហ្គុកនៅពីលើ ព្រោះថាជុងហ្គុកនឹងដោះដូរធ្វើការបម្រើសិចដល់ថេយ៉ុង.....

ជុងហ្គុកនៅក្មេងគ្មានបទពិសោធ៍គេមិនដឹងថាគួរចាប់ផ្ដើមត្រង់ណាមុននោះទេ ថេយ៉ុងឃើញហើយក៏រាងទើសចិត្តដែរ

ថេយ៉ុង«ដាក់វាចូលមាត់ឯងហើយធ្វើដូចដែលបានយើងធ្វើទៅបានហើយ»ថេយ៉ុងចង្អុលទៅនាគរាជខ្លួន នឹងបញ្ជាឲ្យជុងហ្គុកបៀមវា។ជុងហ្គុកស្ដាប់តាមមិនប្រកែក ទោះជាគេរអើមយ៉ាងណាក៏ដោយគេត្រូវតែធ្វើវា។

ជុងហ្គុកចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនាមួយៗទាំងបង្ខំចិត្ត រហូតដល់ថេយ៉ុងព្រុះទឹកសខាប់ពេញមាត់គេ ។

ថេយ៉ុង«ហាមខ្ជាក់លេបវាចូលទៅក្នុងពោះទៅ»ឃើញជុងហ្គុកបម្រុងខ្ជាក់ចោលទើបគេប្រញាប់ឃាត់ រួចជុងហ្គុកក៏លេបវាតាមសម្ដីគេមែន។

ថេយ៉ុងទាញចង្កេះតូចស្ដើងគេឲ្យមកអង្គុយត្រង់ចំណុចពិសេសនិងបានបញ្ជូនអាវុធចូលទៅក្នុងខ្លួនគេម្ដងទៀត តែលើកនេះរាងតូចជាអ្នកធ្វើវាម្ដងឯគេចាំទទួលភាពសុខស្រួលវិញម្ដង។

ចង្កេះចេះតែកម្រើកទៅមកៗរហូតដល់ញាប់ស្ញេញ ជុងហ្គុកប្រឹងទប់ខ្លួនផង យកដៃខ្ទប់មាត់មិនឲ្យឮសម្លេងផង រហូតដល់គោលដៅទើបឈប់។ ក៏ប៉ុន្តែថេយ៉ុងមិនអនុញ្ញាតិដោយសារតែគេមិនទាន់ហត់ ដូច្នេះជុងហ្គុកត្រូវបន្តធ្វើវារហូតគេឆ្អែតឆ្អន់។

-រង់ចាំភាគបន្ត-

សរសេរដោយTK

សូមទោសសម្រាប់ពាក្យពេចន៍លើកលប់មិនសមរម្យ🙏🏻