Kabanata 975

Kabanata 975

“Bakit na-tow ang sasakyan mo?” Bahagyang nagsalubong ang mga kilay ni Elliot. “Anong nangyari?

Bakit hindi mo ako tinawagan?”

“Ito ay isang maliit na bagay.” Kinuha ni Avery ang baso niya at uminom ng tubig. “Nabangga ko ang kapatid ng aking pasyente sa Bridgedale. Bukod sa pasyente ko, may kakaiba sa pamilya niya. Naiinis ako na hindi nila ako papayagan na kontakin ako ng pasyente ko. Nung nakita ko yung kapatid niya sa kalsada kanina, tumakbo ako para kausapin siya.” Nataranta si Elliot matapos marinig ang paliwanag niya. “Dahil ayaw kang payagan ng pamilya ng pasyente mo na makipag-ugnayan sa kanya, bakit hindi mo igalang ang kagustuhan nila, Avery? Siya ang iyong pasyente, hindi ang iyong pamilya. Hindi ka pwedeng makisali sa mga personal nilang bagay.” “Alam kong sasabihin mo iyan.” Kumunot ang noo ni Avery. “Iba ang pasyenteng ito sa iba.” “Alam ko. May sakit din siya gaya ni Shea. Kaya nga mas binibigyan mo siya ng pansin diba?” Sumingit si Elliot. “Dahil ang kanyang pamilya ay nakapag-ubo ng malaking halaga para sa pag-upa sa iyo, ibig sabihin, hindi sila karaniwang pamilya. Natural na aalagaan nila siyang mabuti.”

“Ang weird naman, hindi nila siya inaalagaan. Kung hindi, ayaw kong makisali sa negosyo ng ibang tao.”

Ibinaba ni Avery ang kanyang tingin at sinabing, “Alam kong wala ka pa ring kinalaman sa akin, ngunit hindi ko maiwasang makilahok.”

Lumambot ang puso ni Elliot. “Hindi ko sinasabing mali ka, Avery. Kung talagang inaabuso nila ang iyong pasyente, pagkatapos ay magpatuloy at makisali! Susuportahan kita.”

Mabilis na umiling si Avery at sinabing, “I’m a busybody, but I won’t do anything beyond my capability.

Tsaka ikaw ang gumagawa ng kasal natin. Hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa maliliit na bagay na tulad nito.” “Sige.” “Nabalitaan ko na mayroon kang ganitong sakit noong bata ka pa, at pinagaling ka ng isang manggagawa ng himala. Nakita mo na ba ulit ang taong iyon?” Inangat ni Avery ang tanong na bumabagabag sa kanya. “Sayang naman kung hindi ka gumaling noon.” Naguguluhan ang ekspresyon ni Elliot. “Walang nagsabi sa akin tungkol diyan. Wala akong alam tungkol sa miracle worker na ito, kaya hindi ko alam kung paano siya mahahanap.” “Naku, nakakahiya.” Sinulyapan ni Avery ang oras, pagkatapos ay sinabing, “Tara na mag-lunch. Medyo nagugutom na ako.” “Sige. Sabihin mo agad sa akin sa susunod na mahatak ang sasakyan mo. You don’t have to go GVCYN[yt get it back yourself,”

sabi ni Elliot. “Wala nang susunod,” nahihiyang sabi ni Avery. “Masyado akong impulsive ngayon. Ito ay medyo mapanganib. “Mabuti.”

Nang gabing iyon, nakatanggap si Avery ng tawag mula kay Adrian.

“Kamusta ka, Adrian? Nabangga ko ang kapatid mo ngayon, pero ayaw niyang sabihin sa akin kung kumusta ka na,” nag-aalalang tanong ni Avery. “Ipinakulong nila ako sa bahay at hindi ako pinayagang umalis.” mahina ang boses ni Adrian. “Kung hindi ako makikinig sa kanila, hindi nila ako papayagang kumain… Nagugutom talaga ako kapag hindi ako kumakain.”

May sumabog kay Avery. “Paano nangyari iyon? Paano nila nagawa ito sayo?! Makinig sa kanila sa ngayon, Adrian. Kailangan mong kumain! Kung hindi, hindi ito kakayanin ng iyong katawan! May iisipin ako! Hintayin mo ako!” “Mabuti kang tao, Avery.” Bahagyang tumawa si Adrian, pagkatapos ay kuntentong sinabi, “Alam kong hindi mo ako pababayaan.” .

Puno ng luha ang mga mata ni Avery. Hindi niya maintindihan kung bakit minamaltrato ng ganito si Adrian. “Bakit gumastos ng malaki si Nathan para gamutin ang sakit ni Adrian para lang abusuhin siya?

Ano ang gusto nilang ipagawa kay Adrian nang pilitin siyang makinig sa kanila?” isip ni Avery. Hindi makatulog ng isang kindat si Avery nang gabing iyon. Nag-isip siya ng isang milyong posibilidad sa problemang ito. Naisip pa niya si Elliot minsan. Hindi niya maiwasang maramdaman na may mali rin sa kanya. Kinaumagahan, dumating si Elliot sa Starry River Villa. Natulala si Avery ng ilang segundo, tapos biglang may naisip na matapang na ideya!