Kabanata 734

Kabanata 7 34 Ang mga salita ni Elliot ay nag-iwan ng malalim na impresyon sa puso ni Avery.

Naisip niya na ang sakit ni Robert ay parusa ng buhay para sa kanya.

Bilang isang doktor, hindi pumayag si Avery.

Ang sakit ni Robert ay dahil sa parehong napaaga na panganganak at ang katunayan na ang kanyang katawan ay mahina.

Ang kanyang buong pagbubuntis ay isang rollercoaster ride. Ilang beses siyang nagkasakit at kailangang uminom ng lahat ng uri ng gamot. Bahagyang responsable din siya sa kalagayan ni Robert.

“Susubukan kong bumalik sa susunod na dalawang oras, Avery.”

Nagpasya si Elliot na mag-book ng buong eroplano pagdating niya sa airport.

“Drive safe,” sigaw ni Avery.

“Gagawin ko. Medyo masama ang signal dito. binababa ko na.”

“Sige.”

Marahil ay hindi napagtanto ni isa sa kanila na, bago ipanganak si Robert, nag-away sila tungkol sa bagay na ito ni Chelsea, at tuluyang nasira ang mga bagay-bagay.

Ngayon, ang gusto lang ni Avery ay ang mabilis na pag-stabilize ng kalagayan ni Robert. Wala nang iba pang mas mahalaga kaysa doon.

Ilang sandali pa ay dumating na si Chad na may dalang hapunan para sa kanya.

“Kumain ka, Avery!” sinabi niya. “Nakakita ang pulisya ng ilang paunang mga pahiwatig sa lapida.”

Nagtaas ng kilay si Av ery at nagtanong, “Alam ng pulis ang tungkol diyan?”

“Oo. Hiniling ni Mr. Foster sa pulisya na hanapin ang lapida para sa mga fingerprint upang makita kung saan ito nanggaling.” Inabutan siya ni Chad ng isang basong tubig, pagkatapos ay nagpatuloy, “Natuklasan ng pulisya na ang lapida ay ginawa sa isang pagawaan na pinamamahalaan ng pamilya sa labas ng bayan. Ang may-ari ay higit sa limampung taong gulang at ang kanyang anak ay baldado.

Matanda na rin ang kanyang ama. Siya ang kadalasang gumagawa ng lapida habang ang kanyang asawa ang nag-aalaga sa kanyang ama at kanilang anak. Walang mga surveillance camera doon.

Nabalitaan nila sa may-ari na ang nag-utos ng lapida ay isang lalaking nasa edad thirties na nakasuot ng medyo kaswal na damit. Nagbayad siya ng cash at hindi nag-iwan ng anumang personal na impormasyon.”

‘Nakita ko. Naisip ko na hindi sila maglalakas-loob na mag-iwan ng impormasyon. Ang mga taong tulad nito ay gagawa lamang ng masasamang bagay tulad nito nang palihim.”

“Sinimulan na ng mga pulis na subaybayan ang lugar ayon sa paglalarawan na ibinigay ng may-ari, “sabi ni Chad. “Sana mahanap natin kung sino ang nasa likod nito! Kung hindi, walang sinuman sa atin ang makakapag-alis nito.’

A very walang sinabi.

May kutob siya kung sino ang nagpadala ng lapida.

It was either Chelsea or WEJSLAU Pareho silang may mortal na paghihiganti laban sa kanya.

Tiyak na tumatawa sila ng makitang nasa kritikal na kondisyon ang kanyang anak ngayon.

“Siguro hindi si Chelsea,” sabi ni Chad nang nanatiling tahimik si Avery. “Tumakas siya ng bansa at talagang takot na takot ngayon. Sigurado akong hindi siya gagawa ng ganito para magalit si Mr.

Foster.”

“Ako ang pinupukaw niya,” sabi ni Avery, itinutuwid siya. “Ang lapida ay ipinadala sa aking bahay.”

“Gayunpaman, anak ni Mr. Foster si Robert. Ang paglalaro ng ganitong uri ng sakit na biro kay Robert ay nakikipagdigma laban kay Mr. Foster. Siguradong hindi magkakaroon ng lakas ng loob si Chelsea na gawin iyon.” Pakiramdam ni Chad ay kilalang-kilala niya si Chelsea.

“Di ba sabi nila may mental illness siya? Hindi natin malalaman kung ano ang iniisip ng isang taong may sakit sa pag-iisip,” panunuya ni Avery habang humihigop ng sabaw.

Napakamot ng ulo si Chad sa kahihiyan, saka sinabing, “Kain na tayo! Tingnan natin kung matutuklasan ng mga pulis kung sino ang gumawa nito.”

“Masama ang pakiramdam ko na nadala ka sa lahat ng bagay na ito kasama si Robert, Chad.” Ibinaba ni Avery ang kanyang kutsara matapos halos makagat ng pagkain. “Hindi mo na kailangang pumunta bukas. End of the year na, kaya dapat medyo busy ang kumpanya, di ba?”

Paliwanag ni Chad, “Hindi naman ako ganoon ka-busy. Si Mr. Foster ay halos nag-ayos ng lahat ng trabaho ngayong taon bago siya magpahinga. Tsaka andun yung vice president at si Ben. Hindi ito makakaapekto sa aming mga karaniwang operasyon.”

Nakinig si Avery at tumango.

“Kung hindi ka talaga makakain ng marami, dagdagan mo pa ang sabaw, Avery! Ginawa ni Mrs.

Cooper,” sabi ni Chad.” Ang iyong katawan ay mahina pa mula sa panganganak. Kahit anong gawin ni Robert, kailangan mo pa ring alagaan ang sarili mo.”

Kinuha ni Avery ang kanyang kutsara at humigop ng kanyang sopas, pagkatapos ay nagtanong, “Hayaan mo akong magtanong sa iyo, Chad. Nakita mo na ba ang mga medikal na ulat ni Elliot ? ”

Biglang natigilan si Chad.

Binago niya ang paraan ng pagtatanong niya at sinabing, “Alam mo ba kung paano ang kanyang kalusugan?”

Tumugon si Chad at sinabing, “Hindi ko pa nakita ang kanyang mga medikal na ulat. Iyan ay isang bagay na pribado, pagkatapos ng lahat. Kahit na mayroon akong ideya tungkol sa kung paano ang kanyang kalusugan… ”