Kabanata 2394

“Gusto mo bang mag-recruit ako para sa iyo?” Sumagot si Elliot, “Itutulak kita kapag nakakita ako ng bagay.”

Avery: “Magre-recruit ako! May sarili kang negosyong gagawin, kaya huwag kang tumutok sa pagre-

recruit ng mga tao.”

Elliot: “Okay! Babalik ako at titingnan. Kung walang problema, ipapadala ko sa iyo.”

Avery: “Ah.”

Pagkalabas ng airport ay pinakiusapan ni Elliot ang driver na ihatid muna si Avery sa kumpanya.

Ang gusali ng Tate Industries at ang gusali ng Sterling Group ay hindi sa parehong direksyon.

Nasa triangle point ang direksyon ng airport at ng kanilang mga kumpanya.

Pansamantalang desisyon ni Avery na bumalik sa trabaho sa Tate Industries.

Kanina pa siya nalilito kung ano ang susunod niyang gagawin.

Mayroon siyang dalawang pagpipilian.

Isang opsyon ang magsagawa ng medikal na pananaliksik, isang karera na gusto niya.

Ang pangalawa ay bumalik sa Tate Industries para magtrabaho.

Sa pagitan ng dalawa, matagal siyang nag-alinlangan at sa wakas ay pinili niya ang huli.

Ang dahilan ay napakasimple. Kung pinili niya ang una, kung gayon wala siyang oras upang alagaan ang pamilya.

Pagkatapos ng napakaraming bagay, naramdaman niyang mas mahalaga ang pamilya kaysa karera sa kanyang puso sa yugtong ito.

Pagkarating ng sasakyan sa Tate Industries, binuksan ni Avery ang pinto ng kotse at bumaba ng sasakyan.

“Susunduin kita mula sa trabaho sa gabi.” Sinabi ni Elliot, “Kung sasabihin mo sa akin na huwag mag-

overtime, hindi ka rin pinapayagang mag-overtime.”

Avery: “Nangangako ako na hindi mag-o-overtime. Ang kumpanya ay kumuha ng bagong propesyonal na manager. Kakausapin ko siya mamaya at tingnan kung paano ito mangyayari.”

“Sino ang nag-hire nito?” Matagal nang inoperahan at nagpapagaling si Elliot, at hindi pa rin niya maintindihan ang lahat tungkol sa kanyang kumpanya, at higit pa tungkol sa Tate Industries.

“Na-recruit si Vice President Locklyn nang magbitiw siya. Lumabas sa physical examination ni Vice President Locklyn na may mali sa kanyang kalusugan. Sinabihan siya ng doktor na magpagaling sa bahay, para hindi siya ma-pressure. Kaya nagretiro si Vice President Locklyn.” Sabi ni Avery, “Hindi ka nila sinundan. Sa pagsasalita tungkol dito, marahil ay dahil wala ka sa mabuting kalusugan noong panahong iyon.”

“Oo. Padalhan mo ako ng kopya ng kanyang resume at titingnan ko ang taong kinuha mo.” Sabi ni Elliot, “Sinabi sa akin ni Layla na ipaubaya sa kanya ang Tate Industries. Bago magtapos si Layla sa unibersidad, hindi ko hahayaang mabangkarote ang Tate Industries.”

Avery: “???” Ang kanyang anak na si Layla ay hindi kailanman nagsabi ng ganoong bagay sa kanya.

Napakabata pa ni Layla, para sabihin ang ganoong bagay?

Ito ay hindi kapani-paniwala.

“Sigurado ka bang hindi ka niya binibiro?” tanong ni Avery.

“Hindi dapat biro. Huwag palaging tratuhin ang iyong anak bilang isang bata. Kung gusto ni Layla, ibibigay natin.” mahinahong sabi ni Elliot.

“Ibibigay mo ang gusto niya? Paano kung gusto niya ang iyong Sterling Group? Ibibigay mo rin?” pang-

aasar ni Avery.

“Basta gusto niya ang Sterling Group, siyempre ibibigay ko.” Hindi nag-atubili si Elliot, “Akin ang bata.”

Avery: “…”

Ayon sa pilosopiyang pang-edukasyon ni Elliot, talagang mahirap turuan ang mga bata na malaya at masisipag.

Avery: “Hindi ba tayo nagkasundo noong nasa Kuoslaville tayo na hindi natin masisira ang mga batang ganito?”

Elliot: “Hindi ko sinabi ito sa mga bata, sinabi ko lang sa iyo. Hindi lahat aalis si Layla. Tiyak na mag-

iipon siya para kina Robert at Hayden.”

Avery: “ngunit hindi namin maitanim sa kanya ang ideya na ‘sa kanya ang atin’.”

Elliot: “Patay na tayo, hindi ba sa kanila ang mga gamit natin? Hindi ko na kailangang i-indoctrinate ito!”