Kabanata 2384

“Hindi ko naman sinabing hindi ako magkaka-baby sayo! Bakit ka umiiyak.” Nakita ni Gwen na basa na naman ang mga mata nito, inabot nito ang mga luha sa mukha nito at bumulong, “Hindi ko naman sasabihin na matanda ka na sa hinaharap, eh, wag kang umiyak. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa iyo.”

Ben: “Halikan mo ako.”

“Ben, spoiled child ka pa…” Pinanood ni Gwen si Ben na parang spoiled na bata, nakakatawa at walang imik, “Hindi pa kita nakikitang umiyak kanina, ang bait-bait mo ngayong gabi, hindi mo mapigilang umiyak! ”

Agad namang hinawakan ni Gwen ang mukha niya at hinalikan.

“Amoy alak… maligo ka na!” Mukhang naiinis si Gwen. Pagkatapos ng kasuklam-suklam, natakot siyang masaktan ang kanyang marupok na pagpapahalaga sa sarili, “Ang ayaw ko ay ang amoy ng alak, hindi ikaw…”

Hindi napigilan ni Ben na itaas ang sulok ng kanyang bibig matapos marinig ang kanyang paliwanag.

“Asawa, nahihilo ako at hindi makagalaw, bakit hindi mo ako hugasan!” Nakahiga si Ben sa kama, sinusubukang gumalaw ng isang pulgada.

Gusto ni Gwen na tumanggi. Dahil pagkatapos na makasama si Ben, inalagaan siya ni Ben, at halos hindi siya hiniling ni Ben na gumawa ng anuman para sa kanya.

Ngunit sa pag-aakalang ngayon ay umiinom siya dahil sa kasal ng kanyang pangalawang kapatid, lumambot ang kanyang puso.

“Pagkatapos ay pupunasan ko lang ang iyong katawan para sa iyo…” Tiningnan ni Gwen ang kanyang iskarlata na mukha, nag-alinlangan sandali, at sinabing, “Bakit hindi kita tulungang maligo sa bathtub!

Kailangan mong magsipilyo at maghugas ng mukha… Paano kita huhugasan kung nakahiga ka sa kama!”

Narinig ni Ben ang kanyang mga salita, at ang pantasya ng mga romantikong plot sa kanyang isipan ay agad na nabasag.

Ben: “Asawa, may katuturan ang sinabi mo.”

Kahit walang fantasy romantic plot, pero ngayon lang siya naging masunurin ni Gwen, at hinalikan pa siya, ramdam niya ang pagmamahal sa kanya ni Gwen.

Kinabukasan, 9:00 ng umaga.

Nagising si Gwen sa gutom at lumabas ng kwarto para kumain ng almusal.

Nang makitang lumabas si Gwen ay agad siyang tinanong ni Juniper na nakangiti, “Kumusta na si Ben? Gusto ko siyang makita kagabi, pero natatakot ako na baka maistorbo ka sa pagpapahinga.”

“Natutulog pa siya.” Sabi ni Gwen, “Hindi ko alam kung gaano karami ang nainom niya kagabi. First time ko siyang makitang lasing ng ganito.”

“Ito ay higit sa lahat dahil siya ay uminom ng dalawang beses kahapon.” Sabi ni Juniper, “Marami siyang nainom noong tanghali kahapon. Sinabi ko sa kanya na bawasan ang pag-inom, ngunit hindi siya nakikinig sa akin.

“Tama iyan. Pero don’t worry, hindi naman siya nagsuka kagabi. Medyo nawala lang sa isip niya. Dapat maayos na siya kapag nagising na siya.”

Sabi ni Gwen, naglakad na papuntang dining, at agad naman siyang dinalhan ni yaya ng almusal.

Umupo si Juniper sa tabi niya at nagtanong sa mahinang boses, “Gwen, narinig ko na umiyak si Ben kagabi… ilang dekada ko na siyang hindi nakikitang umiyak.”

Napahiya si Gwen: “Nay, paano mo nalaman na umiiyak siya? Hindi ba soundproof ang pinto?”

“Eh? Umiyak ba siya pagbalik niya sa kwarto kagabi? Narinig ko ito kay Tammy.” Kumunot ang noo ni Juniper, “Bakit ganito ang iyak ng anak ko? Ah? Gaano ito kasalanan?”

Gwen: “Bakit sinabi sa iyo ito ni Tammy?”

“Sinabi ni Tammy na nagmessage siya sa iyo at hindi ka nagrereply. Nag-aalala siya sa iyo, kaya tinawag niya ako at nagtanong.”

Sumagot si Juniper, “Gwen, ang sarap ng alcohol intake ni Ben, kahit lasing siya, hindi naman masama ang alak. Nawala ang galit niya kagabi dahil sa sobrang pagkagusto niya sa iyo, hindi mo siya binigo!”

“Nanay, tiyak na magiging maganda ang buhay ko kasama siya.” Sabi ni Gwen, “Alam kong mahal na mahal niya ako, at pakikitunguhan ko siya nang husto sa hinaharap.”

Juniper: “Alam ko. You are a good girl, I think ikaw ang unang makakapagsabi sa akin sa isang sulyap.”

Sobrang harmoniously nag-chat ang dalawa.

Maya-maya ay lumabas si Ben na puno ng pagtatampo ang mukha.

Ben: “Gwen, bakit hindi ka natutulog? Wala ka bang holiday sa New Year’s Day?”

Napasulyap si Gwen kay Ben, naalala ang nangyari kagabi, namula ang mukha.

Gwen: “Nagugutom ako, kaya bumangon ako para kumain. Matino ka na ba?”

“Well.” Napakamot ng ulo si Ben, namumula ang mukha na parang nagliliyab, “May sinabi ba ako kagabi?”

“Kagabi, ang dami mong sinabi.” Paalala ni Gwen, “Pero hindi ko talaga matandaan ang sinabi mo, pero dapat malaman ni Tammy. Kumuha siya ng video noon.”