Kabanata 2011

Kabanata 2011 Dahil medyo gabi na ngayon, inaasahang babalik si Hayden maya-maya, kaya pagkatapos ng pag-iisip tungkol dito, sinabi niya, “Bukas ng umaga.”

Gianni: “Okay, see you at 10:00 am bukas ng umaga. Ikaw ang magdedesisyon ng lugar.”

Nag-ulat si Avery sa isang coffee shop malapit sa kanyang komunidad.

Pagkatapos gumawa ng appointment para sa isang oras at lugar, ibababa ang telepono.

Hinawakan ni yaya ang lugaw at inilagay sa harap ni Avery. Isa pang plato ng sariwang hiniwang prutas ang inilagay sa kanyang harapan.

Yaya: “Miss Tate, kumain ka muna. Magluluto ako ng dumplings.”

“Nasaan si Mike?” Naalala ni Avery na kasama niya si Mike sa bahay sa umaga.

“Sabi niya, may gagawin daw ang kumpanya, kaya pumunta muna siya sa kumpanya. Babalik siya kapag tapos na siya.” Sagot ni yaya.

“Well.” Uminom si Avery ng dalawang subo ng lugaw para pigilan ang discomfort sa kanyang tiyan, saka kinuha ang kanyang mobile phone at nagpadala ng mensahe kay Mike.

Matapos maipadala ang kanyang mensahe, agad siyang tinawagan ni Mike: “Tinanong ka ni Travis? Ano ang hiniling niya sa iyo?”

Avery: “Ang katulong niya ang tumawag sa akin, hindi ko natanong.”

Sabi ni Mike, “Oh… sasamahan kita para makita siya bukas. Pauwi na ako ngayon. Gusto mo ba ng makakain?

May isang tindahan ng cake sa intersection sa unahan, kung saan ako huling nakapunta. Masarap ang cake na binili mo sa isang cake shop…”

Avery: “Hindi ako makakain nito. Hindi mo binibili.”

Mike: “Okay! Kamusta ang katawan mo?”

Avery: “Mas maganda. Medyo masakit ang lalamunan ko, kaya hindi ako makakain ng masyadong matamis.”

Mike: “Kung gayon, bibili ako ng prutas.”

Makalipas ang halos kalahating oras, umuwi si Mike na may dalang isang bag ng prutas.

Si Avery ay puno ng pagkain at inumin, at ang kanyang espiritu ay mas mabuti kaysa noong siya ay kagigising pa lamang.

“Alam ko kung ano ang ipinagagawa sa akin ni Travis.” Sinabi ni Avery kay Mike, “Kanina ko lang tinanong si Emilio, at sinabi sa akin ni Emilio.”

Mike: “Ano ang ipinagagawa sa iyo ni Travis?”

Lumapit si Mike kay Avery at hinawakan ang noo nito. Medyo malamig ang temperatura ng noo niya.

“Si Emilio ay may isang nakatatandang kapatid na lalaki na nagngangalang Caleb Jones. Kalahating taon na ang nakalipas, naaksidente si Caleb at sumakit ang kanyang utak. Noong una, ang bahagi ng ari-arian ng pamilya Jones ay pinamamahalaan ni Caleb, ngunit ngayon ay hindi na makakagawa ng anumang trabaho si Caleb. Kaya gusto ni Travis na tulungan ko ang kanyang panganay na gumaling.”

Sinabi ni Avery kay Mike ang dahilan ng tanong.

Hinawakan ni Mike ang kanyang baba: “Dapat mag-atubili si Emilio na tratuhin mo ang kanyang panganay na kapatid, di ba? Ang mga magkakapatid na tulad ng ganitong uri ng mayayamang pamilya ay walang relasyon, kumpetisyon lamang. Ang mga tagapagmana ng pamilya Jones ay dalawa na nilang kapatid, ngayong may nangyari kay Caleb, si Emilio ang naging pinakamalaking panalo.

Avery: “Hindi iyon sinabi sa akin ni Emilio.”

Mike: “Kasi walang kwenta si Emilio na sabihin ito sa iyo. It’s your business kung gusto mong tulungang gumaling ang kuya niya. Hindi ka niya mapipigilan.”

“Sa tingin mo ba, mangangako ako na tutulungan kong gumaling si Caleb?” Hindi napigilan ni Avery ang pagtawa.

Mike: “Oo naman. Ito ay isang magandang pagkakataon. Papayagan ka nitong mapalapit sa pamilyang Jones.” Sumulyap si Mike sa kanya, “Magkano ang itatanong mo kay Travis?”

Avery: “Hindi ako nag-aalok. Tsaka, baka hindi ko magamot si Caleb. Kailangan nating makita si Caleb.”

Kinabukasan, alas-10 ng umaga.

Nakilala ni Avery si Travis sa cafe.

Sa impormasyon ng pamilya Jones na inayos ni Mike para kay Avery, mayroong mga larawan ni Travis.

Hindi niya inaasahan na makikita niya ito ng personal. Mas energetic si Travis kaysa tumingin siya sa mga litrato.