Kabanata 1860

Kabanata 1860 “Hindi. Pagsalitaan mo man ako ng masama sa harap ni Hayden, galit sa akin si Hayden.” Parang salamin ang puso ni Elliot, “Noong hindi tayo naghiwalay noon, hindi mo ako mapapatawad sa anak mo. Siya ay may sarili at ang aking mga iniisip ay hindi apektado ng labas ng mundo.

“Ikaw ay mali. Hindi natural na galit si Hayden sa iyo dahil paulit-ulit mo akong pinapalungkot, at sa tingin niya ay hindi ka maaasahan.” Itinama siya ni Avery, “pero hindi mo kailangang malungkot, tutal mahal na mahal ka ni Robert, kaya dapat makuntento ka na.”

Elliot: “Talagang maaaliw ka sa mga tao. Hayden is my son after all, how could I don’t care about him at all? Binigyan ko siya ng card. Tinanggap niya ito. Pero tiningnan ko at hindi niya ginastos ang pera pansamantala.”

Avery: “…”

Nakita siya ni Elliot na huminto at nagtanong, “Ano ang problema?”

“Bakit mo siya binigyan ng pera? Siya ay kasama mo. Sinasabi mo bang kapos siya sa pera?”

Naramdaman ni Avery na dapat galit si Hayden.

“Sinabi sa akin ni Chad na marami siyang gastos. Natatakot ako na wala na siyang pera, kaya nahihiya akong hingin sa iyo.” Elliot expressed his thoughts, “Ano ang expression mo? sinisisi mo ba ako?

Babayaran kita ng sustento, di ba? Anak ko si Hayden, at dapat kong ibigay sa kanya ang pera.”

“Na-touch talaga ako.” Ibinaba ni Avery ang fruit knife at kinagat ang mansanas, “Napakabuti mong ama. Sabi ni Layla sa banyo kanina lang ay mabuti kang ama. “

Elliot: “Talaga?”

“Pwede ba akong magsinungaling sayo?” Sinulyapan siya ni Avery, “Sabi din ng anak ko kanina ka pa nakatitig sa akin at dapat gusto mo akong habulin.”

Elliot: “…”

Tila natumba si Elliot, at mas gumaan ang pakiramdam ni Avery.

“Sa tingin ko sa ating edad, dapat tayong mamuhay nang mas malaya.” Avery shared her feelings with him, “Let go of past grievances and grievances when we should. Magsaya sa oras. Sino ang nakakaalam kung alin ang mauuna, bukas o ang aksidente. “

Naunawaan ni Elliot ang kanyang mga salita.

Ang ibig sabihin ni Avery ay kahit habol niya, hindi siya mangangako sa iyo.

Dahil gusto niyang maging malaya.

Sa hapon, dumating si Wesley sa bahay ni Foster kasama si Shea at dalawang anak.

Nang makita ang kanyang kapatid, agad na naging isang malagkit na espiritu si Robert, na nais niyang mabitin ang kanyang kapatid.

“Kuya! Ayaw mo kasing yakapin si ate! Pagtatawanan ka ng ate mo!” Saglit na niyakap ni Layla si Robert at nakaramdam siya ng pagod, kaya’t pinilit niyang bumagsak ang kapatid.

“Tawagan mo rin si Tammy at ang iba pa!” Gusto ni Avery ng mas maraming tao at mas masigla, “at si Gwen.”

“Tatawagan ko si Jun, tawagan mo si Gwen.” Hinati ni Elliot ang trabaho kay Avery.

Avery: “Okay.”

Tumawag ang dalawa.

Sinundan ni Layla ang tingin ni Wesley, tumingin sa likod ng kanyang ina, at mapaglarong sinabi, “Inalis ng mga magulang ko ang hindi pagkakaunawaan ngayon. Sabi ng nanay ko, hindi ko raw gaanong galit ang tatay ko.”

“Magaling iyan.” Sinabi ni Wesley, “Ang iyong mga magulang ay nagkasundo, at ang kanilang tatlong anak ay maaaring muling pagsamahin.”

Layla: “Hindi sila nagkasundo! Nilinaw lang nila ang hindi pagkakaunawaan, ngunit mayroon pa rin silang sariling mga paraan.”

Natigilan si Wesley.

“Hindi na mahal ng nanay ko ang tatay ko.” Sumandal si Layla sa tenga ni Wesley at nanghihinayang sinabi.

Kinagabihan, nagtipon-tipon ang lahat sa bahay ni Foster para ipagdiwang nang maaga ang kaarawan ni Layla.

“Kung araw-araw lang may birthday si Layla.” Napabuntong-hininga si Chad na nakatingin sa matagal nang nawawalang ngiti sa mukha ni Elliot.

“Gusto mo bang pumunta dito para kumain araw-araw?” pang-aasar ni Ben.

“Kuya Ben, kahit gusto kong kumain, pupunta ako sa lugar mo.” Bumulong si Chad sa tenga ni Ben Schaffer nang sabihin niya ito, “Nakita kong nagkatinginan silang dalawa ngayon lang, at walang nakamamatay na liwanag sa kanilang mga mata.”