Kabanata 1737

Kabanata 1737 “Ilang taon na siya?”

“33 taong gulang.”

“Oh…hindi ba mas matanda ito kay Avery? Para sa akin, ang babaeng ito ay isang matandang kapatid na babae.” Nagalit kasi si Gwen sa babaeng ito, Kaya napakasungit ng tono.

“Haha…” tumawa si Ben Schaffer.

Gwen: “Bakit ka tumatawa! Ano ang pinagsasabi mo kay Elliot tungkol sa babaeng ito?”

“Mahigit isang oras niya tinawagan ang iyong pangalawang kapatid. Gabi na sa Aryadelle.” Tinanong siya ni Ben Schaffer, “Isang babae ang tumawag sa isang lalaki sa hatinggabi upang mag-ulat. Sa tingin mo, dedikado ba talaga siya sa trabaho niya, o may iba pa siyang intensyon?”

“Dapat may intensyon. She wants to hook up with Elliot, obvious naman.” Sabi pa ni Gwen, “Although hindi ko pa nakikita pero sana talaga magkasama silang dalawa. Sa ganitong paraan, ganap na mapalaya si Avery!”

Ben Schaffer: “…”

Sa gabi.

Isang senior professor mula sa School of Mechanical Engineering ang nagdala kay Hayden sa ospital para bisitahin si Avery.

Pagkatapos ng magalang na bati ng professor at Avery ay agad na inilabas ni Mike si Hayden sa ward.

Pagkasara ng pinto ng ward, sinabi ni Avery sa propesor, “Hindi ko alam kung bakit pinili mo ang anak ko.”

Ngumiti ang propesor at sinabing, “Miss Tate, si Hayden ang unang nagpadala sa akin ng email at nagtanong sa akin.”

Avery Unexpected speechless.

“Magpapakilala muna ako. Ang pangalan ko ay Stephen Lewis. Isa akong propesor at vice dean ng School of Mechanical Engineering. Matagal na akong huminto sa pagkuha ng mga estudyante. Pero sobrang gusto ko si Hayden, kaya kinuha ko siya bilang isang estudyante.” Sabi ni Stephen, “66 years old na ako this year. Ang iyong bansa, si Aryadelle ay may patakaran na magretiro kapag umabot ka na sa edad, ngunit wala kami dito. Mahal ko ang trabaho ko, kaya araw-araw pa rin akong nagtatrabaho.”

“Ginoo. Lewis, ano ang sinabi ni Hayden noong nagpadala siya ng email sa iyo?” Lalo na gustong malaman ni Avery ang panloob na kaisipan ng kanyang anak.

Simula nang mawalan ng paningin si Avery, bihira nang magkausap ang mag-ina.

Kadalasan, si Hayden ang umaaliw sa kanya. Kung tatanungin niya ang sitwasyon ni Hayden sa paaralan, pipiliin lang siya ni Hayden ng magandang sagot.

“Sinabi niya sa akin ang tungkol sa kanyang lolo. Sinabi niya na ang kanyang lolo ay isang inhinyero at nagtatrabaho sa mga walang driver na sasakyan noong nabubuhay pa siya.

Avery: “Oo, namatay ang tatay ko maraming taon na ang nakararaan. Hindi nakilala ni Hayden ang kanyang lolo.”

“Ngunit si Hayden ay sobrang interesado sa mga driverless system ngayon. Sa tingin niya ito ay cool.

Ipinadala niya sa akin ang kanyang resume. Binasa ko ang kanyang resume at naisip ko na siya ang talento na kailangan ko.” Tahasan ang sinabi ni Stephen Lewis, “Ang mga sistemang walang sasakyan ay talagang isang mataas na antas ng pagsasanib ng mechanical engineering at computer science…”

Makalipas ang isang linggo.

Natanggal ang gauze sa mata ni Avery.

Sinubukan niyang imulat ang kanyang mga mata at pakiramdaman ang mundo sa kanyang harapan.

Bago ang operasyon, wala siyang makitang kahit ano.

Sa araw ay may pulang ilaw sa harap ng mga mata, at sa gabi ay isang malawak na kadiliman.

Ngunit ngayon, ang kanyang mga mata ay hindi na isang monotonous na pulang ilaw.

Malabo niyang nakikita ang mga pigura sa kanyang harapan, ngunit hindi niya matukoy kung sino.

“Mike!” Excited na sabi ni Avery.

“Nandito ako!” Hinawakan siya ni Mike sa braso, “Kamusta ang pakiramdam mo? Nakikita mo ba?

Kahit hindi mo makita, ayos lang. Sinabi ng doktor na maaaring tumagal ng kalahating taon para bumalik ka sa normal na paningin.”

“May nakita ako.” Itinulak ni Avery ang braso niya, “Iyan ang pinto diyan, tama ba?” Nakaturo ang daliri niya sa pintuan ng kwarto.

Tuwang-tuwa si Mike, “Oo! Doon na ang pinto!”

“Huwag mo akong tulungan, lalakad ako mag-isa. Kaya ko ito.” Huminga ng malalim si Avery at hakbang-hakbang na tinungo ang pinto.

Sa labas ng pinto ng ward, isang boses ng diskusyon ang pumasok sa kanyang mga tainga.

“Nakakaawa talaga si Avery. Nabalitaan ko na nakahanap na ng bagong pag-ibig ang dati niyang asawa, at bulag pa rin siya.”