Kabanata 1712

Kabanata 1712 Bakit laging nasa ospital si Mike?

Sino ang may sakit?

Kinuha ni Chad ang isang screenshot ng lokasyon at ipinadala ito kay Mike, at pagkatapos ay nagpadala ng isang string ng mga tandang pananong.

Makalipas ang halos kalahating oras, pinatay ni Mike ang pagpoposisyon at sabay na tinawag si Chad.

“Ako’y natutulog! Nakatakda ang telepono sa Huwag Istorbohin sa gabi ngayon lang.” sabi ni Mike na humihikab.

Tanong ni Chad, “Nasa ospital ka? Sinong may sakit? Imposible namang may sakit ka diba? Baka may sakit si Avery?”

Ngumisi si Mike: “Wala bang sinabi sa iyo si Elliot?”

“Ano ka ba? Anong ibig mong sabihin? Ano ang sinabi ng boss ko sa akin?” Si Chad ay nasa kawalan.

“Gayundin, malamang na hindi siya mahihiyang sabihin sa mga tagalabas ang tungkol sa isang kahiya-

hiyang bagay.” Panunukso ni Mike, “May sakit man si Avery o may sakit ako, ano? Pupunta kaya si Elliot para makita si Avery? Pupunta ka ba para makita ako? wala sa inyo! Kaya ano ang kailangan mong itanong?”

Hindi nakaimik si Chad.

Pagpapatuloy ni Mike, “Ibinigay na ni Avery ang lahat ng bagay sa bansa, mangyaring manahimik tayo.

Gabing-gabi na, matutulog na ako.”

Chad: “Oh… matulog ka na! Pero pwede bang huwag kang mag-off location?”

“Sarado na.” Sabi ni Mike, “Kapag nag-resign ka at lumapit ka sa akin, i-on ko itong muli.”

Malamig na ngumuso si Chad at ibinaba ang telepono.

Makalipas ang 3 araw.

Inalis ni Avery ang gauze sa kanyang mga mata.

Bagama’t natanggal ang gauze, hindi pa rin alam ang mundong nasa harapan niya.

“Avery, anong nararamdaman mo?” Tanong ni Mike sa kanya na nakatingin sa kanyang mga mata.

“Hindi na masyadong masakit.” Naramdaman ni Avery ang mundo sa kanyang puso, “May pulang ilaw sa harap niya.”

“Ayos lang kung hindi masakit. Dadalhin kita para sa pagsusuri.”

“Well.” Inalalayan ni Mike si Avery at lumabas ng ward.

Pagkatapos suriin ng doktor si Avery, sinabi nito sa kanya, “Okay naman ang recovery. Ngunit magtatagal bago gumaling ang sugat bago ang paglipat ng corneal.”

Hindi na makapaghintay si Mike na tanungin ang doktor: “Maghanap ng angkop. May cornea ka ba?”

Umiling ang doktor: “Hindi pa. Pero hindi mo kailangang mag-alala…”

“Paano ako hindi mag-aalala? Bakit hindi ka makahanap ng angkop na cornea?” Nagsunog ng kilay si Mike at naging balisa ang tono nito.

Sinabi kasi sa kanya ni Avery na walang daluyan ng dugo sa cornea, kaya hindi na kailangang magtugma.

Hangga’t ang cornea donor ay nasa naaangkop na hanay ng edad at ang cornea ay malusog, maaari itong i-transplant.

“Hindi pinapayagan ng mga batas ng ating Bridgedale ang ilegal na pagkuha ng mga cornea ng ibang tao. Tanging ang mga cornea na boluntaryong naibigay ng iba ay maaari nating gamitin para sa paglipat sa mga pasyenteng nangangailangan at sa mga nag-donate ng mga kornea nang kusang-

loob. Kakaunti lang talaga ang tao. At mayroong maraming mga pasyente na naghihintay para sa corneal transplants… Kaya ang mga cornea ay karaniwang kulang. Matiyagang paliwanag ng doktor kay Mike.

“Anong ibig mong sabihin? Nagpaplano ka bang mag-ayos ng isang koponan? Ito ay sa taon ng unggoy at buwan ng kabayo?” tanong ni Mike.

“May espesyal na katayuan si Avery at isang bihirang talento sa larangan ng medikal. Nagsasalita ng personal ang dean, at dapat unahin siya. Hangga’t may malusog na cornea, itatago ko ito kaagad para kay Avery.” Nangako ang doktor kay Mike, “Sa puntong ito Huwag kang mag-alala!”

Nakahinga ng maluwag si Mike: “Paano kung walang mag-donate?”

Sinabi ng doktor, “Kung walang lokal na donasyon, maaari tayong makipag-ugnayan sa isang ospital sa ibang lugar. Imposibleng ang buong Bridgedale ay wala.”

“Sa huli, kung wala, Pagkatapos ay gamitin mo ang akin.” Bumuntong-hininga si Mike at nagpasya.

Napakakalma ni Avery, at pagkatapos pakinggan ang mga salita ni Mike, mahigpit na niyakap siya ng kanyang mga daliri: “huwag kang magsalita ng walang kapararakan. Bulag man ako habang buhay, hindi ko gagamitin ang cornea mo. Sige, balik na tayo!”

….

Aryadelle.

Nakatanggap ng video call si Layla mula sa kanyang kapatid pagkatapos ng isang linggong kapahamakan at kapanglawan.

Nang makita ang video call ng kanyang kapatid, dapat ay natuwa at sumisigaw si Layla sa sobrang kilig, ngunit hindi niya magawang tumawa.

Gustong kunin kaagad ng finger conditioning ang video call, ngunit nag-alinlangan siya bago kunin ang video.