Kabanata 1688

Matapos sabihin ang mga salitang ito, pinagsisihan ito ni Chad.

Pakiramdam niya ay hindi ito ang ginawa ni Mike, dahil tinanggihan ito ni Mike sa unang pagkakataon.

Ngunit hindi siya pinansin ni Mike sa mga araw na ito, na labis na ikinagalit niya.

–Gaano man ang pagbabago ng relasyon nina Avery at Elliot, ano ang kinalaman nito sa ibang tao?

–Bakit dapat maghiwalay sina Avery at Elliot, at dapat silang idamay?

Pagbalik ni Mike sa ward, agad na tumayo si Wesley sa upuan: “Kayong dalawa, mag-usap tayo, lalabas muna ako.”

Paglabas ni Wesley, isinara niya ang pinto ng ward.

Tumingin si Avery kay Mike. Bagama’t hindi ito umimik, alam na ni Mike ang gustong sabihin ni Avery sa mga mata nito.

“Hindi ko ginawa. Naisip ko ngang patayin si Rebecca at itapon ang bata kung saan walang makakahanap nito, ngunit hindi ko ipinatupad ang planong ito.” Umupo si Mike sa upuan at sinabing, “Mamaya tiningnan ko ang mga litrato ni Haze, at habang tinitingnan ko, mas naging malupit ako, kaya wala akong nagawa.”

“Nagtitiwala ako sayo.” Nakahinga naman ng maluwag si Avery matapos niyang matanggap ang kanyang sagot, “ganito hindi mo kaya. Ito ang pinakahuling linya.”

Galit na reklamo ni Mike, “Hindi naniniwala sa akin si Chad. Sa amo lang siya naniniwala. Sinabi ni Elliot na ginawa ko, kaya kahit sabihin ko sa kanya na hindi ko ginawa, hindi pa rin siya naniniwala.

“Huwag kang magalit. Kahit na pinaghihinalaan ni Elliot na ginawa mo ito, kailangan mong magpakita ng ebidensya.” Inalo siya ni Avery, “Hindi ka takot sa anino, ayaw mong magalit.”

“Wag mo akong alalahanin, ayos lang.” Pakiramdam ni Mike, kumpara sa mga problemang naranasan ni Avery, para itong problema sa bata, “Nagugutom ka ba? Anong gusto mong kainin, bibili ako.”

Nanatili si Avery sa ward nang ilang araw, nakakaramdam ng pagkabagot.

Alas-5 ng hapon, tinanong ni Mike si Avery kung nagugutom na ba siya at gustong bumili ng hapunan.

Hindi niya ito pinabili dahil hindi naman siya nagugutom.

Hindi siya masyadong gutom ngayon, pero gusto niyang lumabas para mamasyal.

Avery: “Tara kain tayo sa labas! Gusto kong mamasyal.”

Nakaramdam din ng pagkabagot si Mike kaya pumayag siya.

Lumabas ang dalawa sa ospital at naglakad palapit habang naghahanap ng kainan.

Matapos pumili ng restaurant at makaupo, tumawag si Wesley.

Nagreklamo si Mike kay Avery nang makita ang tawag, “Siguro sinabi ni Wesley na bumalik tayo.

Natatakot siya na maaksidente ka, kaya ipinaliwanag niya ito sa akin araw-araw at sinabihan akong alagaan ka.”

“Ibigay mo sa akin ang telepono, kakausapin ko siya. ” Inabot ni Avery ang cellphone niya.

Inabot ni Mike sa kanya ang phone.

Sinagot ni Avery ang telepono, at biglang dumating ang boses ni Wesley: “Mike, saan mo dinala si Avery? Nandito na si Hayden. Bumalik na kayong dalawa sa ospital.”

Natigilan si Avery.

Dumating si Hayden sa ospital?

“Okay, babalik kami kaagad.” Sumagot si Avery, ibinaba ang telepono, at sinabi kay Mike, “Bumalik ka.

Nandito na si Hayden.”

Mike: “Bakit biglang nandito si Hayden?”

“Hindi ko alam.” Medyo kinabahan si Avery.

Habang lumalaki si Hayden, hindi na niya kayang tratuhin si Hayden bilang isang menor de edad na bata tulad ng dati.

“Bakit ka ba kinakabahan? Kain muna tayo. Nagugutom ka pa ba? Gutom na ako lahat.” Hinawakan ni Mike ang tiyan niya, tumalsik lahat.