Kabanata 1212

Kabanata 1212 Sa susunod na umaga.

Pagkatayo ni Avery, pumunta siya sa ospital. Mas mabuti na ang kalagayan ni Adrian kaysa kahapon.

Nang makita si Avery, agad na ngumiti si Adrian: “Avery, kumusta ang kapatid ko?”

Umupo si Avery sa tabi ng kanyang higaan sa ospital, kinuha ang sinigang na binili niya, at ipinakain ito sa kanya: “Nagising siya kagabi. Ilang sandali pa, ngunit mabilis siyang nakatulog. Natutulog pa siya ngayon.”

“Well. Magiging mas mabuti ba siya?”

“Dapat ay.” Sinubo ni Avery ang isang kutsarang lugaw sa kanyang bibig, “Adrian, sa Bridgedale ka muna sa ngayon. After Shea is discharged from the hospital, kayong dalawa, magkapatid ang magkakatuluyan. Si Wesley na ang bahala sa iyo.”

“Ano naman sayo?” tanong ni Adrian.

“Hahanapin ko si Elliot. Kapag nahanap ko na siya, sabay kaming babalik sa Aryadelle. Sige?”

Nakipag-usap sa kanya si Avery.

“Okay, kapag kasama ko si ate, hindi ako magsasawa.” Nagsimulang magpantasya si Adrian tungkol sa kanyang magiging buhay.

Tiningnan ni Avery ang ngiti sa kanyang mukha at itinaas ang gilid ng kanyang bibig.

Pagkatapos ng almusal, nag-ring ang cellphone ni Avery. Inilabas niya ang kanyang mobile phone at nakita niya ang mga katagang ‘Cole’ na tumalon sa screen, biglang lumungkot ang kanyang mukha.

Nagpadala si Cole ng mensahe sa kanya kahapon, ngunit hindi siya nag-reply, kaya hindi na siya makapaghintay na tumawag ngayon.

Kinuha niya ang cellphone niya at naglakad patungo sa balcony.

Pagkatapos kunin ang tawag, biglang dumating ang boses ni Cole: “Avery! Bakit hindi ka nagreply sa message ko kahapon? Hehe, ayaw mong maglaro ng mawala diba?”

“Kung gusto kong maglaro mawala, hindi ko sasagutin ang iyong telepono.” Napatingin si Avery sa nakakasilaw na sikat ng araw sa labas ng bintana, malamig ang boses niya, “Hindi pa ba oras?”

“Hindi ka tumugon sa aking mensahe kahapon, kaya dumating ako ng eroplano nang magdamag.”

Sabi ni Cole dito at nagtanong, “Saang ospital ka? Pupunta ako ngayon at aalagaan ko si Adrian.”

Ang mga string ni Avery ay tensiyonado: “Nakakatawa, Cole, alam ko kung ano ang iyong inaalala …”

“Dahil alam mo kung ano ang inaalala ko, sabihin mo sa akin sa ospital. Kung hindi ko makita si Adrian ngayon, pupunta ako sa bahay mo para harangan ka. Alam ko kung saan ang bahay mo sa Bridgedale.” Naghanda si Cole.

Matapos manahimik ng ilang segundo, sinabi ni Avery sa kanya ang pangalan ng ospital.

Ito si Bridgedale, sapat na ang kumpiyansa niya para harapin si Cole.

Makalipas ang halos kalahating oras, dumating si Cole sa ward.

Nang makita si Adrian na nagpapahinga habang nakapikit, nakahinga ng maluwag si Cole: “Okay lang ba siya?”

“Kahit okay siya, hindi siya ma-discharge ngayon. Kung plano mong kunin siya sa susunod na dalawang araw…

“Hindi ko sinabing aalisin ko siya sa susunod na dalawang araw. Talagang dadalhin ko siya pagkatapos niyang ma-discharge sa ospital.” Tumingin si Cole kay Avery na may triumphant smile sa mukha, “wait for me to take him back to Aryadelle. Ngayon, ang Sterling Group ay unti-unting mahuhulog sa aking mga kamay. Avery, pagsisisihan mo bang hindi mo ako nakasama sa simula?”

Naiinis si Avery sa kanyang matamis na ngiti at nagtanong, “Cole, pumunta ka ba mag-isa?”

“Ano! Sinusubukan mo ba ako?” Lumapit si Cole sa kanyang haggard at maputlang mukha, “How could I come alone? Si Adrian naman ngayon ang laban ko sa hangin. Susing tao. Kumuha ako ng pangkat ng mga elite na bodyguard na nakatira malapit sa ospital at nakatawag sa anumang oras.”

“Oh, sila ba ang mga bodyguard na dinala mula sa Aryadelle?”

“Oo! Natatakot ka ba?”

“Natatakot, ako talaga. Takot ako.” Ani Avery sabay sulyap kay Adrian, “Halos puno na ang urine bag ni Adrian, mamaya mo na lang palitan ang urine bag niya. Kung gusto niyang tumae, kailangan mo siyang tulungan sa banyo.”