Kabanata 1201

Kabanata 1201 “Hindi nito naaalala ang lalaking unggoy na nagustuhan, o ang apat na maliliit na unggoy na isinilang nito…pabayaan na ang babaing unggoy… Pagkatapos ng operasyon, nagkaroon ito ng mga bagong kaibigan, nakikisama sa ibang mga unggoy nang napakasaya, at nakakuha ng maraming timbang.”

Kyrie said, his eyes glowing: “We plan to promote this kind of surgery to the society. Siyempre, ang halaga ng operasyon ay magiging napakataas, at ang mga mayayaman lamang ang makakakonsumo nito. Pagkatapos ng lahat, ang teknolohiyang ito ay binuo ng aming koponan pagkatapos ng mahabang panahon ng pananaliksik at pag-unlad.”

“Bakit mo ito sinasabi sa akin?” Nagtaas ng kilay si Elliot at nagtanong, “Pinapalagay mo ba ako sa mga unggoy?”

Napangiti si Kyrie at umiling: “Tingnan mo, paano mo nahuhulaan ang intensyon ko na ganito? Dinala kita dito para sabihin sa iyo ang tungkol sa bagong tagumpay na ito.”

“Sa palagay ko wala kang ganito Maaaring kumita ng malaki ang mga bagong resulta.” Iniharap ni Elliot ang kanyang sariling opinyon, “Ang mayayaman ang higit na pinahahalagahan ang kanilang buhay, sino ang nangahas na isugal ang kanilang mga alaala? Hindi ba katawa-tawa kung mabigo ang operasyon at magiging tanga?”

“Ito ang achievement natin. Espesyal ito.” Dinala siya ni Kyrie sa biological laboratory, “Kahit mabigo ang operasyon, hindi ito magpapakatanga sa mga tao.”

“Sigurado ka ba?”

“Oo. Nakagawa na kami ng maraming eksperimento, at nagtagumpay kami.” Tumingin si Kyrie sa kanya at sinabing, “Elliot, dadalhin kita rito, bukod sa pagpapaalam sa iyo ng mga resulta, gusto ko ring isipin mo kung gusto mong gawin itong operasyon.”

Elliot: “… “

“Iwaksi mo sa isip mo si Avery, para hindi ka ma-trap ng love, at wala kang gagawing katangahan para sa kanya in the future.” Seryoso siyang tinignan ni Kyrie, “I was watching You succeeded, but watching Avery destroy you again, do you know how much I hate Avery? Syempre, don’t worry, hindi ako gaganti kay Avery. Sana lang makalimutan mo siya ng tuluyan. “

Natigilan ang ekspresyon ni Elliot, Tila pinag-iisipan ang pagiging posible nito.

“Napakabata mo pa, hangga’t nakakalimutan mo ang nakaraan at wala kang mga tanikala ng pag-ibig at pag-ibig, tiyak na makakamit mo ang mas malalaking tagumpay sa hinaharap. Elliot, naniniwala ako sa iyo, at kailangan mo ring maniwala sa iyong sarili.”

Bridgedale.

Lumipas ang oras, at oras na para sa operasyon ni Shea.

Matapos maihatid sina Shea at Adrian sa operating room, tumunog ang cell phone ni Avery. Laking gulat niya nang makita ang tawag ni Hayden.

“Nay, sabi ni Layla pumunta ka sa Bridgedale.” Pagkasagot ng phone ay galing sa kabilang side ang boses ni Hayden.

Avery: “Nasa ospital ngayon si nanay. Nasaan ka?”

“Anong ginagawa mo sa ospital? Bakit hindi mo ako hinanap?” Nagrereklamo ang tono ni Hayden.

“Plano ni Mama na makipag-ugnayan sa iyo mamaya ngayon. Ngayon ang araw ng operasyon ni Shea, naalala mo pa ba si Shea?” Paliwanag ni Avery.

Sa kabilang side ng phone, biglang natahimik si Hayden. Makalipas ang isang oras, sumugod si Hayden sa ospital kung saan taga ibang lungsod si Avery.

Natigilan si Hayden nang makita niya si Wesley, at pagkatapos ay magalang na sinabi, “Tito Wesley.”

“Hayden, tumatangkad ka na. Halos maabutan mo na ako.” Mas lalo pang pinagmasdan ni Wesley ang mukha ni Hayden na parang si Elliot, May hindi maipaliwanag na pagkabigla sa kanyang puso.

“Nakita ko na inilipat ni Elliot ang lahat ng shares ng kanyang kumpanya.” Bumaba ang mga mata ni Hayden sa mukha ni Avery, “Ma, hinayaan mo ba siyang gawin ito?”

Kung hindi, hindi talaga maintindihan ni Hayden ang suicidal stupidity Behavior ni Elliot.

“Hayden, huwag mong kausapin ang nanay mo sa ganitong tono. Ililigtas ng nanay mo si Shea.”

Matigas na sabi ni Wesley.

Nagbingi-bingihan si Hayden sa sinabi ni Wesley, at nagpatuloy sa pagsasabi sa kanyang ina, “Hindi mo naman kailangang pilitin akong kilalanin ang aking ama, di ba? Dahil hindi ka mapapatawad ni Elliot.”