Kabanata 1061

Kabanata 1061

“Ahh!” Napakunot-noo si Layla dahil sa mga kalokohan nilang lovey-dovey. Binitawan niya ang kamay ni Avery at

sabay takbo pababa.

Alas nuwebe ng gabing iyon, lumabas si Avery sa kwarto ng mga bata at bumalik sa master bedroom.

Napatingin si Elliot sa kanya habang karga si Robert. “Paano nangyari?”

“Humingi ako ng tawad sa kanya at sinabi sa kanya na gawin ang kanyang makakaya nang hindi ito pinapapasok sa kanyang ulo. Ang sabi lang niya, ‘Okay’.” Isang ngiti ang pinakawalan ni Avery. “Hindi siya galit gaya ng inaakala ko.”

“Mabuting bagay iyan.” Nakahinga ng maluwag si Elliot. “Hayaan mong matulog si Robert sa atin ngayong gabi! Gusto kong maranasan kung paano matulog kasama ang isang bata sa gabi.”

Bata pa si Robert at kamukha niya, kaya parang may hawak siyang miniature version ng sarili niya nang buhatin niya si Robert.

Ang kanyang pag-ibig bilang ama ay umusbong sa kanyang puso.

Gusto niyang dalhin ang sanggol sa kanyang mga kamay sa lahat ng oras, sa halip na sa gabi lamang.

“Sigurado ka ba?” Tinaas ni Avery ang kanyang kilay. “Hindi ba kailangan mong pumasok sa trabaho bukas? Nag-enjoy kami sa loob ng limang araw sa bahay at tuluyang binalewala ang paghahanda sa kasal. Hindi ka ba magiging busy bukas?”

Hindi namalayan ni Elliot kung gaano ito kaseryoso at nagtanong, “Sinasabi mo ba na baka hindi ako makabangon bukas kapag pinatulog ko siya ngayong gabi?”

“Kailangan niyang uminom ng gatas sa gabi, at may posibilidad na mapuno siya ng lakas at tumangging matulog pagkatapos niyang makatulog. Kung ganoon, kailangan mong makipaglaro sa kanya. Sa oras na siya ay pagod at tuluyang makatulog, ikaw na ang mahihirapang matulog…”

Kaagad na binasura ni Elliot ang ideya ng pagtulog sa bata nang sabihin niya iyon.

“Magiging busy talaga ako bukas. Baka paglaruan ko lang siya saglit ngayon!” Hinawakan ni Elliot si Robert, kinuha ang isang libro ng hayop, at tiningnan ang mga larawan kasama ang bata.

Kumuha si Avery ng libro sa study at humiga sa kama para magbasa.

“Ano ang binabasa mo, Avery?” Sumulyap si Elliot sa kanya at nakita ang isang medikal na libro na nakatuon sa andrology.

“Andrology.” Walang pakialam ang tono niya. “Walang garantiya na ang tatlong lalaki sa aming pamilya ay hindi magkakasakit sa hinaharap.”

Hindi nakaimik si Elliot.

“Nagawa mo na ba ang iyong taunang pagsusuri?” tanong niya.

“Ito ay tuwing Hunyo.”

“Oh, kung ganoon, sabay na tayo pagkatapos ng kasal!” sabi niya.

“Oo naman.” Nakita niyang binubuklat ng bata ang libro nang walang tulong niya, kaya pumunta siya sa Avery GVKppD>5 at may tinalakay sa kanya. “Uy, magpa-vasectomy ba ako? Mayroon na kaming tatlong anak, at sigurado akong hindi na kami magkakaroon ng mga anak sa hinaharap.”

Nagtatakang tumingin sa kanya si Avery. “Hindi ka ba natatakot sa sakit?”

“Hindi naman dapat masyadong masakit diba? Hindi ba nila ako mabibigyan ng pampamanhid kung masakit?” Hulaan niya.

“Hindi na kailangang gawin iyon.” Nag-init ang pisngi ni Avery. “Hangga’t ginagamit natin ang tamang mga contraceptive, dapat nating maiwasan ang anumang aksidenteng pagbubuntis.”

“Paano kung mangyari pa?” “Kung inaasahan mong mangyayari ito, maaaring mangyari pa rin ito kahit na magpa-vasectomy ka,” panunukso niya. “Ayokong madamay ka para dito.”

Bakas sa tono nito na naaawa siya sa kanya.

“Pakikinggan ko ang payo mo,” sabi niya, pagkatapos ay hinalikan siya nito sa pisngi.

Hinalikan siya ni Avery pabalik. “Ang pangungusap na iyon ay mas masarap pakinggan kaysa sa ‘I love you’.”

“Gusto mo ba ng asawa o alipin?” “Gusto ko ang isang tulad mo na parehong nagmamahal at nakikinig sa akin.” Mukha siyang kontento. “Ipapaalam ko sa iyo ang isang bagay na maaaring hindi mo gustong marinig-alam ko noon pa na makikinig ka sa akin pagdating kay Adrian.” “Lampas ka sa linya niyan, Avery.” Nagkunwaring galit si Elliot. “Paano kung hindi kita pakinggan?”

“Kung hindi ka makikinig sa akin, hahalikan na lang kita.” Niyakap niya ang leeg nito at agad na hinalikan sa labi. Kahit na ang mga bayani ay nahuhulog sa magagandang dalaga. Hindi mo matatakasan ang alindog ko.” Kinaumagahan, lumitaw ang isang napakalaking pakete sa sala.