Kabanata 1049

Kabanata 1049

“Ayoko pumasok. Mananatili ako dito hangga’t ang tagal niya akong hinihintay,” nabulunan si Avery.

Nakita ng server kung gaano siya payat. Natakot siya na baka sipon siya, kaya agad siyang nag-ayos ng dadalhin ng parasol.

Pagkatapos, dinala ng server ang isang makapal na kumot at inilagay ito sa kanyang balikat.

“Miss Tate, nagpaalam na ako sa kusina para ihain ang mga ulam. Bakit wala kang pagkain tapos aalis ka! Dapat kang humingi ng tawad kay Mr. Foster kaysa manatili dito.”

Hindi nagtagal, inihain ang mga pagkaing pagkatapos ng mga pagkaing masasarap na pagkain.

Nang makita ni Avery ang masalimuot na pagkain sa mesa, sa wakas ay naunawaan niya kung bakit magagalit si Elliot. Naisip niya na ang date ng gabing iyon ay isa lamang ordinaryong date. Ito ay malinaw na hindi!

Inimbitahan niya ang isang sikat na pianista na magtanghal. Nagkaroon din ng napakagandang light show. Ang hapunan ay sobrang masalimuot na ito ay top-tier. Paano ito magiging isang normal na petsa?

“Miss Tate, paki-alis ang ulam na ito nang mag-isa.” Itinuro ng server ang ikalimang ulam at sinabi kay

Avery.

Natuklasan ni Avery ang ikalimang ulam. Isa itong dessert na hugis liryo. Sa tabi nito ay isang parang buhay na goldpis. Sa bibig ng isda ay may singsing.

Nakuha ng singsing ang lahat ng atensyon ni Avery.

“Ito…” gulat na sabi ni Avery.

“Miss Tate, handa si Mr. Foster na mag-propose sa iyo ngayong gabi,” paliwanag ng server, “Para sa date ngayong gabi, pumunta siya rito para i-set up ang lugar dalawang araw na ang nakakaraan. Lahat ng nakikita mo dito ay ipinapahayag niya ang kanyang pagmamahal sa iyo.”

Walang tigil ang pagpatak ng luha ni Avery. Tumingin siya sa paligid. Sa ilalim ng maliwanag na ilaw, nakita niya ang sari-saring bulaklak sa paligid niya.

The more she realized, the more she felt apologetic. Hindi na siya maaaring manatili doon ng isa pang segundo.

Kinuha niya ang singsing sa kanyang kamay at lumabas ng balcony. Kailangan niyang hanapin si Elliot para humingi ng tawad!

Hindi niya alam na magpo-propose ito sa kanya. Kung tutuusin, pumayag na siyang magpakasal

Kahit na sabihin sa kanya na kailangan niyang bumiyahe sa ospital, pupuntahan muna siya nito.

Sa mansyon ni Elliot.

Pagbalik ni Elliot sa bahay, agad siyang umakyat sa kwarto niya at nilock ang pinto

at hindi man lang siya nagawang batiin ni Mrs. Scarlet nang marinig niyang ni-lock niya ang kwarto niya.

Nakipag-away siguro siya kay Avery. Alam ni Mrs Scarlet na nagpaplano silang magsama tuwing bakasyon. Hindi niya inaasahan na unang araw pa lang ng holidays at mag-aaway na sila nang

husto.

Noong una ay gusto niyang tawagan si Avery para tanungin kung ano ang nangyari, ngunit naisip niya kung gaano basang-basa si Elliot, alam niyang malamang na nag-away sila ng masama.

Kahit na tinawagan niya si Avery para tanungin kung ano ang nangyari, wala itong maitutulong.

Nang papatayin na sana ni Mrs. Scarlet ang mga ilaw, isang maliwanag na liwanag ang nagmula sa labas.

May humintong sasakyan sa labas ng courtyard. Pagkatapos, lumabas si Avery sa kotse. Maya-maya, nasa tapat na siya ng pinto ng mansyon.

Dinalhan siya ni Mrs. Scarlet ng isang pares ng tsinelas.

“Avery, anong nangyari sa inyo ni Master Elliot? Bumalik siyang basang-basa. Ikaw rin. Nagde-date ba kayong dalawa o nasa ilalim ng ulan?”

Namumula at namumugto ang mga mata ni Avery sa pag-iyak. Sinabi niya sa paos na boses, “Ginagalit ko siya.”

“Oh. Nagkulong siya sa kwarto niya.” Mukhang problemado si Mrs. Scarlet. “Kahit na, nasa akin ang ekstrang susi…” “Pakipasa sa akin ang susi.” Inabot ni Avery ang kamay niya kay Mrs. Scarlet.