Chapter 1043

Chapter 1043

Paano mamatay si Adrian na tulala? Paano siya namatay!

Ang ambulansya ay sumugod sa kapitbahayan makalipas ang sampung minuto. Inilagay si Adrian sa stretcher at pumasok sa elevator.

Makalipas ang halos 15 minuto, dinala siya sa malapit na ospital. Araw ng Memorial noong araw na iyon.

Ang mga lansangan ay napuno ng mga tao. Lahat ay nagdiriwang ng kanilang mahabang katapusan ng linggo. Walang sinuman ang nagbigay pansin sa katotohanan na ang isang tinatawag na idiot ay sinusubukang gamitin ito sa paghahanap ng kalayaan.

Sa emergency room. Matapos itulak si Adrian ay isinara ang mga pinto. Pagkatapos ng dalawang oras na resuscitation, iniligtas ng doktor si Adrian pabalik mula sa labi ng kamatayan. Nang ipapaalam na ng doktor ang kanyang mga magulang, inabot ni Adrian ang kanyang mga kamay at hinawakan ang doktor sa coat.

“Doktor…” mahinang sabi ni Adrian.

“Ano ito? Ayos na ba ang pakiramdam mo?” Hinawakan ng doktor ang kamay niya at nagtanong.

“Tulungan mo akong hanapin si…Avery Tate. Siya ang aking doktor. Gusto ko siyang makita.” Dahil medyo mahina si Adrian, pinagpapawisan siya sa pagsasalita.

“Sino ang hinahanap mo?” Inilapit ng doktor ang ulo niya kay Avery.

“A-Avery Tate! Hinahanap ko si Avery Tate!” Marahas na umubo si Adrian.

“Avery Tate! Kilala ko siya! Kilala mo rin siya?” Ipinatong ng doktor ang kanyang kamay sa kama.

“Tutulungan kitang makipag-ugnayan sa kanya, ngunit hindi ako sigurado kung makakarating ako sa kanya. Magpahinga ng mabuti.”

“Kung hindi siya darating, mamamatay ako…” Tumigil si Adrian sa pag-ubo. Dalawang agos ng luha ang bumagsak sa kanyang mga mata.

Kung hindi darating si Avery, umalis man siya ng buhay sa ospital, tiyak na bugbugin siya ni Nathan nang husto.

Medyo natakot ang doktor nang makita si Adrian.

90″Huwag kang umiyak, tutulungan kitang makuha siya.”

Pagkatapos mamili, pumunta sina Tammy at Avery sa isang cafe. Pinlano nilang tapusin ang kanilang tasa ng kape at pagkatapos ay hahanapin ang kanilang mga kapareha. Halos alas kwatro y media na ng alas-94 ng hapon. Mabilis na lumipas ang araw.

“Avery, alam mo ba na ang F1 ng South Devotion Plaza ay dinisenyo ni Elliot?” Binanggit ni Tammy ang paksa ng lokasyon ng kanilang date noong gabing iyon.

Natigilan si Avery saglit bago umiling. “Hindi niya sinabi sa akin. hindi ko alam. Paano mo nalaman?”

“Sinabi sa akin ni Jun! Sinabi ko sa kanya na may balak kayong mag-date sa South Devotion Plaza.

Sinabi ni Jun na si Elliot ang nagdisenyo ng gusaling iyon.”

“Naku, hindi ko na iyon pinansin.” Bihira si Avery sa labas. Sa tuwing namimili siya, nasa commercial area siya. Hindi siya pamilyar sa ibang mga lugar.

“Pag nandoon ka mamayang gabi, tingnan mong mabuti. Napakaganda ng aesthetics ni Elliot,” papuri sa kanya ni Tammy, “Kahit hindi siya ang Presidente ng Sterling Group kundi isang normal na designer, tiyak na magtatagumpay din siya.”

“Hindi ako sanay na pinupuri mo siya.” Namula si Avery at sinabing, “Sanay na akong tinutusok mo siya.”

“Hahaha! Hindi ko pa siya gaanong naiintindihan noon, kaya masyado ko siyang binastos.” Napatingin si Tammy sa phone niya. “Pinapatawag ako ni Jun.”

“Tapos na ako. Tara na!” Ibinaba ni Avery ang kanyang tasa at nagbayad gamit ang kanyang telepono.

Pagkatapos magbayad, may tumawag.

Iyon ay isang dayuhang numero. Saglit siyang nag-alinlangan bago kinuha.

Saglit itong pinakinggan ni Avery at sinabing, “Sige, pupunta ako diyan ngayon,” bago ibinaba ang tawag.

“Sino ito?” tanong ni Tammy.

Saglit na nag-alinlangan si Avery bago sinabing, “Diba sabi mo hinahanap ka ni Jun? Go! Sasakay ako ng taksi papunta sa South Devotion Plaza. Medyo malapit na.”

Sabi ni Tammy, “Ihahatid kita doon!”

Sagot ni Avery, “No need. Buong araw mo akong kasama. I-date mo si Jun!”

Pagkaalis ni Tammy ay agad namang pumara ng taxi si Ayery. Nang makasakay siya sa taxi, sinabi niya sa driver ang address ng ospital.