Kabanata 53 Tanghalian sa Cardellinis

Sa main hall ng pamilya Lawrence, pagkaalis ni Jeanne.

Pinaypayan ni Jenifer ang apoy. "Lalong nagiging masungit si Jeanne. She was still young seven years ago, but she's 25 years old now, and yet she's still doing some ridiculous things. If she provoke the Sanders one day, I'm afraid that even the Lawrences wouldn't able to protect her."

Sa sandaling ito, pinipigilan din ni Alexander ang kanyang galit.

Sa pagkakataong ito, nang bumalik si Jeanne, hindi niya napigilan ang galit sa kanya.

"Nang hilingin ni Old Master na bumalik si Jeanne, hindi ako pumayag noong una. Alam ko na hindi siya isang taong dapat pagtripan..."

"Tama na!" Matigas na sabi ni Alexander.

"Alex, wag mo akong sisihin sa pagiging madaldal ko." Si Jenifer ay mukhang maganda ang ibig niyang sabihin. "I'm also doing this for the Lawrences. Feeling ko bumalik si Jeanne this time para maghiganti sa atin." Naging malamig ang ekspresyon ni Alexander.

Sinadya ulit na sabihin ni Jenifer, "Mas maganda sana kung hindi na lang siya bumalik."

"Kung kaya ko siyang ibalik, kaya ko siyang mawala!" Mabangis na sinabi ni Alexander, "Hindi siya maaaring kumilos nang masama sa aking teritoryo!"

Malamig na ngumiti si Jenifer at hindi na nagsalita pa.

Kailangan lang niyang sindihan ang apoy ng beacon at tamasahin ang mga bunga ng kanyang pagpapagal.

Kinabukasan, dahan-dahang bumangon si Jeanne.

Si George ay gumising ng maaga at naglalaro sa kanyang computer sa silid.

Tamad na pumunta si Jeanne sa banyo at umupo sa toilet bowl, handang magbasa ng balita.

Biglang nagflash sa screen niya ang pangalang "Monica".

Kinuha ito ni Jeanne. "Monica."

"Gising ka na ba?"

"Oo."

"Nakita mo na ba ang balita?"

"Hindi pa."

"Hindi mo ba ugali magbasa ng balita?!" Ang kabilang partido ay tila hindi nasisiyahan sa kanya.

'Miss, babasahin ko sana ang balita!'

Walang magawa si Jeanne. "Ano ang breaking news?"

"Yung kasal kahapon!"

Naisip din ni Jeanne kung paano pasabugin ng media ang kasal ng mga Swans.

"The news of Fourth Master Swan kissing you at the wedding," dagdag pa ni Monica.

Tumigil sandali ang kamay ni Jeanne.

"It's all about you and Fourth Master Swan having a ambiguous relationship. Nakuha mo ang nangungunang puwesto sa lahat ng major rankings ng balita, at ang iyong kasikatan ay tumaas!" Exaggerated na sabi ni Monica. In the end, she didn't forget to conclude, "Ate, sikat ka na."

"Tell me honestly. May relasyon ba talaga kayo ni Fourth Master Swan?"

"Hindi." Itinanggi ito ni Jeanne.

"Hindi? Bakit iba ang pakikitungo sa iyo ni Fourth Master Swan?"

"Baliw na siguro siya."

"Ikaw ang baliw!" Nabalisa si Monica, "May mali yata sa utak mo para hindi mo gusto ang ganoong mabuting tao! Nasa Fourth Master Swan ang lahat! Ang mukha, dibdib, baywang, puwitan, at mahahabang binti! Kung siya ang kasama ko, sasampalin ko ang sarili ko sa mukha kahit magtalo tayo!"

"Kung wala ka nang ibang sasabihin, I'll hang up." Mukhang wala nang gustong sabihin pa si Jeanne.

"Palagi kang ganito kapag pinag-uusapan natin ang tungkol sa Fourth Master Swan." Hindi nasiyahan si Monica.

"Ayoko lang ma-misunderstood."

"Hindi ko maintindihan. Anong problema ni Fourth Master Swan?" Bulong ni Monica, "Hindi ba masarap sa pakiramdam na tawagin ka ni Eden na Pang-apat na Tiya sa hinaharap? Hindi ba't masarap sa pakiramdam na hindi na magawang itaas ni Jasmine ang kanyang ulo sa harap mo?"

"Ito ay, ngunit siya ay wala sa aking liga." Binigyan siya ni Jeanne ng paninindigan.

"There's no such thing as being poor or lowly in love. It's if you love that person or not."

Dati, napakainosente rin ni Jeanne. Sabi niya, "Talagang ibababa ko na ang tawag."

Tinawag siya ni Monica, "Teka, sabi ng tatay ko, matagal ka na daw hindi nakikita. Gusto ka daw niyang pumunta para mag-lunch ngayon."

Speaking of which, inatake sa puso ang ama ni Monica na si Gary ilang taon na ang nakararaan at bihirang dumalo sa iba't ibang event. Si Monica ang kumakatawan sa kanyang ama sa lahat ng dako. Sa pag-iisip nito, dapat ay nagkusa na si Jeanne na bisitahin ang mga magulang ni Monica noon pa man.

Nang pumanaw ang kanyang ina noon, itinuring nila siyang parang anak nila.

"Okay." Pumayag naman agad si Jeanne.

"Kailangan mo bang sunduin kita?"

"Hindi, magta-taxi ako."

"Uy, tulungan kitang bumili ng sasakyan. Hindi ka sanay na sumasakay ng taxi sa lahat ng oras," mapagbigay na sabi ni Monica.

"Hindi naman kailangan. Ayokong mag-drive."

"Nagiging magalang ka ba sa akin?" Hindi nasiyahan si Monica.

Ayaw talagang magmaneho ni Jeanne.

"Wala ka nang pera ngayon. Bakit hindi kita matulungan ng kaunti mong kapatid na babae?"" Galit na galit si Monica.

Si Jeanne ay hindi walang pera.

Sa katunayan, marami siyang pera.

"Huwag na nating pag-usapan pa. Bibilhan na kita ng kotse at ipapa-drive ko ito. Hintayin mo ako."

Nang matapos si Monica ay ibinaba na niya ang tawag.

Minsan hinahangaan ni Jeanne ang bangis ni Monica. Pakiramdam niya ay hindi mauubusan ng lakas si Monica kahit anong pilit niya.

Hindi nagtagal, tumayo si Jeanne mula sa banyo, naligo, at lumabas ng banyo.

Sabi niya kay George, "Maglinis ka. Pupunta tayo sa bahay ng ninang mo para mananghalian."

"Okay." Tumango si George na masunurin.

Makalipas ang mga dalawang oras, nakatanggap si Jeanne ng tawag mula kay Monica.

Inilabas niya si George.

"Saan ka pupunta?" Sa bulwagan, ibinuka ni Alexander ang kanyang bibig at nagtanong sa napakasamang tono.

Hindi man lang lumingon si Jeanne. "Sa bahay ni Monica."

Hinawakan niya ang kamay ni George at naglakad palabas ng manor ng pamilya Lawrence.

Sa pintuan, nakaparada ang isang maningning na pulang sports car.

Nakasandal si Monica sa sports car na may tampo sa mukha. "Paano na?"

"Ang ganda," papuri ni Jeanne.

"Alam kong magugustuhan mo ito. Halika, subukan natin ito." Inabot ni Monica ang susi kay Jeanne at siya na mismo ang nagbukas ng pinto ng sasakyan. Umupo siya sa front passenger seat. Masunuring umupo si George sa back seat.

Umupo si Jeanne sa driver's seat.

"Huwag kang matakot, babantayan kita sa gilid," magiliw na sabi ni Monica.

Hindi napigilan ni Jeanne na matawa.

Naisip niya na dapat tingnan ni Monica kung ano ang super driver's license.

Dahil doon, marahang tinapakan ni Jeanne ang accelerator at nagmaneho palabas.

Sa daan, si Monica ay napakasigla sa kanyang paggabay. Tahimik ding nakikinig si Jeanne.

Nakarating sila sa villa ng pamilya Cardellini.

Dinala ni Jeanne si George at sinundan si Monica sa main hall.

Pagkapasok na pagkapasok nila ay napawi ang ngiti sa mukha ni Jeanne.

Ito ay dahil nakita niya... Ikaapat na Master Swan.

Nakita niya itong nakaupo sa sofa sa main hall na may marangal na hitsura.

Katabi niya si Finn.

Ibinaling ni Jeanne ang ulo para tingnan si Monica.

Namilog ang mga mata ni Monica.

Inamin niya na siya ang tumawag sa Fourth Master Swan.

Oo, gusto niyang i-set up ang mga ito.

"Jeannie, nandito ka na pala." Sa sandaling ito, isang banayad na boses ng babae ang tumunog sa bulwagan.

Napatingin si Jeanne sa kaharap niya at mabilis na ngumiti. "Tita."

"Bakit hindi mo ako binisita nung bumalik ka?

Nakalimutan mo na ba ako?" medyo galit na sabi ng ina ni Monica na si Ruby.

"Hindi, medyo busy lang ako."

"Palusot mo lang yan." "Tita, kasalanan ko po," inamin ni Jeanne ang kanyang pagkakamali.

Hindi naman talaga galit si Ruby. Niyakap niya si Jeanne, at sa pagkakataong iyon, napansin niya si George.

Nag-squat siya.

"Tawagan mo si Lola," nagmamadaling sabi ni Jeanne.

"Hello, Lola," masunuring tawag ni George at magalang pa itong yumuko.

"Ikaw ba si George? Halika at tingnan kita." Hinila ni Ruby si George sa kanya na puno ng pagmamahal ang mukha.

Hindi tinanggihan ni George ang paglapit ni Ruby.

Matagal siyang pinalaki ni Ruby at tinanong, "Bakit short-sighted ka na? Pwede bang itama?"

"I think so," kalahating loob na sagot ni Jeanne at iniba agad ang topic. "Nabalitaan ko kay Monica na ginawa mo ang paborito kong tadyang ng baboy."

"Hindi pa ako nakakapagluto, pero gagawin ko na."

"Gagawin ko sa iyo..."

Nagkwentuhan at nagtatawanan ang dalawa habang papunta sa kusina.

Ipinahayag ni Monica na labis siyang nasaktan.

Sa tuwing pumupunta si Jeanne sa kanyang bahay, pakiramdam niya ay si Jeanne ang biological na anak ng kanyang mga magulang.

'Ampon ba ako?!'