ភាគទី38:មេអណ្ដើកក្រៅផ្លូវការ

#BetweenUs

#ភាគទី38

Note: សុំទោសចំពោះអក្ខរាវិរុទ្ធផងណាអ្នកទាំងអស់គ្នាព្រោះថាអេតមីនអត់បានផ្ដោតលើវាទេអេតមីនសរសេរដើម្បីអោយអ្នកទាំងអស់គ្នាងាយអានងាយយល់ប៉ុណ្ណោះបើមានកំហុសខុសឆ្គងត្រង់ណាសុំអធ្យាស្រ័យផង🌱

________________________________________

________________________________________

ផ្ដើមសាច់រឿងឡើងបង្ហាញអោយយើងឃើញជេមបានមកឈប់នៅមុខខនដូររបស់ហ្វូតដើម្បីទទួលហ្វូតទៅនៅជាមួយនាយ។ ដាក់ឥវ៉ាន់នៅលើឡានរួចហើយជេមហ្វូតឡើងឡានរួចចេញទៅជាមួយគ្នា÷

«ទៅញ៉ាំអីដែរទេ?»ជេម

«អត់ទេអត់ឃ្លានចង់ញ៉ាំបងច្រើនជាង»

«អូនជាហ្វូតពិតមេនដែរទេនៀគ?»

«រូបពិតសម្លេងពិតនេះហើយជាហ្វតរូបពិតហ្វតដែលស្លូតមឹសៗពីមុនជាFake Fourth ទេ!»

«បងតាមអូនមិនទាន់ទេ!»

«ព្យាយាមទៅចឹង!»

«ហ្វូតបងសួរអូនរឿងមួយបានទេ?»

«សួរមក»

«អូនធ្វើបែបនេះដើម្បីបញ្ឈឺម៉ាក់បងពិតទេ?»

«ពិតតែមិនពិត...តែអូនគ្រាន់តែចង់មកក្បែរបងអូនមិនចង់អោយអ្នកផ្សេងបានបងព្រោះបងជារបស់អូន»

«ចុះហេតុអីពេលមកព្យាយាមទៅអង្វរអូនហេតុអីអូនបដិសេដនិងបង?»

«គ្រាន់តែចង់សាកចិត្តថាបងស្មោះនិងអូនឬអត់ពេលនេះដឹងចម្លើយហើយគឺអត់!»

«Awwហេតុអីនិយាយបែបនិង?»

«បើបងស្មោះនិងអូនពិតមេនហេតុអីបងទៅភ្ជាប់ពាក្យជាមួយស្រីផ្សេង?»

«បងធ្វើដើម្បីបំពេញកិច្ចប៉ុណ្ណោះតាមពិតបងមិនចង់ទេតែបងប្រកែកមិនបាន!»

«ដឹងតើ»

«Awwហ្វូតនេះអូនយ៉ាងមិចនិង?»

«ហិហិ»

«អូនកុំធ្វើចឹងបងចង់ខ្លាចអូនយ៉ាងមិចមិនដឹងទេនេះ!»

«ខ្លាចអូនធ្វើអីអូនគួរអោយស្រឡាញ់តើ»

«...» ជេមគាំងមតិអស់អីនិយាយជាមួយនិងហ្វូតហើយនេះប្រែ360°តែម្ដងបើហ្វូតពីមុនគ្រាន់បើខ្លះតែហ្វូតម្នាក់នេះហឺយគួរអោយខ្លាច

SKIP>>>

មកដល់ភូមិគ្រឹះរបស់ជេមមានអ្នកបម្រើចេញមកទទួលឆ្វេងស្ដាំលើកទីមួយហើយដែលហ្វូតបានមកជាន់នៅទីនេះនាយមានអារម្មណ៍ថាប្លែកព្រោះទីនេះមិនមេនជាផ្ទះដែលនាយធ្លាប់នៅពីមុនឡើយ÷

«ជួយយកវ៉ាលីទាំងនេះទៅដាក់នៅបន្ទប់ខ្ញុំផង»ជេមបញ្ជាទៅអ្នកបម្រើអោយយកវ៉ាលីទាំងអស់របស់ហ្វូតទៅដាក់នៅបន្ទប់របស់នាយ

«នៅបន្ទប់ជាមួយគ្នាចឹងអត់ខ្លាចអ្នកខ្លះប្រកាច់ហេស?»ហ្វូតខ្សិបដាក់ត្រចៀកជេម

«ខ្វល់ធ្វើអី?»

«អួយប្ដីអ្នកណានៀគគួរអោយស្រឡាញ់ដល់ហើយ»

ហ្វូតចាប់ទាញថ្ពាល់ជេមទាំងសងខាងធ្វើដូចគ្រឺតណាស់ចឹងតាមពិតចង់បញ្ឈឺឈឺរីដែលកំពុងតែឈរមើលពីលើផ្ទះសោះ÷

«ចាំមើលយើងនិងធ្វើអោយឯងចេញពីផ្ទះនេះអោយទាល់តែបាន!»cherry

ជិតដល់ម៉ោងបាយល្ងាចហ្វូតក៏ចុះមកក្រោមដើម្បីមកជួយធ្វើម្ហូបម៉ែដោះ÷

«មានអីអោយជួយដែរទេអ៊ំ?»

«មិនមានទេអ្នកប្រុសអញ្ជើញទៅវិញចុះចាសទីនេះខ្ញុំអាចចាត់ការបាន»

«មិនកើតទេអ៊ំអោយខ្ញុំនៅស្ងៀមៗបែបនេះខ្ញុំមិនចេះនៅទេសុំជួយធ្វើម្ហូបដែរមក»

«ចឹងអ្នកប្រុសជួយចិតបន្លែចុះចាស»

«បន្លែនេះមេនទេ?»

«ចាសមេនហើយ»

ហ្វូតនៅជួយធ្វើម្ហូបម៉ែដោះបានបន្តិចស្រាប់តែឮសម្លេងទះកំភ្លៀងឡើងមកគឺចេញពីបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវទើបហ្វូតនិងម៉ែដោះចេញទៅមើលឃើញថាCherryកំពុងតែស្ដីបន្ទោសទៅលើអ្នកបម្រើម្នាក់÷

«ឈុតរបស់យើង យើងប្រាប់អោយយកទៅបោកនិងដៃនាងឯងស្ដាប់មិនបានទេហីនាងដឹងទេថាឈុតរបស់យើងនេះមួយជីវិតនាងឯងរកមិនបានផង»

«ខ្ញុំសុំទោសផងអ្នកនាងខ្ញុំគ្មានចេតនាទេ...»

«គ្មានចេតនា?សុំទោស?សុំទោសហើយឈុតរបស់យើងទៅជាធម្មតាវិញដែរទេហាស?»

ឈើរីចង់ទះកំភ្លៀងអ្នកបម្រើនោះទៀតតែហ្វូតបានឃាត់÷

«ល្មមៗបានហើយអ្នកនាងឈើរី!»

«យ៉ាងមិចយើងចង់ធ្វើបែបនេះដាក់ពួកអ្នកបម្រើមិនបាន?»

«អ្នកបម្រើក៏ជាមនុស្សដែរអ្នកនាងចង់ទះតប់គេតាមអំពើចិត្តបែបនេះមិនបានទេ!»

«ឯងមើលឈុតយើងទៅឃើញទេវាខ្ទេចអស់ហើយឈុតយើងតម្លៃរាប់ពាន់បែរជាខ្ទេចដោយសារនាងភ្លើរម្នាក់នេះ!»

«ហឺយអ្នកនាងខ្លួនមនុស្សវាថោកចង់ពាក់របស់មានតម្លៃរាប់លានក៏មនុស្សនិងនៅតែថោកដែរ»

«ឯងចង់មានន័យថាយើងថោកមេនទេ?»

«ទេ...គិតតែខ្លួនឯងខ្ញុំបាននិយាយពីកាលមិនជឿសួរម៉ែដោះមើលទៅ...»

«មិញយើងឮឯងនិយាយច្បាស់ណាស់កុំមកប្រកែកុំស្មានតែឯងជាប្រពន្ធដើមយើងមិនហ៊ានទះឯងនោះ!»

«អរហើយគិតថាខ្ញុំឈរស្ងៀមអោយនាងទះហ៍?»

ផ្លាប់! កញ្ញាឈើរីទះហ្វូតមួយកំភ្លៀងចំពេលដែលជេមដើរចូលមកក្នុងផ្ទះល្មម÷

«មានរឿងអីហេតុអីបានជានាងទះកំភ្លៀងហ្វូត?»

«គឺ...គឺ...អូនគ្មានចេតនាទេជេម»

«តែមិញខ្ញុំឃើញនាងទះហ្វូតច្បាស់ណាស់មានរឿងអីហេតុអីដល់ថ្នាក់ប្រើហិង្សា?នេះជាផ្ទះខ្ញុំនាងគ្មានសិទ្ធធ្វើអីផ្ដេសផ្ដាសបែបនេះទេ! មួយវិញទៀតនាងក៏គ្មានសិទ្ធប៉ះពាល់ហ្វូតដែរ!»

«ហេតុអី?អូនក៏ជាប្រពន្ធបងដែរ»

«តែខ្ញុំមិនបានស្រឡាញ់»

«ជេមបានហើយរឿងប៉ុននឹងសោះមិនចាំបាច់តឹងសរសៃកដាក់គ្នាទេអោយវាចប់ៗត្រឹមនិងទៅ»ហ្វូតនិយាយទៅកាន់ជេមដោយសម្លេងថ្នមៗ

«អូនចិត្តព្រះពេកហើយទេដឹងហ្វូត?ឃើញខុសបងក៏ថាខុស»

«មិញមកពីអូននិយាយមិនល្អជាមួយឈើរីដោយខ្លួនឯងទេទើបនាងវាយអូន»

«ឈឺដែរទេ?» ជេមស្ទាប់ថ្ពាល់ហ្វូត

«មិនឈឺទេតិចតួចនិង»

«ឈើរីបើនាងនៅតែធ្វើអីមិនសមរម្យបែបនេះទៀតរវាងយើងក៏ចប់ត្រឹមនិងខ្ញុំលែងយល់មុខប៉ានាងទៀតហើយតោះហ្វូតយើងទៅបន្ទប់វិញ»

ជេមក៏អូសដៃហ្វូតឡើងទៅលើផ្ទះបើនិយាយពីឈើរីវិញពេលនេះក្ដៅជាងទឹកពុះទៅទៀតជេមហាក់មិនខ្វល់ពីនាងសោះពីមុនហៅនាងតែអូនពេលនេះក៏ប្ដូរសព្ទនាមហើយ÷

«យើងនិងកំចាត់ឯងអោយបានអៃហ្វូតអាពស់វែក!»

ក្រឡេកមកមើលជេមហ្វូតដែលអូសដៃគ្នាមកដល់ក្នុងបន្ទប់វិញបិទទ្វាក្រិបហ្វូតក៏ហក់ទៅលើគ្រែហើយក៏ដេកសើចយើងសប្បាយរីករាយ÷

«អូនកើតអីហេតុអីបានជាអូនសើច?»

«អស់សំណើចពេកឃើញមុខឈើរីមិញនេះទេមុខដូចឆ្កែត្រូវគេបោះចោលចឹង555»

«គេទះកំភ្លៀងហើយនៅសើចបានទៀត»

«ខ្ញុំស្មគ្រចិត្តអោយទះគឺបែបនិងហើយបើខ្ញុំមិនស្មគ្រចិត្តវិញថ្មើលនេះនាងនោះដេកពេទ្យបាត់ហើយ»

«ហ្វូតអូនជាមនុស្សបែបណាអោយប្រាកដ?»

«ជាមនុស្សដូចដែលបងឃើញនិងហើយបងក៏សាកគិតមើលទៅកម្រិតខ្មៅងងឹតរបស់បងនៅកម្រិតណាគឺខ្ញុំនៅកម្រិតខ្ពស់ជាងបងទៅទៀតបើខ្ញុំស្លូតជាងបងខ្ញុំធ្វើជាប្រពន្ធបងមិនកើតទេ»

«ចឹងចាប់ពីពេលនេះទៅអូនចរិតបែបណាក៏ធ្វើបែបនិងចុះមិនចាំបាច់លាក់ទេបងមិនចង់នៅជាមួយមនុស្សសម្ដែងទេ»

«តែបងក៏នៅជាមួយចង់កន្លះជីវិតហើយ»

ជេមមិនតបតែក៏ញញឹមនិងបង្វែទៅរឿងថ្មី÷

«យប់នេះចង់ដើរលេងដែរទេបងជូនទៅ»

«ទៅជាមួយឈើរីទៅខ្ញុំមិនចង់ទៅណាទេពេលនេះ!»

«មិចចឹងអត់ស្រួលខ្លួនហ៍?»ជេមដើរមកក្បែរហ្វូតនិងស្ទាបខ្លួនចង់ដឹងថាហ្វូតក្ដៅខ្លួនឬអត់

«ខ្ញុំមិនកើតអីទេបងទៅធ្វើការងាររបស់បងចុះខ្ញុំចង់សម្រាក»

«Emm»

SKIP>>>

ជេមអង្គុយបង្ហើយការងាររបស់ខ្លួនរួចរាល់ក៏ងើបមកមើលហ្វូតដែលកំពុងគេងនៅលើពូក។ ជេមអង្អែលសក់ហ្វូតថ្នមៗនិងនិយាយតិចៗ÷

«មុខចឹងសោះហេតុអីល្បិចច្រើនម្លេះ?»

មិនត្រឹមតែនិយាយទេជេមថែមទាំងយកចង្អុលដៃទៅប៉ះត្រចុះហ្វូតធ្វើអោយហ្វូតភ្ញាក់ឡើង÷

«ធ្វើអី?»

«គ្រាន់តែមើលមុខស្អាតៗរបស់ប្រពន្ធធម្មតាៗមិនបានហ៍?»

«មិនបានទេខ្ញុំជាប្រពន្ធបងមិនមេនមានន័យថាបងអាចប៉ះពាល់ខ្លួនខ្ញុំបានតាមចិត្តទេជាពិសេសគឺមកជិតៗបែបនេះហាមដាច់ខាត!»

«Awwហេតុអីហា៎?នៅបន្ទប់ជាមួយគ្នាតែមិនអោយនៅជិតគ្នាយ៉ាងមិច?»

«បើមិនពេញចិត្តទេខ្ញុំទៅនៅបន្ទប់ផ្សេងហើយបងហៅនាងឈើរីនោះមកនៅជាមួយទៅធានាថានាងនោះអោយបងប៉ះហើយ»

«អត់ទេចង់នៅជាមួយអូនច្រើនជាង!»

«ឃ្លានបាយហើយចង់ទៅញ៉ាំបាយ!»

ហ្វូតរុញជេមចេញដើម្បីនាយមានផ្លូវវេញទៅក្រៅហ្វូតចេញទៅហើយជេមនៅធ្វើអីទៀតមានតែទៅតាមដែរនិងឯង...

នៅលើតុបាយមានអាហារជាច្រើនដែលត្រៀមទុកសម្រាប់ម្ចាស់ផ្ទះនេះបរិភោគអ្នកដែលមករួមតុគឺមានតែជេមនិងហ្វូតប៉ុណ្ណោះ÷

«ឈើរីទៅណាហេតុអីមិនចុះមកញ៉ាំបាយ?»ជេម

«ខ្ញុំទៅហៅរួចបើហើយតែអ្នកនាងប្រាប់ថាមិនឃ្លានមិនចង់ញ៉ាំ»ម៉ែដោះ

«មិនស្រួលខ្លួនទេដឹង?»ជេម

«មិនទាន់បានមួយថ្ងៃផងចង់ដាក់អន្ទាក់បាត់ចាំនៅនិងសិនហើយចឹងចាំខ្ញុំទៅហៅអោយ»

ហ្វូតងើបចេញពីតុរួចឡើងទៅលើដើរសំដៅទៅរកបន្ទប់របស់ឈើរី÷

តុ...តុ...តុ...ក្រាកទ្វាបានរបើកឡើងនាំកាយឈើរីបានទោទន់ទៅលើទ្រូរបស់ហ្វូតព្រោះនាងគិតថាអ្នកដែលមកហៅនាងគឺជាជេម÷

«បងជេមខ្ញុំមិនស្រួលខ្លួនទេយប់នេះបងជួយបងគេងកំដរអូនបានដែរទេមកមើលថែអូន»

«ចង់អោយគេមកដេកជាមួយមិនប្រាប់ធម្មតាទៅចាំបាច់សម្ដែងធ្វើឈឺ?»

ឮសម្លេងហ្វូតភ្លាមឈើរីប្រញាប់សម្រួលឥរិយាបថវិញយ៉ាងលឿនមិញដូចឈឺសោះឥលូវទៅជាធម្មតាវិញ÷

«ហេតុអីជាឯងចុះជេមនៅឯណា?»

«យប់នេះចង់អោយជេមទៅគេងជាមួយមេនទេចាំខ្ញុំប្រាប់គេអោយព្រោះខ្ញុំមិនចូលចិត្តគេងអោយគេអោបទេវាស្អុះ»

«មិនបាច់!»

«អេគិតអោយស្រួលខ្ញុំបើកផ្លូវអោយហើយណា»

«បើមានចិត្តពិតមេនក៏ធ្វើអោយឃើញទៅ»

«ឥលូវធ្វើចុះទៅក្រោមហើយធ្វើឈឺៗទៅចាំខ្ញុំជួយចាក់មនោគមន៍អោយ»

«ក៏បាន»

ឈើរីធ្វើតាមអ្វីដែលហ្វូតប្រាប់ពិតមេននាងសម្ដែងធ្វើដូចជាឈឺចឹងហើយដើរចូលទៅអង្គុយរួមតុបាយជេមឃើញនាងបែបនេះក៏សួរ÷

«មិនស្រួលខ្លួនមេនទេ?»

«ចាសពិតមេនហើយបងមិនដឹងយ៉ាងមិចទេចេះតែវិលមុខរហូត»

«ចាញ់បុត្រទេដឹងហី?»ហ្វូត

«ហូយមិនមេនទេមិនដែលមានអីជាមួយអ្នកណាផងគ្រាន់តែមិនស្រួលខ្លួនធម្មតាតើ»

«ជេមយប់នេះបងទៅមើលថែនាងទៅ»ហ្វូត

«ហេតុអីជាបង?»

«Awwបន្តិចទៀតបងក៏ក្លាយជាប្ដីនាងហើយរៀនមើលថែគ្នាអោយហើយទៅណា៎»

«តែ...»

«ហាមប្រកែកហើយញ៉ាំបាយទៅokចប់ត្រឹមនិង!»

SKIP>>>

ពេលយប់ក៏ចូលមកដល់÷

«នេះយកប្រអប់ថ្នាំនេះទៅយកទៅមើលថែអនាគតភរិយាបង»

ហ្វូតហុចប្រអប់ថ្នាំអោយទៅជេមហើយជេមក៏ទទួលយកទាំងចិត្តមិនចង់÷

«បងមិនចង់ទៅទេបងចង់នៅជាមួយអូន»

«យ៉ាងមិចគិតថានៅជាមួយខ្ញុំហើយបានដេកអោបខ្ញុំមេនទេ?No²»

«ចុះបើឈើរីចង់ធ្វើស៊ីបងទៅគិតយ៉ាងមិច?»

«និងក៏ស្រេចតែបងទេបើទប់អារម្មណ៍ជាប់ក៏ជាប់បើអត់ក៏តាមនិងទៅ ខ្វល់អីច្រើនម្លេះ?»

«អូននិយាយដូចជាស្រួលពេលហើយ»

«ហូយតវ៉ាច្រើនណាស់ទៅអោយលឿនៗទៅខ្ញុំត្រូវការសម្រាក»

ហ្វូតរុញជេមចេញក្រៅបន្ទប់ជាមួយនិងប្រអប់ថ្នាំនៅក្នុងដៃ...ជេមបើកទ្វាចូលទៅក្នុងបន្ទប់របស់ឈើរីឃើញថានាងកំពុងនៅលើគ្រែពាក់រ៉ូបគេងយប់ពណ៌ក្រហមដៃតូចចេញចរិតមកចង់ទាក់គេច្បាស់ក្រឡែត...ជេមមិនបានថាអីក៏ដាក់ប្រអប់ថ្នាំទៅលើតុ÷

«ធូរខ្លះឬនៅ?»

«បាត់វិលមុខហើយតែនៅក្ដៅខ្លួនក្ដៅមិនបាត់សោះមិនជឿបងសាកស្ទាប់មើលទៅ»

ឈើរីកាន់ដៃជេមមកដាក់លើទ្រូងខ្លួនតើជេមក៏ដកចេញយ៉ាងលឿនព្រោះជេមដឹងពីចរិតនាងតាំងពីដំបូងម្លេះ÷

«នាងនៅតែជានាងពិតមេន!»

«ជេមបងចង់ទៅណា?»

«នៅណាក៏បានអោយតែគ្មាននាង!»

ជេមបើកទ្វាដើរចេញទៅបាត់ធ្វើអោយឈើរីនាងខឹងរឹតតែខ្លាំងហើយរឹតតតែខឹងនិងស្អប់ហ្វូតទៀតនាងគិតថាគ្រប់យ៉ាងជាស្នាដៃហ្វូតគឺហ្វូតរៀបគម្រោងធ្វើអោយជេមកាន់តែស្អប់នាង

តុ...តុ...តុ...ជេមបានមកគោះទ្វាបន្ទប់ហ្វូតខ្លាំងៗហើយហ្វូតក៏បានបើកទ្វាតែបើកទាំងដែលខ្លួនគេកំពុងតែពាក់អាវចេញពីងូតទឹកនៅឡើយ÷

«Awwមកវិញលឿនម្លេះ?មិនទាន់ពាក់ខោអាវហើយផង»

«មិនបាច់ពាក់ទេនាំតែពិបាកដោះចេញ!»

«ជេមបងចង់ធ្វើអីនិងហាស?»

ជេមបានលើកបីហ្វូតរួចចាក់សោទ្វាមុននិងបីហ្វូតទៅទម្លាក់លើពូក÷

«បងចង់ធ្វើអី?មិនបានទេខ្ញុំមិនលេងជាមួយបងទេណា»

«ចេះមកពីណាការដែលបោកបងអោយទៅនៅជាមួយគេនិង?»

«ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់អោយពួកបងទាំងពីរស្និតស្នាលគ្នាជាងមុនខ្ញុំធ្វើអីខុសហ៍?»

«ខុសត្រង់ថាបងមិនចង់បានបែបនេះទេ!»

«ចឹងបងចង់បានបែបអឹម...»

និយាយមិនទាន់ចប់ផងក៏ត្រូវជេមថើបបំបិទមាត់បាត់ទៅហើយជេមថើបខ្លាំងគ្មានថ្នាក់ថ្នមអីបន្តិចទេចំណែកហ្វូតក៏ព្យាយាមប្រកែកព្រោះនាយមិនចង់ធ្វើអីលើសនេះទេព្រោះនាយពេលនេះមិនមេនខ្លួនមួយឡើយគឺនាយកំពុងតែមានកូន÷

«ជេមកុំអី....»

«ហេតុអីទៅ?»

«គឺព្រោះ....»

ហ្វូតនៅតែស្ទាក់ស្ទើរមិនហ៊ាននិយាយនូវការពិតទើបត្រូវជេមថើបម្ដងទៀតថើបបែបរោលរាលដៃក៏ទៅស្រាយខ្សែរអាវរបស់ហ្វូតនិងលូកស្ទាបសព្វសាច់តាំងពីភ្លៅរហូតដល់ទ្រូង÷

«អឹម....»

ហ្វូតលេចសម្លេងក្រហឹមចេញពីបំពងកព្រោះជេមបានស្ទាបដល់ទ្រូងទាំងគូររបស់នាយធ្វើអោយនាយមានជាការស្រាវជាខ្លាំងព្រោះថាតាំងពីមានកូនក្នុងពោះមកទ្រូងរបស់នាយក៏ចេះតែស្រគារដោយគ្មានមូលហេតុ...

បញ្ចប់ការថើបជេមក៏ដោះអាវរបស់នាយចេញដើម្បីកុំអោយមានការទើសទាល់មុននិងឡើងទៅគ្រប់គ្រងរាងកាយហ្វូតម្ដងទៀត÷

«ជេម....ល្មមៗបានហើយអូនអត់ស្រួលខ្លួនទេ»

«ខ្លួនអូនទាក់ទាញនិងក្រអូបដល់ថ្នាក់នេះបងទប់អារម្មណ៍ខ្លួនឯងមិនជាប់ទេ...»

ជេមថើបបង្អូសតាំងពីពោះរាបស្មើររបស់ហ្វូតរហូតដល់កញ្ចឹងកហើយក៏ចុះមកដល់ទ្រូងដែលមានសាច់តិចៗរបស់ហ្វូតហើយក៏លេបត្របាក់ចូលទៅក្នុងមាត់....ហ្វូតក៏ពឹងទ្រូងឡើងហើយដៃក៏សង្កត់ក្បាលរបស់ជេមជាប់និងទ្រូងរបស់គេ...

«ចូលចិត្តត្រង់និងមេនទេ?»ជេមសួរ

«មិនដឹងទេតែត្រង់និងវាស្រគារខ្លាំងណាស់....»

ហ្វូតឆ្លើយទាំងមិនបើកភ្នែកជេមក៏មិនខ្វល់ច្រើនហើយក៏ធ្វើកិច្ចការរបស់នាយបន្តដោយបំបោសអង្អែលនូវចន្លោះភ្លៅរបស់ហ្វូត...

«អ្ហាស៎!ជេមធ្វើអីឈឺណាស់!ដកចេញទៅ!»

ហ្វូតស្រែកឡើងដោយក្ដីឈឺចាប់ព្រោះត្រូវជេមសូកម្រាមដៃចូលទៅក្នុងភាពទន់ជ្រាយរបស់នាយដោយមិនបានផ្ដល់ដំណឹងអ្វីបន្តិចសោះ÷

«ទ្រាំទៅបន្តិចទៀតក៏ជួបរបស់ពិតហើយ»

ជេមនៅតែបន្តធ្វើចលនាដៃរបស់នាយហើយមាត់ក៏ថើបហ្វូតដើម្បីបន្លប់ភាពឈឺចាប់កុំអោយហ្វូតពិបាកខ្លាំងពេក...មើលទៅហ្វូតហាក់ដូចជាស្ងាត់មិនសូវរមួលដូចមុនជេមក៏ដកដៃចេញរួចងើបមកស្រាតខោខ្លួនហើយក៏ធ្វើចលនាលើអ្វីៗរបស់ខ្លួនមុននិងដាក់ចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ហ្វូត÷

«អួយជេមកុំជ្រៅពេកអូនឈឺ....»

«ជ្រៅចឹងហើយសប្បាយ»

«សប្បាយឆ្គួតស្អីអួលចង់ស្លាប់និង!»

«តមាត់អោយប៉ប៉ាច់ចាំមើលអុកអោយដើរលេងរួចតែម្ដង!»

«អ្ហាស៎ៗៗជេម....កុំលឿនពេកអ្ហាស៎...»

ខ្លួនរបស់ហ្វូតត្រូវយោលចុះឡើងដោយកម្លាំងបោកផ្ទប់របស់ជេមហ្វូតថ្ងូរមិនដាច់ពីមាត់សំណាងហើយដែលបន្ទប់នេះមិនអាចអោយសម្លេងចេញទៅក្រៅបានកុំអីផ្អើលពេញមួយភូមិគ្រឹះហើយ

ជេមលើកជើងហ្វូតមកគៀបនិងចង្កេះខ្លួនហើយក៏ធ្វើចលនាបន្តទៀតឥតឈប់មានតែលឿនទៅៗគ្មានប្រណីដៃទៅរាងកាយតូចដែលព្យាយាមទប់ទល់និងកម្លាំងដ៏ខ្លាំងរបស់នាយឡើយ...

ចលនាពីមួយទៅមួយរបស់ជេនធ្វើអោយហ្វូតស្ទើរតែស្រែកយំព្រោះថាវាគ្មានស្រួលស្អីទេមានតែឈឺនិងឈឺកាលពីលើកមុនដូចមិនសូវអីព្រោះថ្ងៃនិងហ្វូតមិនស្រួលខ្លួនទើបជេមមិនដាក់អោយធ្ងន់ដៃតែលើកនេះមិនដឹងថានាយបានកម្លាំងមកពីណាទេបុកចូលម្ដងចង់រហែកខ្លួនជាពីរT_T(ស្មាទោស)

ជេមលើកហ្វូតអោយអង្គុយអោបកនាយម្ដងហ្វូតក៏អោបកនាយជាប់ថ្ងូរនៅក្បែរត្រចៀករបស់នាយកាន់តែធ្វើអោយជេមមានអារម្មណ៍លើសដើម

អស់ពីលើពូក លើសាឡុង ចូលដល់បន្ទប់ទឹកម្ដង...ជេមដាក់ហ្វូតទៅលើកន្លែងឡាបូលាងដៃហើយរូបគេក៏ទៅជ្រៀតនៅចន្លោះជើងបន្ទាប់មកក៏ទាញមុខហ្វូតថើបហើយថើបលើរាងកាយហ្វូតមិនអោយចន្លោះត្រង់ណាមួយឡើយ...

បន្តពីនោះជេមចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនាចង្កេះម្ដងទៀតហ្វូតផ្ដើមអោបកគេទៀតហើយបើមិនអោបកជេមទេច្បាស់ណាស់ដឹងតែធ្លាក់បាក់ចង្កេះមិនខាន!

«អ្ហាស៎ៗៗជេម...អូនទៅលែងរួចហើយអ្ហាស៎ៗ»

«ប្រញាប់ម្លេះនៅបន្តតិចទៀតទៅ»

«ប្រញាប់ស្អីម៉ោងប៉ុន្មានមិនបើកភ្នែកមើលទេហី?»

«ម៉ោងប៉ុន្មានក៏ម៉ោងទៅខ្វល់អីម្លេះ?»

«អត់ទេជេមឈប់ទៅអ្ហាស៎ៗៗ»

ជេមរឹងក្បាលណាស់មិនព្រមឈប់ទេធ្វើទាល់តែហ្វូតសន្លប់ឈឹងតែសួរថាសន្លប់ហើយឈប់មេនអត់ទេនាយនៅបន្តធ្វើម្នាក់ឯងទាល់តែអស់ចិត្តអស់ចង់ទើបសម្អាតខ្លួនអោយហ្វូតនិងរូបគេហើយទើបបីហ្វូតដាក់ទៅលើគ្រែហើយរូបគេក៏ឡើងទៅគេងក្បែរនិងអោបហ្វូតយ៉ាងកក់ក្ដៅ...

END

ខ្ជិលនិយាយច្រើនបាបក៏ធ្វើបុណ្យក៏ធ្វើចាសសូមអគុណ

50 vote for next part 😚 🤍