Chapter 22

"Hindi mona ba mahal si Deanna?" sabi ng ama ni Jema.

Huminga naman si Jena ng napakalalim. "Pa, wag na nating siyang pag-usapan."

"Ano ba kasing pinag-awayan niyo at napaaga ang balik mo dito sa Laguna?"

" kung di lang niya ginawa yun hindi sana kami magkakaganito"

"Ganyan talaga ang buhay ng isang pamilya diba sabi namin sayo noon na hindi madali magkaroon ng pamilya?. Hindi mo kasi kami pinakinggan at kung nag abroad ka muna hindi mo mararanasan ang mga naranasan namin minsan ng nanay mo" sabi ng matanda.

Isakto naman sa pag-uusap nila ay biglang dumating si mafe galing pa maynila at medyo pagod sa byahe ito.

"Uy! Hindi mo kami pinaalam na uuwi ka" takang tanong ng tatay nila sa bunso.

"Biglaan kasi yun pa, mano po" sabi niya mafe at umupo sa sofa. "Ate nanood kaba ng game nila kanina?"

" Naku! mafe ha marami akong ginagawa dito sa bahay" sabi ni Jema na naghugas ng plato.

" Uy! ate try mo kayang kontakin si pamangkin baka napano na yun"

At biglang natahimik si Jema at sa hindi inaasahan ay biglang bumagsak ang plato sa sahig kaya matik wasak.

"Mafe naman kasi, wag mo kasi akong biglain ng ganyan nakakainis tsk!" irap ni Jema habang naglilinis ng kalat pero nagtataka rin siya kung bakit kinakabahan ito at nakahawak sa dibdib.

"Eee..Nanood kasi ako ng live sa TV kagabi tas panalo nga ang Ateneo e kaso...wala si pamangkin dun pati yung middle nila nasi Madayag kasi daw na injured" kwento ni made na lumunok ng tubig.

Lumingon naman si Jema. " Tama ba yung mga narinig ko?"seryusong wika niya.

"Ayusin mo yan Jem sinasabi ko sayo" sabi ng matanda at umalis.

Nagtinginan silang dalwa." Yes ate. Hindi ko rin alam e tsaka hindi ko nga makontak e baka ikaw te subukan mo"

"Bakit ngayon mo lang sinabi?" Sabi ni jema magpapatuyo ng kamay gamit ang tuwalya.

"Kanina pa sana e kaso....teyka lang mukhang napaaga ata ang balik mo dito sa Laguna ha?"

"Wala namiss ko lang sila"

" Iniwan mo pa ako dun. Pahinga lang ako te kapagod sa biyaheeee" at umalis si mafe bitbit ang back pack.

_

Restaurant

"Gusto lang naman namin makausap si JD kung maari?"sabi ni coach lion sa kausap na si Deanna.

" No problem po sir, but JD is not around with me at hindi' ko nga siya nakontak kagabi e i thought she will be in your care"pagtataka ng labis ni deanna.

Umiling naman si coach at nagpunas sa labi. "Wala akong alam sa mga sinasabi mo miss wong. Jeed is not contacting the Ateneo in whole night, yung naglalaro kami hindi man lang siya nagpasabi na ganto may ganyan. We received naman a message galing kay BDL and that were confused bakit nag-awol ang anak mo"kwento pa nito.

"Hindi ko Rin siya makontak. Ang buong pagaakala ko ay nandun lang siya kasi hindi na siya bumalik nung umuwi siya" kinakabahan na si Deanna hindi na siya mapakali.

"I don't know miss wong kung anong nangyari sa kanya. She will be a good care naman hindi naman namin siya pinabayaan and we're can't enough thinking bakit?. Hindi naman siya nagreklamo, she always okay. Hindi kami nagkulang sa kanya. We understand palagi na minsan absent siya para sa klase niya ganun"pag-alala ni coach Lion.

"Don't worry po mister Lion pagsasabihan ko yun kapag umuwi na sa condo"sabi ni deanna napahinga ng malalim.

"It's fine. Basta i tell what happened para narin sa anak mo baka kasi isipin mo na pinababayaan namin siya"sabay tayo ni coach lion. "By the way thank you miss wong" naglahad ng kamay sa kausap.

Tinanggap naman ni deanna na nakatayo rin. "Thank you din po coach."

"Pasensya kana ha may pupuntahan pa akong events e kaya next time nalang tayo mag-usap" sabi ni coach lion at sabay alis.

Naiwan si Deanna sa mesa kaya siya nagpasyang kontakin ang ina baka sakaling makatulong ito.

"Hello Sachi?" Sagot sa linya.

"Ma, nandyan ba si JD? hindi namin siya makontak"

"Andito siya kanina pero umalis din"

"Ha?san daw pupunta?"

"Nagpaalam naman siya sakin kanina uuwi daw ng Laguna"

" Sige ma bye..."