Chapter 13

Pagdating agad sa condo ay nauna na si JD pumasok at para pumuntang Comport room at naiwan lang si Deanna sa loob ng kanyang sariling unit.

Nilapag ang mga gamit na dala sa bed niya at umupo para baklasin ang sapatos nang biglang dumating ang asawa niya.

"B, nasan si JD? yung anak natin?"tanong ni Jema habang nabibigatan sa dinalang maraming pizza at milk tea. At Patingin-tingin pa siya sa paligid.

Nakasimangot namang tumingin si Deanna. "Tsk! nandito kapa"taray niyang bulong sabay padabog na hinagis ang sapatos sa sulok at malakas ang talbog nito.

Naiilang naman si Jema na pumasok at binalibag din ang fashion bag sa sulok. " Jeed!JD!JD anak! nandito na si aster!Jeed!"tawag nito na nag-iikot sa loob para hanapin ang anak.

"Don't disturb him nanahimik 'yun" at narinig na lamang iyon ni Jema kaya napatingin siya ng mabilis sa asawa.

Naubo pa tsaka naisipan niyang magsalita. "Mali bang hanapin ko yung anak ko?"tanong niya sa asawa.

"Siguro deserve mo e" bored ni deanna na sabi.

"Anong ibig mong sabihin Deanna Wong?"

Umiling muna si Deanna. "Kung 'di mo lang kasi ginanun ang anak natin hindi tayo aabut sa point na magkakaroon ng issue. She's deserve a better care, not just like yours" pranka ni deanna dahil diyan kamuntik pa siyang maiyak.

"Ang sakit mo namang magsalita deanna wong ah. Anong akala mo sakin staptua na hindi agad tatamaan ng sakit?ha?. May puso din ako B, may damdamin din ako hindi mo ba nakita?"emosyonal na naiyak agad si jema napaturo turo pa sa sarili. "Kung ganyan ka babaw ang tingin mo sakin sana hindi nalang ako pumunta pa dito para sa anak natin. Sana hindi nalang ako nagpakita pa sayo" humahagulgol nang banggitin nito. "Alam mo ba kung anong deperensya sayo yang pagiging ma-attitude mo minsan. Hindi mo makokontrol kaya palagi tayong paulit-ulit na babalik sa point na walang magkakaliwanagan. Hindi naman ata lahat ng tao perfect para hindi magkamali e diba?kaya kung ganyan ka sakin mabuti pa mag cool off muna tayo ayuko na!" protesta ni Jema na grabe ang iyak sa iri at nang aalis na sana siya ay biglang tumayo naman si Deanna hinawakan ang pulsuhan nito.

"B, begging you please"wika ni deanna na niyakap ang asawa habang umiyak-iyak. "Don't let go"humahagulgol na puna pa niya.

"Bitawan mo'ko! "susubukan man na kumawala ni Jema ay ganun parin ang sitwasyon hahawakan parin siya ng asawa at yayakapin.

"Diba ayaw mona? bakit kapa sakin nagmamakaawa?"sabi ni jema na naghahabol para makawala.

"B naman e, wala akong sinabing ganun"

"Hayaan mokong umalis sige na"

"B, no! I can't anymore"

"Mag-usap nalang tayo kapag naka-settle na lahat, deans. Yung ngayon magpapalamig muna tayo dalawa at focus muna tayo sa kanya kanya nating mga goals. Alam ko busy ka sa pagka-coach mo sa Ateneo kaya sakin lang iingatan mo palagi sarili mo at yung anak natin ah, bye" bungat ni Jema na hindi na kinaya ang lahat kaya tumakbo palabas na humahagulgol ulit.

Naiwang nasasaktan si deanna, hindi nito alam ang gagawin. Natatakot siya baka mangyari naman ang nangyari noon na almost a year silang nag break up at hindi na nagkaayos. Buti nalang sila talaga at pinagtagpo uli.

Wala na siyang magawa kundi hanggang sa iyak nalang at paninisi sa sarili.