Chapter 7

" Thank you po manong" sabi ni JD sa driver nasi manong likoy 'yung personal na driver niya talaga.

"Ma'am umulan baka mabasa pa kayo" anas din ng driver na tiningnan sa rear-view-mirror ang dalaga.

Ngumiti lang siya dito upang tugon at lumusong nasa ulan kahit pakaang-kaang pa dahil sa tinatamong injury.

-

" My god buds what happened ba sayo" gulat ni dani nang mabuksan ang pinto kumatok kasi.

"Nothing" tipid ni deanna. Basang basa siya at halos niyayanig ang katawan dahil sa lamig.

"Pasok ka" kumuha naman si Dani ng twalya.

" Uy, si JD anyare sayo?"singit ni Charlie na nagpapatuyo ng buhok.

" Yung pilay mo dear okey na ba yan?"sabi ni vandel.

"Seryuso? pumunta ka ng mag-isa dito?na walang crutches?" nagtataka na tanong ni Demy.

"Tayka jeed, ba't wala kang crutches pala?"kaswal ni Charlie.

" Ito namang batang 'to napakadilikado" burido ni Fewa.

" Bakit ba kasi pumunta kapa dito kahit malakas pa ang ulan" sermon ni Demy.

" Kanina walang presence 'yang si JD kanina sa game kaya pagbigyan niyo na girls, na miss lang tayo niyan" sabat rin ni Sesel ang veteran na graduating narin huling season na niya ito sa Ateneo.

"Sagutin mo nga kami JD?. Kong napano ka sa daan sagutin ng mga kasamahan mo ang repotasyon mo, kaya sana inisip mo muna ang kapakanan mo bago ang sarili" panenermon ni Charlie.

" Tama na yan cap dpat mag-celebrate nga tayo e" awat ni vandel.

"You want punishment?" d naman nakinig itong si Charlie nasa baling ang tingin nang linapitan itong si JD na habang nakayuko lamang.

Nagtinginan naman ang mga kaibigan nasa paligid. Nabulong-bulongan at kansawan. Nauwi sa tawanan.

" Girls stop!" sigaw ni Charlie at sinamaan ng tingin ang nagsimula walang iba kundi si demy.

" Haba ng hair mo beh " sabi ni Fewa habang namamake-up sa sarili.

Hindi naman umimik si JD tiningnan lang niya ito isa-isa.

" O, ayan magbihis kana dun" wika ni Dani na inabot sa kanya ang damit at mga gamit pangligo.

" T-thanks" pumasok naman siya sa banyo.

-

" Ano?" Gulat ni Jema na nang marinig ang sinabi ng driver.

"Pasensya na po ma'am nagpupumilit po siyang pumunta dun e, d ko nalang napigilan" yumuko nalang si likoy.

"Anong oras na?" supladang tanong na nakahawak sa baywang.

Tumingin naman ang lalaki sa relo bago binalikan ng tingin ang amo. "Ma'am 7am na po."

"Nakakabweset!. Wag kang uuwi dito na hindi mo siya kasama naintindihan mo?"Panunuro pa ni Jema.

"O-opo ma'am."Nang makaalis na ito ay napabuntong hininga naman si Jema habang nag-iisip. Sobrang nairita lang siya sa anak at hindi lang yun pati pa sa asawa.

" Ang tanga mo jema. Ang tanga-tanga mo" sabi sa sarili nito.

"Matawagan ka nga 'tong si Deanna" dagdag pa na nagdayal sa numero.

" The number you're dial is cannot be reached!"

"Tsk!!"

" Bweset! bweset!bweset! " napasigaw naman at nagpasyang sumugod sa lugar ng asawa para tanungin tungkol sa anak.

-

" Hoy! nakng! anong ginagawa mo?" laking gulat ng madatnan ni Dani na nagpupush-up si JD sa gilid ng court.

"Let me do this" naisagot lang ni JD na hinihingal na pawis na pawis.

"Tumayo ka diyan" akma pa sanang itayo ang kaibigan nang biglang narinig nalang na namimilipit na ito sa sakit na hinahawakan ang kaliwang paa.

"O-okey ka lang?. Hmmm. Kailangan mo ng doctor?" panic ni dani napahawak nalang sa ulo dahil sa sobrang pag-aalala.

"Kaya ko naman e. Medyo kumirot lang ng kunti"himas pa ni JD sa bandang na-injure.

"Sino ba kasing dilobyo ang nag-utos sayo?" nainis na sabi ni Dani.

Umiling-iling lang si JD at bumuntong hininga. "N-no. It's fine kaya ko naman e"tugon niya at nagpupumilit pa na tumayo kahit nahihirapan.

"Tulungan na kita" tinanggap naman ang lahad ng kaibigan at hinayaang alalayan ito patungo sa bench.

Umupo ng maayos. "Thanks dani I just ac---"hindi nakapagtapos sa pagsasalin itong si JD nang umagaw sa kanyang paningin ang ina. Napahilamos nalang ng matingnan na papalapit ito kasama ang iba pang teammates.

"Paktay na!"  wika sa isipan ni JD na mabilis nag-iwas ng tingin bago huminga ng malalim.

"Aster mo" banggit ni Dani na pati din siya napadistansiya ng kunti.

"Mag-usap tayo" namamangil na to pretend lang si Jema na nag-adjust dito sa anak nakuha pang-ngumiti. Dahan-dahan namang nilakad ang paa ni JD kahit sobrang sakit na. Hindi naman pinapakita na iniinda niya ito talaga. Nagpanggap nalang na okey na ang pakiramdam o ang sitwasyong kinaharap niya ngayon. Hindi niya kailangang maraming mag-aalala gusto niya lang ilihim ang lahat.

Paglabas sa malapit sa locker room ay dito na pinalabas ang tunay na nararamdaman ni Jema. Hindi niya sinasadyang mahila ang anak dahilang natapilok ang banda ng napilay. Napabagsak sa palapag si JD na hindi na nagkukunwari sa kanyang naramdam. Ultimo paghinga ay kinakailangan pa niyang isabay sa hangin.

"Naku! pasensya na nak! sorry hindi ko sinasadya" nasa gilid naman si Jema nakatunganga lang siya dito at nenerbiyos na nabalisa.

Hindi naman 'yun pinansin ni JD. Naubos ang atensyon niya sa kanyang paa. Binaklas ang sapatos sa kaliwang banda. Sinarili na ang paghilot dito.

Magsasalita pa sana si Jema nang dumating bigla si Deanna kong saan pati ito ay kinakabahang nilapitan agad ang anak."JD are you okay? 'san masakit?" tanong niya na kong saan-saan pinipisil ang parte ng paa ng bata.

"It really hurts me" wala sa sariling sagot ni JD na halos mangiyak-ngiyak sa sakit.

" Kaya mo pa bang tumayo? " tanong ulit ni deanna. Tumango lang ang anak at nagpasyang alalayan ito sa paglalakad. Pero bago 'yun hindi muna maiwasang tumitig sa kanyang asawa. Gusto sanang makausap ito pero naunahan lang ng kaba lalo na nahati ang importansya sa kanya.