Chapter 5: 3/3:-ក្មេងបម្រើក្នុងផ្ទះ-

TAEKOOK/JIKOOK

Note :18+/TOP TAE/TOP JIMIN/ BTT KOOK

(សូមអធ្យាស្រ័យរាល់កំហុសខុសឆ្គងដែលកើតមានឡើង )

_________

ថ្ងៃត្រង់ក្រោយបាយរួចកន្លះម៉ោងថេហ្យុងនិងជីមីនក៏ឡើងទៅលើបន្ទប់ពួកគេរៀងៗខ្លួន  ជុងហ្គុកក៏ចាប់ផ្ដើមជូតសម្អាតផ្ទះព្រោះថ្ងៃនេះគេត្រូវសកលវិទ្យាល័យដើម្បីយកលំហាត់មករៀនធ្វើព្រោះគេក៏មានការប្រឡងមិនប៉ុន្មានអាទិត្យទៀតទេ

~~~

ជុងហ្គុកគេស្ទើរតែដើរផុតមាត់ទ្វារទៅហើយស្រាប់តែជីមីនដើរចុះមក

ជីមីន«មកច្របាច់ស្មាឲ្យយើងឲ្យបន្តិច!»ជីមីនហៅជុងហ្គុកដែលបម្រុងនឹងចេញទៅក្រៅ

ជុងហ្គុក«ថ្ងៃនេះខ្ញុំត្រូវទៅសាលា ចាំមកវិញបានទេ?»រាងតូចបដិសេធ ក៏ប៉ុន្តែក៏មានមនុស្សម្នាក់មកបន្ទរ

ថេហ្យុង«អត់មួយថ្ងៃទៅ មកសម្រួលសរសៃឲ្យយើងសិនមក»

ក្អឹក!ក្អឹក!

ជុងហ្គុកលេបទឹកមាត់ក្អឹកៗក្រោយឃើញថេហ្យុងបង្ហាញល្វែងលើចេញសាច់ កាន់តែធ្វើឲ្យរាងតូចព្រឺឆ្អឹងខ្នង។

ជីមីន«មកនេះមក ច្របាច់ស្មាបន្តិច»ជីមីនដើរតម្រង់ទៅកាន់សាឡុង ហើយយកដៃគេវាយស្មាដើម្បីឲ្យជុងហ្គុកប្រញាប់មកច្របាច់ឲ្យខ្លួន

ជុងហ្គុក«ក៏បានដែរ!»ជុងហ្គុកក៏យកកាបូបស្ពាយទៅទុកនៅជ្រុងម្ខាងហើយចូលទៅច្របាច់ស្មាតាមការបញ្ជា

ជីមីនបិទភ្នែកក្រោយដៃទន់ៗច្របាច់លើស្មាគេធ្វើឲ្យគេស្រួលខ្លួនជាខ្លាំង។

ជុងហ្គុក«យ៉ាងម៉េចដែរ?ខ្ញុំមិនធ្លាប់ធ្វើទេ ដូច្នេះលោកប្រហែលជាមិនពេញចិត្តទេ»

ជីមីន«នរណាថា?យើងពេញចិត្តគ្រប់យ៉ាងឲ្យតែជាឯង ដៃរបស់ឯង~~~»ជីមីនក៏ចាប់ដៃគេមកក្ដោបហើយក៏លោទៅថើប តែជុងហ្គុកកញ្ឆក់ដៃចេញទាន់

ជុងហ្គុក«លោកធ្វើស្អីហ្នឹង?»

ជីមីនសើចតិចហើយក៏ក្រោកឈរឡើង នាយសម្លឹងមើលមុខជុងហ្គុកដែលទំនងជាកំពុងខ្លាចអ្វីម្យ៉ាង។

ជីមីន«ទៅខាងលើទៅ ថេហ្យុងចាំឯងសម្រួលសរសៃរឲ្យ »គេចង្អុរទៅខាងលើបន្ទប់ថេ តែជុងហ្គុកគ្រវីក្បាល

ជីមីន«បើមិនទៅទេ យើងរំលោភឯងឥឡូវនេះមិនខាន»គ្រាន់តែឮបែបនេះជុងហ្គុកក៏បោះជំហ៊ានទៅខាងលើសំដៅទៅបន្ទប់ថេហ្យុងដែលចំហរចោលរង់ចាំខ្លួនជាស្រេច

ថេហ្យុង«មកហើយ?ឆាប់ធ្វើអោយលឿនទៅ »ថេហ្យុងនិយាយទាំងខ្លួនគេដេកផ្កាប់មុខរួចទៅហើយ ជុងហ្គុកមិនដឹងថាថេហ្យុងចង់ឲ្យខ្លួនធ្វើអ្វីទេ សម្រួលសរសៃយ៉ាងម៉េចបើគេមិនដឹងអីសោះ ។

ដោយមិនដឹងថាគួរធ្វើបែបណា ជុងហ្គុកក៏ឡើងទៅអង្គុយក្បែរខ្លួនថេហ្យុងហើយយកដៃទៅច្របាច់ពាសពេញខ្នងរបស់ថេហ្យុង ។

ថេហ្យុង«ឲ្យខ្លាំងជាងនេះតើបានទេ?មិនដឹងឈឺត្រង់ណាសោះនៀក៎!!!»

ជុងហ្គុក«ខ្ញុំមិនចេះទេ តើចង់ឲ្យខ្ញុំធ្វើយ៉ាងម៉េច?»

រាងតូចចាប់ផ្ដើមខឹង ឲ្យគេធ្វើការដែលគេមិនចេះបែបនេះបានយ៉ាងម៉េច?

ថេហ្យុងមិនមាត់ក៏ងើបឡើងហើយក៏រុញផ្ដួលជុងហ្គុកឲ្យនៅពីក្រោមគេ

ថេហ្យុង«ម៉េចមិននិយាយពីដំបូងឯងធ្វើឲ្យយើងខាតពេលអស់ហើយ~~~»បញ្ចប់សម្ដីភ្លាមថេក៏ឆ្មក់ថើបជុងហ្គុកទាំងកម្រោល ដៃគេម្ខាងគ្រប់គ្រងដៃទាំង២របស់ជុងហ្គុកជាប់ ឯដៃម្ខាងទៀតក៏ទៅចាប់ទាញខោអាវដែលទើសទាល់ចោលអស់គ្មានសល់

ជុងហ្គុក«លោក???»ក្រោយថេដោះលែងមាត់គេឲ្យមានសេរីភាពហើយ ជុងហ្គុកក៏ហៅគេដោយអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើល

ថេហ្យុង«យ៉ាងម៉េច?»រាងក្រាស់ឱនសួរគេ តែតាមការពិតទៅជុងហ្គុកភ្ញាក់ផ្អើលដោយសារតែវត្តមានរបស់ជីមីនបានដើរចូលមក

ជីមីន«ឯងមិនរួចខ្លួនទេ~~~»ជីមីនតបទៅជុងហ្គុកក្នុងន័យឌឺដង ឯជុងហ្គុកវិញឡឹងឡង់បុកពោះភឺតៗ

ថេហ្យុងបង្អាក់សកម្មភាពរបស់ខ្លួនហើយក៏ផ្ទេរឱកាសនេះឲ្យជីមីនមុន ថេក៏ដើរទៅក្រោមរកស្រាផឹកបណ្ដើរៗសិនសឹមគេកើនចំណង់ខ្លាំងចាំទៅរកនាយល្អិតនោះវិញ

ជីមីនក៏ចាប់ដោះសម្លៀកបំពាក់ខ្លួនចេញអស់ហើយក៏ឈ្មុលចូលរកជុងហ្គុកដែលមានរាងកាយននលគោកដូចគ្នា~~

ជុងហ្គុក«អាយ~តិចៗបានហើយខ្ញុំ~~ឈឺណាស់»រាងតូចស្រែកចាចពេញជីមីនស្រាប់តែស៊កនាគរាជគេចូលមួយទំហឹងដោយមិនឲ្យសញ្ញាមុន

ជីមីន«តែតិចទៀតលែងឈឺហើយ~» ជីមីនចាប់ចង្កេះជុងហ្គុកជាប់និងសាប់កាន់តែលឿនដោយមិនបានខ្វល់ពីអ្នកខាងក្រោមសូម្បីតែបន្តិច

ជុងហ្គុក«អ្ហឺស~~អ្ហាស៎~~ឈឺ~~ខ្ញុំឈឺលោក~»

បើទោះជាគេប្រឹងនិយាយបែបនេះដដែរៗក៏ដោយ ជីមីនមិនបានស្ដាប់ឬអាណិតគេនោះទេ ដោយគេគិតពីតែសម្រុកវាយលុកខ្លាំងលើសដើម។

៊ក្រោយបញ្ចប់ទឹកទីមួយ១រួចរាល់ ជីមីនក៏ផ្ដើមទឹកទី២បន្ត~~ដៃទាំងពីររបស់ជុងហ្គុកត្រូវបានច្រត់លើពូកទន់ៗ តំណក់ញើសហូរធ្លាក់លើពូកឥតដាច់ សម្លេងថ្ងូរកាន់តែឮរហូតដល់ត្រចៀកថេហ្យុងដែលកំពុងសោយសុខជាមួយសុរាយ៉ាងជាប់ចិត្ត។

ជុងហ្គុក«លឿនតិចអ្ហាស៎~អ្ហាស៎~ស្រួលណាស់»

ជីមីន«អ្ហឺស~~អ្ហាស៎~~»

សម្លេងឮល្ហៀងៗហើយក៏កាន់តែឮច្បាស់ទៅៗពីបន្ទប់ខាងលើ តែយ៉ាងណារង់ចាំជីមីនឲ្យហើយសិនព្រោះគេមិនចង់ទៅកាត់សង្វាក់គេទេ។

«អ្ហឺស~~អ្ហាស៎~~~អ្ហឺស~~អ្ហាស៎~~»

ឯជីមីននិងជុងហ្គុកវិញក៏បានដល់គោលដៅរៀងខ្លួន ជីមីនឈោងយកកន្សែងយកបិតបាំងផ្នែកខាងក្រោមហើយក៏ដើរចុះទៅក្រោមប្ដូរវេណឲ្យថេហ្យុងវិញម្ដង។

______

ជុងហ្គុកបម្រុងក្រោកចេញទៅដែរ គិតថាគ្រប់យ៉ាងត្រូវបានចប់ហើយតែក៏ស្រាប់តែលេចចេញរូបរាងថេហ្យុងនៅចំពោះមុខជាមួយទឹកមុខស្រេកឃ្លានរបស់គេ

ថេហ្យុងហក់សង្គ្រប់រាងតូចទាំងដែលគេក្រោកអង្គុយមិនទាន់បានស្រួលបួលផងបែរជាដួលផ្ដេកទៅលើពូកម្ដងទៀតបាត់~ ដៃថេហ្យុងរវើរវាមពេញរាងកាយគេថែមទាំងលុកលុយតំបន់ស្រៀវស្រើបឥតជិនណាយ។

ជុងហ្គុក«លោកហ្ហា~~តិចៗបានទេ?ខ្ញុំ~~ខ្ញុំត្រូវការលោក~»ថេហ្យុងញញឹមចេញមកក្រោយជុងហ្គុកហាក់កំពុងឈ្លក់វង្វេង ដោយមិនចាំយូរនាយក៏បញ្ជូននាគរាជខ្លួនចូលក្នុងខ្លួនរាងតូចតាមសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់គេ

ថេហ្យុង«យើងចូលចិត្តឯងណាស់ ថ្ងូរឲ្យខ្លាំងៗមក~អ្ហាស៎~~»

ជុងហ្គុក«អ្ហាស៎~~លោក~~អ្ហា~~អស្ចារ្យណាស់~~»

ជុងហ្គុកឡើងអង្គុយលើថេហ្យុងនិងអុកចង្កេះខ្លួនទៅមកៗយ៉ាងញាប់ស្អេកជាមួយសម្លេងថ្ងូរក្រលួចឥតខានមួយវិនាទីណាឡើយ ថេហ្យុងក្រសោបចង្កេះនិងទទួលយកភាពសុខស្រួលពីអ្នកខាងលើយ៉ាងពេញចិត្ត។

ថេហ្យុង«បៀមវាទៅ~»ជុងហ្គុកមិនចង់ទេ ក៏ប៉ុន្តែការបង្ខំបានធ្វើឲ្យគេធ្វើតាមអ្វីដែលរាងក្រាស់ប្រាប់

ថេហ្យុង«បែបហ្នឹងហើយ~អ្ហឺស~~ល្អណាស់~~»

_______

ពួកគេផ្លាស់ប្ដូរគ្នាវេណគ្នារហូតទាល់តែបាក់កម្លាំងរៀងៗខ្លួន មានតែជុងហ្គុកទេដែលហត់នឿយជាងគេជាងឯង ។

ចប់-

សុំទោសម្ដងទៀតសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ពាក្យសម្ដីមិនសមរម្យ ឬមានចន្លោះខ្វះខាតត្រង់ណាមួយ នាងខ្ញុំតាក់តែងឡើងដើម្បីreader ហើយនឹងព្យាយាមបង្កើតរឿងដែលប្លែកនិងថ្មីជាបន្តបន្ទាប់។

អរគុណពីTK