Chapter 1: លោកគ្រូជីវវិទ្យា

Note 18+

TAEKOOK-ប្រលោមលោកខ្នាតខ្លី

ម៉ោងចេញទៅផ្ទះសិស្សខ្លះក៏បានត្រឡប់ទៅផ្ទះ ឯសិស្សខ្លះក៏ទៅអគារស្នាក់នៅរៀងៗខ្លួន ដោយឡែកអគារសិក្សាA (ដែលជាអគារសម្រាប់និស្សិតឆ្នាំទីមួយ ) ថ្នាក់រៀនជីវវិទ្យាដែលមានលោកគ្រូសង្ហារគីមថេហ្យុងបង្រៀន គឺនៅមិនទាន់បិទទ្វារភ្លើងនៅឡើយទេ ព្រោះថាលោកគ្រូនិងសិស្សប្រុសម្នាក់កំពុងតែមានអីៗជាមួយគ្នា......

________________

«លោកគ្រូសង្ហារ ដល់ម៉ោងជីវៈម្ដងៗខ្ញុំខ្លាចតែអត់បានជួបលោកគ្រូទេ»សិស្ាប្រុសម្នាក់ដើរបណ្ដើរលេបខាយគ្រូបណ្ដើរ

គីមថេយ៉ុង ដែលគេតែងតែហៅថាលោកគ្រូគីមឬលោកគ្រូសង្ហារដោយសារតែភាពស្រស់សង្ហាររបស់លោកគ្រូកម្លោះម្នាក់នេះឆក់យកបេះដូងសិស្សស្ទើរតែគ្រប់គ្នាទៅហើយ

ថេយ៉ុង«ថ្ងៃស្អែកយើងប្រឡង ថ្ងៃនេះប្រឡង មានរៀនខ្លះទេ?លំហាត់ដែលគ្រូឲ្យធ្វើសង្ស័យតែយកទៅទុកឲ្យជំនាងផ្ទះធ្វើឲ្យទេដឹង?»លោកគ្រូនោះក៏ងាកមកដុតកូនសិស្សវិញ និយាយទៅកូនសិស្សប្រុសម្នាក់នេះរៀនមិនសូវពូកែទេតែបើរឿងសួរវិញគឺមិនខ្វះមិនថាសំណួរនោះចាកប្រធានឬក៏អត់នោះទេឲ្យតែមានឱកាសគឺសួរទាំងអស់

ចន ជុងហ្គុក សិស្សដែលមានរូបរាងដូចស្រី មុខមាត់និងរូបរាងស្រីស្អាតក្នុងសាលាសុំខ្មាស់សូម្បីតែប្រុសៗដូចគ្នាក៏ស្ទើរតែលង់នឹងគេទៅហើយ~តែក្នុងកែវភ្នែកសិស្សម្នក់នេះមើលនរណាមិនចូលដូចលោកគ្រូជីវវិទ្យារបស់គេឡើយ

ជុងហ្គុក«លោកគ្រូបើខ្ញុំប្រឡងជាប់តើលោកគ្រូនិងមានអីឲ្យខ្ញុំជាកាដូដែលខ្ញុំប្រឹងរៀនទេ?»

ថេយ៉ុង«តើគ្រាន់តែរៀនចំបាច់កាដូដែរឬ?ជំនាន់គ្រូរៀនវិញណា ឲ្យតែបានរៀនគឺជាកាដូល្អណាស់ទៅហើយ»

ជុងហ្គុកបូញមាត់ពេលគ្រូរបស់គេនិយាយតែកាលជំនាន់គាត់រៀនឡើងមកប្រៀបធៀបជាមួយសម័យឥឡូវ

ជុងហ្គុក«ពីមុនផ្សេងឥឡូវផ្សឹង សម័យនេះបើមានការលើកទឹកចិត្តពីនរណាម្នាក់គឺច្បាស់ជាខំប្រឹងរៀនមិនខាន»ជុងហ្គុកលើកគំនិតខ្លួនមកនិយាយឡើងតែលោកគ្រូគេក៏តប

ថេយ៉ុង«ចុះគ្រូបង្រៀនដែលខំលើកទឹកចិត្ត ខំបង្រៀនរាល់ថ្ងៃវិញនោះ?បានហើយទៅរៀបចំប៊ិចក្រដាសទៅ ការប្រឡងនឹងចាប់ផ្ដើម១៥នាទីទៀតនេះ»លោកគ្រូក៏ដេញឲ្យគេប្រញាប់ទៅរៀបចំប្រដាប់ប្រដារ ព្រោះបើមិនប្រាប់ច្បាស់ជាគេខ្ចីមិត្តភក្ដិក្នុងម៉ោងប្រឡងជាមិនខាន។

បន្ទាប់ពីប្រឡងចប់ មហាសិស្សម្នាក់នេះធ្វើមុខស្អុយប៉ែ ព្រោះថាការប្រឡងមុននេះគេសឹងតែធ្វើមិនចេញទាំងអស់។

ជុងហ្គុក«ហេតុអីក៏ពិបាកអីពិបាកយ៉ាងនេះ?»កំពុងរអ៊ូសុខៗមិត្តភក្ដិគេក៏បបួលគេទៅមើលសិស្សច្បងលេងបាល់ទៅខាងក្រោម

ជុងហ្គុកក៏ចុះទៅតាមព្រោះគេនាំគ្នាទៅអស់ហើយនៅម្នាក់ឯងខ្លាច ។ លោកគ្រូគីមយកកិច្ចការទៅពិនិត្យពេលកែដល់ក្រដាសជុងហ្គុកក៏ឃើញថាគេធ្វើខុសស្ទើរទាំងអស់ កន្លែងអត់ចេះគេសរសេរថាស្រឡាញ់លោកគ្រូគីមខ្លាំងណាស់ ដែលធ្វើឲ្យគាត់ហួសចិត្តបំផុត។

ម៉ោងប្រឡងបានបញ្ចប់ តែជុងហ្គុកត្រូវសរសេរកំណែឡើងវិញជាការពិន័យដែលធ្វើកិច្ចការមិនត្រឹមត្រូវ សិស្សផ្សេងៗដែលធ្វើខុសបន្តិចបន្តួចមិនបានដាក់ពិន័យឡើយ ដោយឡែកមានតែជុងហ្គុកម្នាក់ប៉ុណ្ណោះខុសច្រើនជាងគេថែមទាំងបានពិន្ទុតិចជាងគេទៀតផង។

ថេយ៉ុង«គ្មានបញ្ហាទេ ឯងត្រូវបញ្ចប់កិច្ចការនេះទើបអាចត្រឡប់ទៅបាន »

ជុងហ្គុក«តែលោកគ្រូច្រើនណាស់ខ្ញុំច្បាស់ជាធ្វើមិនទាន់ទេ នេះម៉ោង៥កន្លះហើយ ទម្រាំហ់យយ៉ាងហោចណាស់ម៉ោង៨ជាងទើបចប់ មិត្តរួមបន្ទប់ច្បាស់ជាបិទទ្វារចោលខ្ញុំមិនខាន»ជុងហ្គុកធ្វើមុខជូរគេមិនហ៊ានដើរទៅបន្ទប់ស្នាក់នៅគេផងក៏មិនដឹង

ថេយ៉ុង«បើយឺតចាំគ្រូជូនទៅ បើខ្លាចយឺតហេតុអីមិនខំធ្វើនឹងអាលហើយ~»

ថេយ៉ុងក៏អង្គុយក្បែរនិងព្យាយាមពន្យល់គេពីធីដោះស្រាយលំហាត់

ជុងហ្គុកមានអារម្មណ៍ចម្លែកព្រោះថាលោកគ្រូគីមនិងគេនៅកៀកគ្នាខ្លាំងណាស់ គេព្យាយាមមិនគិតអំពីវាតែគេមិនអាចនោះទេគេព្យាយាមលបមើលមុខលោកគ្រូគីមរហូតដល់មុខពួកគេទាំងពីរប៉ះគ្នា!

ច្រមុះទល់នឹងច្រមុះ ខ្យល់ដង្ហើមក្ដៅៗភាយទៅគ្នាទៅវិញទៅមក ជុងហ្គ្កុកមានចិត្តលើគ្រូរបស់គេយូរមកហើយ ឯជុងហ្គុកគឺជាសិស្សដែលលោកគ្រូគីម យកចិត្តទុកដាក់និងស្និត្ធស្នាលជាងសិស្សដទៃ ដោយភ្លេចខ្លួនជុងហ្គុកក៏រំកិលបបូរមាត់ទៅរកលោកគ្រូគីមបន្តិចម្ដងៗ ។

ស្នាមថើបដំបូងក៏បានប្រគល់ទៅឲ្យលោកគ្រូដែលខ្លួនលួចស្រឡាញ់ ចំណែកឯលោកគ្រូគីមឃើញសិស្សខ្លួនបែបនេះក៏ប្រញាប់រុញគេចេញ។

ថេយ៉ុង«មិនល្អទេ~នេះជាថ្នាក់រៀន»ទោះជាយ៉ាងណាជុងហ្គុកគឺបានលង់និងរឿងនេះទៅហើយ ឯលោកគ្រូគីមក៏បណ្ដោយតាមហ្នឹងទៅ

ជុងហ្គុកយកដៃប្រឡេះឡេវអាវលោកគ្រូខ្លួនចេញម្ដងមួយៗហើយលូកដៃរាវពេញល្វែងលើ ឯថេយ៉ុងក៏ចាប់ផ្ដើមចូលអារម្មណ៍តាមសិស្សរបស់ខ្លួនដូចគ្នា។

មិនប៉ុន្មានសម្លៀកបំពាក់សិស្សរបស់ជុងហ្គុកត្រូវបានរបូតចេញពីរាងកាយគេអស់ ថេយ៉ុងប្រើដៃសាប់ប្រដាប់ជុងហ្គុកយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ឯជុងហ្គុកងើយកឡើងលើថ្ងួចថ្ងូរនឹងភាពស្រៀបស្រើបជាលើកដំបូង

ជុងហ្គុក«លោកគ្រូ-ខ្ញុំពិបាកទ្រាំណាស់»

លោកគ្រូគីមដឹងពីតួនាទីរបស់ខ្លួនថាគួរធ្វើបែបណា លោកក៏ចាប់បីជុងហ្គុកដាក់ហើយក៏រុញភាពរឹងមាំខ្លួនបញ្ជូនទៅកាន់ក្នុងខ្លួនជុងហ្គុក ចង្កេះចាប់ផ្ដើមកម្រៀកម្ដងបន្តិចៗ ដៃទាំងពីចាប់ក្រសោបចង្កេះមួយក្ដាប់និងបន្ថែមល្បឿនត្រកៀកឲ្យកាន់តែលឿនជាងមុនមួយកម្រិត។

«អ្ហឺសអ្ហាស៎~~»

«អ្ហា៎អ្ហាស៎~អ្ហឺស~~អ្ហា៎~»

សម្លេងថ្ងូររវាងគ្រូនិងសិស្សមានលាន់ឮពេញបន្ទប់ លោកគ្រូគីមកាន់តែញាប់ ជុងហ្គុកកាន់តែថ្ងូរឮទៅៗ

បន្ទាប់ពីរួចមួយដំណាក់កាលហើយអ្នកទាំងពីរក៏បន្តនៅលើឥដ្ឋម្ដង~~

ថេយ៉ុងដាក់ជុងហ្គុកដេកនៅលើឥដ្ឋហើយចាប់ជើងគេទាំងពីរឡើងមកនិងចាប់បញ្ជូលនាគរាជសារជាថ្មី ។ ជុងហ្គុកស្រែកថ្ងូរដោយសារតែថេយ៉ុងសាប់ញាប់ទៅៗធ្វើឲ្យគេដកដង្ហើមសឹងតែមិនដល់គ្នា~~

ជុងហ្គុក«ល-លោកគ្រូ~~អ្ហា~អ្ហឺស~»

កន្លង១ម៉ោងផុតទៅពួកគេមិនទាន់បញ្ចប់សង្គ្រាមរោលរាលនេះនោះឡើយ។ ថេយ៉ុងទាញជុងហ្គុកឡើងផ្កាប់មុខនឹងតុហើយក៏សម្រុកពីក្រោយវិញ

គ្រាន់តែថេយ៉ុងប្រជ្រៀតចូលបានបន្តិចជុងហ្គុកក៏ស្រែកចាចសារជាថ្មី តែថេយ៉ុងមិនបានចាប់ភ្លឹកឡើយព្រោះពេលនេះខ្លួនកំពុងតែសម្រុកទៅគោលដៅ ។ជុងហ្គុកព្យាយាមទប់លំនឹងដៃទាំងពីរចាប់តុយ៉ាងណែនសឹងតែទ្រាំទ្រកម្លាំងមហិមារបស់ថេយ៉ុងស្ទើរតែមិនបាន។

ជុងហ្គុក«តិចៗលោកគ្រូ~តិច~តិចៗ អ្ហាហ៎~~សឺត~»

ថេយ៉ុង«ល្អណាស់~~អា៎~~អស្ចារ្យ~អ្ហឺស៎»

ញើសហូរចុះមកជារឿយៗខ្លួនពួកគេទាំងពីរគ្របទៅដោយញើស ។ ថេយ៉ុងដកនាគរាជចេញមកហើយប្រគល់ឲ្យជុងហ្គុកក្រេបទទួលយកតាមចិត្ត មុននឹងបន្តទៅទឹកថ្មីទៀត~~

ជុងហ្គុក«នេះលោកគ្រូខ្លាំងពិតមែន ខ្ញុំពិតជាហត់ខ្លាំងណាស់ចាំថ្ងៃក្រោយទៅ~»អស់កម្លាំងពេកទៅមុខក៏ទៅលែងរួចហើយ កិច្ចការក៏មិនទាន់ចប់ដូច្នេះថេយ៉ុងក៏សម្រេចចិត្តថានឹងឲ្យគេទៅសម្រាក។

ថេយ៉ុង«សន្យាហើយណាថាថ្ងៃក្រោយ»ថេយ៉ុងឆ្លៀតឱនខ្សឹបក្បែរត្រចៀកជុងហ្គុកបញ្ចាក់ថាថ្ងៃក្រោយពួកគេនឹងធ្វើវាជាមួយគ្នាម្ដងទៀត ឯជុងហ្គុកមុខឡើងក្រហមនឹងដល់រឿងដែលដែលទើបបញ្ចប់មុនៗនេះ។

ចប់!

សរសេរដោយTK

សុំទោសរាល់ពាក្យសម្ដីមិនសមរម្យ!