Chapter 30: EWTUG 27

CHAPTER 27

☞︎︎︎ꕥ☜︎︎︎

NAGISING ako mula sa mahimbing kung pagtulog. Na patingin ako sa katabi kung nakasiksik nasa leeg ko. Hindi ko alam kung bakit ang hilig nitong sumiksik sa leeg ko, minsan tuloy na nahihiya na ako sa pinang gagawa nya dahil baka ang baho ko pala. Kahit wala pa kasi akong ligo, e. Nagsusumiksik padin sya sa aking leeg.

Minsan nya ng sinabi na gusto nya daw amuyin ang natural kong bango. Di ko tuloy maiiwasang tanungin ang sarili ko kung mabango ba talaga ako kaya nya gustong singhutin natural kung bango?

Nakaramdam ako ng uhaw kaya dahan dahan akong bumangon Mula sa aking pagkakahiga. Na patingin pa ako sa orasan na nasa gilid ko lang. Alas tres y medya pa lang pala.

Dahan dahan kung I aalis ang pagkakayakap ni Zayn mula sa akin. Ngunit mas lalo lang iyong humuhigpit. Napapanguso na tuloy ako dito. Nauuhaw na ako, ramdam ko ang pagkatuyo ng lalanunan ko sa uhaw.

Ayaw ko naman itong gisingin dahil gabi pa at alam kung pagod ito. Nagising kasi ako ng mga twelve tapos namataan ko syang may tinatapos na trabaho sa kanyang computer. Madami rin syang papel na kailangang permahan. Kaya hindi ko alam kung anong oras na sya umalis sa kanyang coffee table upang matulog.

Dahan dahan kong binuhay muki ang kanyang kamay na nakaakap sa akin this time ay naalis ko na ito. Medyo nahirapan at natagalan pa akong alis in ang ulo nito mula sa aking leeg. Buti nalang at hindi sya nagising. Mukhang pagod na pagod ito.

Kawawa naman ang baby damulag ko. Natawa nalang ako sa dahil sa sinabi ko.

Nang makaalis ako ay narinig ko pa ang bahagyang pag ungol nito.

Napangiti nalang ako habang tinitingnan ito. Nang maramdaman ko ulit ang aking pagkauhaw ay agad na akong bumaba sa kitchen.

Dim lang ang ilaw sa kusina kaya hindi masyadong masakit sa mata at the same time ay nakikita ko pa din ang aking dinadaanan.

Tulog ang lahat ng kasambahay. Pero alam kung may mga bodyguard sa labas na gising parin hanggang ngayon.

Nagsalin kaagad ako ng tubig sa baso ng makuha ko ang pitchel sa ref.

Nakatatlong basong tubig ako dahil sa subrang pagkauhaw. Mukhang hindi lang ako ang uhaw na uhaw pati ata yung baby ko sa tyan ay uhaw na uhaw din.

Ilalagay ko sana ang baso sa lababo ng maramdaman ko ang Matigas na brasobg pumulupot sa aking bewang. Marahang hinihimas himas pa nito ang aking tyan na nagpakikiti sa akin.

Nilagay ko muna ang baso ko sa counter saka ito hinarap.

Ngumuso ako dito. “Bakit bumangon ka pa?”

Namumungay ang matang tiningnan ako nito. Bahagyang pa nitong inayos ang iilang buhok na tumatakip sa aking mukha.

“Why didn't you wake me up?” His bedroom voice said. “Nagaalala ako baka na pano ka na ng hindi kita nakita sa tabi ko... Sorry.”

Kumunot ang aking noo dahil sa huling sinabi nito. Yan na naman po tayo sa sorry nya. Hindi nya naman kasalanan na Nauuhaw kami ni baby.

“Alam kung inaantok ka pa kaya di na kita ginising. Saka okay naman ako, ah. Wag ka ngang mag over react dyan. Kala mo naman mawawala ako.” I poutly said.

“Ayukong mawala ka sa paningin ko at baka maulit yung nangyari dati. Di ko kakayanin pag dalawa na kayo ni baby ang napahamak.” Mahabang lintana nito. Ang husky pa ng buses nito.

Ngumiti ako sa kanya at pinulupit ang aking mga kamay sa kanyang leeg.

Marahan kong sinusuklay ang may kahabaang buhok nito.

“I'm okay. Past is past at alam kung di mo naman hahayaang mangyari yun ulit, diba?” Ngumiti ito at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap nito sa akin.

Napasandal ako sa Matigas nitong dibdib habang hinahalik halika nito ang aking ulo. Napapapikit ako sa tuwing dumadampi ang malambot nitong labi sa aking noo.

“I love you.”

“hmm...”

I want to say how much I love him too. Hindi ko rin alam sa sarili ko na ganun ko na lang kadaling kalimutan ang lahat ng nangyari sa amin.

Na ganun ko nalang sya kadaling patawarin. Na kahit hindi nya man sabihin ang lahat ng nangyari nung araw na yun ay alam ko na hindi nya yun kayang gawin sa akin na para bang kilala ko na sya ng matagal.

Bigla kong naalala ang nangyari kagabi. Nung may tumawag sa kanya. Kinalibitan pa ako sa pamamaraan ng pananalita nito. Parang hindi ito si Zayn na napaka lambing at caring sa akin. Ang boses nito ay malalalim at parang may pagbabanta kahit na HI lang ang sabihin nito.

Talagang kikilabutan ka na kaagad.

“Pahirapan mo muna Clyde.” Maririn at tila galit na sabi nito.

“I don't fucking care even she's a girl dammit!” Malulutong ang mga mura nitong sabi sa kanilang linya.

Di ko alam kung kikilabutan ba ako o matutuwa dahil naririnig ko na naman syang nagmumura.

Ipinaglandas nito ang kamay sa may kahabaang nitong buhok na tila nag titimpi sa galit.

Who's that girl she's talking with? Agad nanikip ang aking dibdib dahil sa nagiisip ko. Kung hindi lang ito galit ay baka pag hinalaan ko na talaga syang nambababae.

“I can't go. Baka mapatay ko lang yang babae na yan. Kaya ko pansamantalang pinaubaya yan sayo dahil alam kung alam mo ang gagawin dyan.”

“Yeah, the Miller Company is slowly going down. I'll make her pay for what she did to my Moya lyubov. I want you also to burn her all resort, I want her to suffer like what she do for burning Heather in that Small hut.” May galit na sabi nito sa kausap.

Pag ako talaga kinausap ng ganyan, papatayin ko talaga ito ng tawag.

Rude na kung rude pero nakakatakot kaya sya.

Halatang walang sasantuhin ito.

Napahikab ako ng makaramdam ulit ng antok. He chuckled.

“Are tired already hmm.” Malambing na pagkakasabi nito.

Tumango lang ako biglang pag sagot.

Binuhay ako nito paharap na agad ko namang ipinulupot ang aking mga paa sa kanyang bewang. Mas lalo akong sumiksik sa dibdib nito.

Mas lalo akong inantok dahil sa napaka manly nitong amoy. Di ako magsasawang anuyin sya araw araw.

Di pa kami nakakarating sa aming kwarto ay unti unti ng bumibigat ang aking mata. Bahagya ko pang inayos ang pagkakasandal ko sa kanyang dibdib upang mas maging kumportable ako.

Hindi ko na namalayan pa ang sunod na nangyari dahil nakatulog na kaagad ako.

______________

“Zayn?” Naiiyak na ako habang hinahanap si Zayn. Pagka gising ko kasi ay wala na sya sa aking tabi.

Kinakabahan tuloy ako na baka iniwan na talaga nya ako dahil sa ugali ko.

“Zayn... Asan ka na bah?” Naiinis na ako habang hinahanap ito sa buong bahay.

“Zayn! Ano ba, magpakita ka na.” Napa sinok pa ako dahil sa kakaiyak ko.

Kinakabahan ako baka kinuha na yun ng mga multo. Ang laki pa naman ng bahay. Nung unang pag apak ko palang dito sa bahay na toh. Nararamdaman ko talagang may multong nakatira dito kasi sa Condo ko nga sya tumira.

Kaya siguro dun sya pansamantalang nanirahan sa akin ay dahil takot din sya dito.

Kaya ngayon na lang sya bumalik dito dahil may kasama na sya. Huhuhu! Naiiyak na talaga ako.

Bat ba kasi ang laki ng bahay na ito. Nakakapagod pa namang mag lakad. Nangangalay na din ang aking paa kakalakad.

Mas lalo pa akong naiyak ng makitang walang kasambahan o kahit bodyguard man lang na nagkalat sa buong bahay.

Huhuhu! Sinasabi ko na ngaba iniwan nila ako dito dahil takot din sila sa multo. Kaya naisip an nila akong iwan dito ay dahil gusto nila akong ialay sa multo.

Mas lalo akong naiyak. Tumutulo na din yung sipon ko pero hinayaan ko nalang. Wala na akong pake kung ano na ang itsura ko.

Napahawak ako sa aking tiyan at nagpatuloy paring umiyak.

“Iniwan na tayo ng daddy mo baby...” pa bulong na sinabi ko dito.

Nakaramdam ako ng lungkot na para bang pinapahiwatig na nalukungot din si baby.

“Ansama nila baby. Wag kang mag alala pag namatay tayo mumultuhin natin sila.” Napanguso at napayuko ako habang sinabi ito.

“Walang mamamatay sa inyo.” Pagalit na sabi nito. Agad akong napaangat ng ulo upang tingnan ang taong nagsalita.

Napaatras pa ako ng isiping baka ito na yung multo.

“Pffft! What happened to your face baby haha” Pigil na tawang wika nito.

Agad naman syang napaseryuso ng samaan ko ito ng tingin. Bakas na sa mukha nito ang pag alala ng sunod sunod ang pagpatak ng aking mga luha.

“What happened baby? Did someone hurt you? Till me who is it?” Sunod sunod na tanong nito.

Lumapit ito at pinunasan ang aking mga luha pati ang uhog sa aking ilong ay pinunasan na din nito. Gamit nito ang isang maliit na towel na laging dala dala sa tuwing pinapawisan ako sa likuran.

“Why you left me in our room.” Sisinok sinok na sabi ko rito.

Lumapit ito sa akin upang aluhin ako. Effective naman dahil gumaan ang pakiramdam ko at hindi na masyadong sinisinok.

“I just what to surprise you” Malawak ang ngiti nito ng tingnan ko sya. Surprise daw pero sinabi, e'di hindi na yun surprise... ---b*b* din toh, e.

“By leaving me?” May bahid ng Inis na pagkakasabi ko.

Umiling naman ito at ngumiti sa akin.

Ngumiti ako sa kanya pabalik. Akala ko iiwan nya na ako. Nag o-over think lang pala ako.

“Where's all the maid?” Takang sabi ko.

“May inaayos lang... ---mag palit ka muna basa ng basa na yung likod mo ohh.” Kinapa nya pa yung likod ko upang siguraduhing basa nga talaga iyon.

Napa buntong hininga ako. “I thought your leaving us.” Napanguso pa ako habang hinihimas ang hindi kabilugan kung tyan. Napahawak din sya doon at hinalikan ang gilid ng aking ulo.

“I won't leave my babies.”

“Babies?” Takang tanong ko dito.

“You're my baby too, remember.” Matamis itong ngumiti sa akin.

“Babymomukhamo”

☞︎︎︎ꕥ☜︎︎︎

[ᵘⁿᵉᵈⁱᵗᵉᵈ!]

Alright reserved!

©️2021

©️KMworks